Koningin Maxima.











Majesteit,

Het klimaatbeleid heeft inmiddels een nieuw onschuldig slachtoffer gevonden: onze Hollandse gehaktbal als symbool voor vlees. Wat begon als een voorzichtig advies ‘minder vlees, meer peulvruchten’ wordt nu, met de nieuwste Schijf van Vijf, steeds dwingender. Het is inmiddels een veroordeling van die eenvoudige, betaalbare voedselbron die voor eeuwenlang een centrale rol heeft gespeeld in de Nederlandse keuken. U stelde ooit dat de Nederlander niet bestaat, maar lieve Majesteit, de ware Nederlander bestaat in relatie tot zijn bal gehakt.

Volgens de nieuwe Schijf van Vijf-geleerden ligt de grens nu bij 100 gram per week: het gewicht van een gewone Hollandse bal.

De gehaktbal is immers het antwoord van ons volk op de vraag hoe je met weinig geld een maag kunt vullen. De bal is geen haute cuisine en komt niet op tafel bij staatsbezoeken, maar wordt wel dagelijks bij honderd duizenden weggeslikt in chauffeurs cafe’s, op markten en braderieën, tijdens bingoavonden, bij de benzinepomp en om zes uur aan tafel: de walmende bal met aardappelen, groente en jus. Als van Vincent Gogh anno 2026 had geschilderd, lag er een bal op het bord.

De nieuwe Schijf van Vijf stelt dat een gezond, duurzaam en veilig eetpatroon ‘belangrijker dan ooit’ is. Vlees wordt door de schijf een steeds groter gevaar voor de samenleving afgeschilderd: de helft van de Nederlanders heeft overgewicht en 1,2 miljoen mensen kampt met diabetes. Het huidige voedselsysteem is verantwoordelijk voor een derde van de klimaatimpact.

De Gezondheidsraad adviseerde in december nog om maximaal 200 gram rood vlees per week te eten, volgens de nieuwe Schijf van Vijf-geleerden ligt de grens nu bij 100 gram per week: het gewicht van een gewone Hollandse bal. Gehakt is rood vlees.

Ik spreek u niet zomaar aan. Uw vaderland Argentinië wordt vaak als het land van vlees afgeschilderd: parrilla’s die de hele nacht branden, asados waar families en vriendengroepen uren samenkomen rond grote stukken rundvlees met een vleesconsumptie die een van de hoogste ter wereld is. Uw Argentijnse oom eet 114 kilo per jaar, een Fransman 80 kilo en de Nederlander zo rond de 30 kilo. De Nederlander bestaat echt: hij bungelt onderaan qua vleesconsumptie.

Vraag aan u als VN- ambassadrice voor klimaatverandering: is met de immense verschillen in vleesconsumptie per land ooit klimaatrechtvaardigheid te bereiken?

Uw Climategate.nl-correspondent

***

Bron o.a. hier.

***