De tijd heelt niet alle wonden, maar poetst wel de leugens weg column

Ik kon het debat over de regeringsverklaring niet aanzien deze week. De leugens vlogen weer door de Kamer, de afstraffing bij de verkiezingen van 2023 is vergeten. Ze pakken de draad gewoon weer op. Regeren als een spelletje Monopoly: terug naar start, gratis geld, niet naar de gevangenis. Kaarten tegen de borst. Lieg waar het moet, wees niet eerlijk over je echte doelen en intenties. Eén ding is glashelder: alles draait om grond en huizen.

D66-fractieleider Jan Paternotte beweerde dat de Nederlandse bodem ‘gigantisch is verzuurd’ door stikstof, ‘zuurder dan cola’. De natuur sterft daardoor af, zegt hij. Eikenbomen leggen het loodje. Een tranentrekkend verhaal. Het is alleen niet waar. Cola is tien keer zuurder dan het zuurste stuk Veluwe, honderd keer zuurder dan matig zuur land. Een erfenis uit de vorige eeuw, toen er veel zwavel in brandstof zat. Met de koe die vandaag op stal staat heeft het niets te maken.

Onzin

Vóór 2022 wilden mensen misschien geloven dat Paternotte niet beter weet. Maar toen deed professor Han Lindeboom zijn mond open. Zijn stikstofrapport, gemaakt met collega-professoren in een D66-denktank, moest van zijn partij in de la blijven: ‘want we gaan Baudet niet in de kaart spelen.’ Ze weten dat het niet klopt, maar blijven de onzin verspreiden.

Getergd zette ik het debat uit en slingerde NPO Start aan. Ik keek opnieuw naar de documentaire die Geertjan Lassche in 2011 maakte over de MKZ-crisis. Actueler dan ooit, want ook toen was er een D66-minister van Landbouw: Laurens Jan Brinkhorst. Deze week is het 25 jaar geleden dat hij in Kootwijkerbroek 60.000 dieren preventief liet doden, onder een enorm machtsvertoon.

Boeren werden als criminelen behandeld, hun erven omsingeld door de ME met arrestatieteams. In een terugblik bij Omroep Gelderland vertelt boer Wim van den Berg -25 jaar na dato nog steeds in tranen- hoe hij door een arrestatieteam werd weggevoerd van zijn erf. Hij werd in de cel gestopt: ‘dan zit je daar in zo’n hokje en ondertussen zijn ze thuis aan het moorden’. Zijn koeien werden nog half-levend in de wagens gegooid. De beelden van de tienduizenden kerngezonde koeien, varkens en schapen, met grote grijpers in vrachtwagens gesmeten, gaan ook 25 jaar later nog door merg en been.

Gesjoemel

Een klein clubje boeren loopt nog steeds rechtbanken af om hun gelijk te halen: 100% overtuigd dat er helemaal geen MKZ was in Kootwijkerbroek. Een stapel bewijzen onder de arm. Zelfs met Ab Osterhaus aan hun kant, om gesjoemel met testresultaten aan te tonen. Het boeit niemand meer. Rechters vinden het te laat om, zo lang na dato, nog te kijken naar labtesten. Tijd heelt niet alle wonden, maar poetst wel de leugens weg. ‘De overheid is er om te dienen. En de overheid dient niet. De overheid heerst. Dan krijg je verzet,’ zegt de strijdende boer.

Maar het verzet is gebroken. Ook de beste boeren pakken nu de oprotpremie en geven het op. Het is om te janken.

Club van Dwarskijkers