In Den Haag hebben ze een probleem.
De kunst van isolatie 2.0
(Door: Max von Kreyfelt)
In Den Haag hebben ze een probleem. De isolatie van FvD werkte niet. De partij won glorieus! Forum voor Democratie werd jarenlang zorgvuldig buiten de orde geplaatst. Onder Thierry Baudet kreeg de partij het keurmerk, “niet op stemmen”, “niet mee samenwerken”. Het politieke equivalent van een waarschuwingssticker: breekbaar, gevaarlijk, liever niet openen. Het plan was helder. Eerst demoniseren, dan isoleren, en daarna vanzelf verdwijnen. Alleen vergat men één detail: de inmiddels woedende kiezer.
Want terwijl Den Haag druk bezig was met het bewaken van de morele hygiëne, gebeurde er buiten iets ongemakkelijks. De partij groeide. En groeide. En won. Dat is vervelend. Want een geïsoleerde partij die klein blijft, is een succesverhaal. Een geïsoleerde partij die groot wordt, is een zichtbaar probleem.
Dus moest de strategie worden aangepast. Niet langer: “jullie stemmen niet op hen.”
Maar: “wij werken niet met hen.” En daar begint het interessant te worden.
De isolatie verplaatst zich. Niet meer gericht op de partij zelf, maar op iedereen eromheen. Samenwerken wordt geen politieke keuze meer, maar een karaktertest. Wie het toch overweegt, loopt het risico zelf onderdeel van het probleem te worden. Besmetting, maar dan bestuurlijk.
En zo ontstaat er een nieuwe vorm van politiek. Niet het uitsluiten van één partij, maar het disciplineren van alle andere. Geen cordon rond één speler, maar een onzichtbare lijn waar niemand overheen durft.
Het mooie is dat dit nog steeds “principes” heet. Alsof het weigeren van samenwerking een morele overwinning is in plaats van een politieke keuze met gevolgen. Alsof de kiezer wel mag stemmen, zolang de uitkomst geen praktische consequenties heeft.
En zo zitten we met een merkwaardige situatie. Een partij die groot genoeg is om serieus genomen te worden, maar te ongewenst, besmettelijk om serieus mee te werken. Democratisch gekozen, maar bestuurlijk onaanraakbaar. Omdat het niet mag.
En dus verschuift het speelveld. Niet langer de vraag wat kiezers willen, maar wat partijen elkaar toestaan. Het is tijd voor een grote schoonmaak binnen deze infrastructuur.
Geplaatst door:
E.J. Bron (via “X”; Max von Kreyfelt)
(www.ejbron.wordpress.com)
0 reacties :
Een reactie posten