Een ongekende constructie in de Noordzee combineert zware machinebouw, offshore windenergie en gigantische betonconstructies in een project dat.....
18-5-2026
België zal 23 gigantische betonnen caissons, elk met een gewicht van 22.000 ton, in de Noordzee laten zinken om ’s werelds eerste kunstmatige energie-eiland te bouwen, 45 km uit de kust
Hoe het kunstmatige eiland in de Noordzee zal worden geconstrueerd
De constructies die bij de bouw worden gebruikt, staan bekend als betonnen caissons.
Dit type constructie wordt op het land vervaardigd, naar zee getransporteerd en op de door het project bepaalde locatie geplaatst.
In het geval van Prinses Elisabetheiland zullen de blokken de buitencontour van het eiland vormen en dienen als basis voor het gebied waar de elektrische infrastructuur zal worden ondergebracht.
Elke caisson is ongeveer 58 meter lang, 28 meter breed en tussen de 23 en 32 meter hoog, afhankelijk van de configuratie van de stormmuren.
In een andere technische publicatie presenteerde DEME geschatte afmetingen van 57 meter bij 30 meter bij 30 meter, een verschil dat overeenkomt met variaties in de beschrijving en configuratie van de blokken.
De fabricage vond plaats in Vlissingen, Nederland.
Volgens DEME werd de laatste caisson in januari 2026 voltooid en te water gelaten, waarmee de bouwfase voor deze constructies op de scheepswerf werd afgesloten.
Daarna werden de blokken naar de Scaldia-terminal vervoerd, waar ze de laatste bewerkingen ondergaan voordat de resterende elementen op zee worden geïnstalleerd.
Offshore windenergie in België
Het eiland zal worden verbonden aan de Prinses Elisabethzone, een Belgisch gebied dat is aangewezen voor nieuwe windparken op zee.
Het doel is om de door deze parken opgewekte elektriciteit te verzamelen en via een hoogspanningsinfrastructuur naar het vasteland te transporteren.
Volgens branchepublicaties en projectdocumenten zal het eiland naar verwachting dienen als aansluitpunt voor ten minste 2,1 GW aan windenergie die op zee in de regio wordt opgewekt.
De Europese Investeringsbank meldt ook dat het project een transmissiefase omvat die is gekoppeld aan de nieuwe geplande parken en interconnectoren die zijn verbonden met het elektriciteitsnet op het vasteland.
De geplande elektriciteitsinfrastructuur voor het eiland zal een combinatie zijn van hoogspanningswisselstroomsystemen (HVAC) en hoogspanningsgelijkstroomsystemen (HVDC).
Wisselstroom wordt veel gebruikt in elektriciteitsnetten, terwijl gelijkstroom doorgaans wordt toegepast in langeafstandstransport en onderzeese kabels met een hoge capaciteit.
Deze combinatie is cruciaal voor de classificatie van het project als het eerste kunstmatige energie-eiland met deze configuratie.
Volgens DEME zal de ter plaatse aangelegde hoogspanningsinfrastructuur de kabels van de windparken in de Prinses Elisabethzone bundelen en toekomstige verbindingen met andere Europese landen mogelijk maken.
Betonblokken van 22.000 ton
De offshore-installatie van de caissons begon in april 2025, toen de eerste twee constructies werden afgezonken op de geplande eilandlocatie, 45 kilometer voor de Belgische kust.
De installatiecampagne van dat jaar werd in oktober afgerond en de hervatting van de offshore-werkzaamheden staat gepland voor het Europese voorjaar van 2026.
Technisch gezien wordt het proces omschreven als het transport, de positionering en het gecontroleerd afzinken van de caissons.
Hoewel de titel het werkwoord “zinken” gebruikt, bestaat de operatie niet uit het ongecontroleerd te water laten van de constructies in zee.
De blokken moeten worden uitgelijnd om een continue buitenbarrière te vormen die compatibel is met het ontwerp van het eiland.
Nadat de perimeter is gevormd, wordt het binnenste gedeelte voorbereid voor de plaatsing van zand, beschermende lagen en de in het project geplande elektrische apparatuur.
Volgens DEME zal het eiland worden gevormd met ongeveer 2,3 miljoen kubieke meter lokaal gewonnen zand.
Het werk was gepland in een gebied dat onderhevig is aan wind, golven en zeestromingen.
Daarom zijn de caissons voorzien van buitenwanden en beschermende elementen die zijn afgestemd op de omstandigheden van de Noordzee.
De installatie is ook afhankelijk van geschikte weersomstandigheden, een veelvoorkomende factor bij grootschalige offshoreprojecten.
Biodiversiteit op Prinses Elisabetheiland
Naast de elektrische functie zijn er op Prinses Elisabetheiland ontwerpmaatregelen getroffen die gericht zijn op biodiversiteit, aldus Elia.
Het bedrijf stelt dat het project oplossingen omvat die “natuur-inclusief ontwerp” worden genoemd, ontwikkeld met de steun van experts op het gebied van natuurbehoud, mariene restauratie en ecologie.
Tot de geplande maatregelen behoren uitsteeksels op de buitenwanden voor rust en voortplanting van de drieteenmeeuw, evenals onderwaterstructuren gericht op zeedieren.
Elia noemt ook reliëfpanelen, erosiebescherming met een complexere constructie en oplossingen met betrekking tot de Europese oester.
Het NID4BirdLIFE-project, medegefinancierd door het LIFE-programma van de Europese Unie, heeft een geplande looptijd van 6,5 jaar en is gericht op het creëren van broedgebieden voor de drieteenmeeuw op het eiland.
Volgens Elia staat de soort in de Noordzeeregio geclassificeerd als bedreigd op de Europese Rode Lijst van Vogels, en het plan omvat monitoring met camera’s die in de neststructuren worden geïnstalleerd.
Elia zelf stelt dat de milieuresultaten zullen worden aangevuld met een wetenschappelijk monitoringprogramma.
Deze stap is noodzakelijk omdat de reactie van vogels, weekdieren, vissen en andere organismen op de aanwezigheid van het eiland afhankelijk zal zijn van de daadwerkelijke bezetting van deze habitats en de omstandigheden van het mariene milieu in de loop van de tijd.
Offshore elektriciteitsnet in de Noordzee
De bouw van het eiland is gekoppeld aan de ontwikkeling van offshore elektriciteitsnetten in de Noordzee.
In dit model vindt een deel van de energieopwekking plaats in offshore windparken ver van de kust. De opgewekte energie moet worden opgevangen, indien nodig omgezet en via onderzeese kabels naar aansluitpunten aan land worden getransporteerd.
Het Prinses Elisabetheiland was ook bedoeld als aankomstpunt voor interconnectoren tussen België en andere landen.
Volgens Elia zou de structuur kunnen functioneren als een knooppunt voor internationale kabels, waardoor elektriciteitsuitwisseling tussen nationale systemen en aansluiting op windparken in andere delen van de Noordzee mogelijk zou worden.
De financiering onderstreept ook de strategische waarde die Europese instellingen aan het project toekennen.
In oktober 2024 kondigde de Europese Investeringsbank een financieringsovereenkomst van 650 miljoen euro aan met Elia Transmission Belgium ter ondersteuning van de eerste fase van het Prinses Elisabetheiland.
De geschatte totale kosten, bedragen 7-8 miljard euro.
In de praktijk zal het eiland een technische infrastructuur op zee zijn.
De belangrijkste functie is het verzamelen van kabels, het huisvesten van hoogspanningsapparatuur en het mogelijk maken van de transmissie van elektriciteit die wordt opgewekt door offshore windturbines.
De structuur werd door de bedrijven niet gepresenteerd als een woon- of toeristisch gebied.
De publieke belangstelling voor het project komt voort uit de schaal van de betonnen blokken, de gecontroleerde installatie in een maritieme omgeving en de rol van het eiland in de transmissie van hernieuwbare energie.
Het project biedt ook de mogelijkheid om te observeren hoe kustlanden hun elektriciteitsnet aanpassen aan windparken die steeds verder van het vasteland verwijderd zijn.
***
Bron hier (met informatieve video’s)
2 reacties :
Uiteindelijk betalen de burgers voor deze krankzinnigheid ons opgelegd door krankzinnigen. Zet een Thorium Centrale neer en al die onzin en geldverspilling is niet nodig
Rare jongens die Vlamingen
Een reactie posten