Bevrijding Iraanse bevolking lijkt nabij

Israël en de VS vallen Iran aan. 

Maaike van Charante | 1 maart 2026 |

 Bevrijding Iraanse bevolking lijkt nabij 

Israël en de VS vallen Iran aan. Deze oorlog heeft een lange voorgeschiedenis, en hopelijk een goed einde. Als het Iraanse regime ten val wordt gebracht, betekent dat de bevrijding van het Iraanse volk, veiligheid voor Israël en een grotere kans op vrede in het Midden-Oosten. Ondanks alle gevaren die loeren, zijn deze zaken het waard om voor te strijden.

 

Eindelijk is dan de aanval op het Iraanse regime begonnen die de definitieve aanval lijkt te zijn. Nog maar een paar weken geleden slachtte het regime tienduizenden burgers af, die de moed hadden om de straat op te gaan. De afgelopen dagen bleek de moed van het Iraanse volk ongebroken, en stroomden de straten weer vol.

Nu bombarderen Israël en de VS Iran, en het regime doet een laatste wanhopige poging om de hel los te laten breken in het Midden-Oosten. Iraanse raketten treffen Bahrein, Qatar, de Verenigde Arabische Emiraten, Koeweit, Saoedi-Arabië en Jordanië. En natuurlijk gaan de sirenes af in Israël, volgens de ayatollahs de ‘kleine satan’, terwijl de Amerikanen volgens hen de ‘grote satan’ zijn.

Iraanse agressie

Decennialang scandeerden de ayatollahs ‘Dood aan Amerika!’ en ‘Dood aan Israël!’ en waar ze kans zagen, voegden ze de daad bij het woord. Zoals president Trump in zijn toespraak opsomde heeft dit regime talloze Amerikanen langdurig gegijzeld en ook in de jaren daarna honderden gedood. Maar de aanvallen op Amerikanen waren nog niets vergeleken bij de aanvallen op Israël.

De vernietiging van Israël is een hoeksteen van het Iraanse beleid, gedreven door religieuze waanzin. Herinnert u zich dat Trump in zijn eerste termijn de Iraanse generaal Soleimani liet liquideren? Deze man was niet alleen de oorzaak van honderden Amerikaanse doden in Irak en vele duizenden Iraanse burgerdoden, hij was ook de architect van de ring van terreur rondom Israël.

De talloze Midden-Oostendeskundigen die bij de NOS en de kwaliteitskranten aan het woord komen, bagatelliseren graag de rol van Iran in de agressie tegen Israël. Maar Iran was de kwade genius achter Hezbollah, Hamas, de Houthi’s, en het Syrische regime. De ‘as van verzet’, noemen de ayatollahs dit, en onze media zeggen het na. Maar Israël noemt het de ‘as van terreur’.

Op de dag dat Hamas Israël aanviel – 7 oktober 2023 – op de dag dat families werden afgeslacht in hun huizen, dat vredesactivisten werden opgespoord en vermoord, de dag dat terroristen een bloedbad aanrichten onder jonge festivalgangers, op die zwarte dag kwam het Iraanse parlement samen om triomfantelijk ‘Dood aan Israël!’ te schreeuwen.

Afbraak van de as van terreur

De ayatollahs dachten nu eindelijk Israël te kunnen vernietigen, en Hezbollah en de Houthi’s deden wat hun meesters wilden en mengden zich in de strijd. Maar de aanval van 7 oktober zou wel eens de geschiedenis in kunnen gaan als de grootste misrekening ooit. Israël vocht terug. Eerst tegen Hamas, dat militair wel verslagen kon worden, maar helaas honderden gijzelaars vasthield.

Daarna reageerde Israël op de voortdurende rakettenregen van Hezbollah en schakelde in de geniale pieperactie de commandostructuur van de terreurbeweging uit. Onze media probeerden te doen alsof deze aanval tegen Internationaal Recht in ging, of dat de meeste slachtoffers burgers zouden zijn. Het was weer eens niet waar. Bijna alle doden waren Hezbollah-terroristen.

Zelfs Israël had vermoedelijk niet durven denken dat de oorlog tegen Hezbollah zo succesvol zou zijn. En door het instorten van Hezbollah, viel een belangrijke pijler onder het Syrische regime weg. Assad moest vluchten. De  Houthi’s schoten nog machteloze raketten af, maar de echte dreiging was uitgeschakeld. De ‘as van terreur’ was zover verzwakt dat Israël eindelijk het regime achter de terreur aan kon pakken.

Belangrijk was dat in januari 2025 president Trump weer president van de VS werd. Zijn voorganger Joe Biden was zelf wel tamelijk pro-Israël, maar hij werd omringd door adviseurs die voortdurend op de rem stonden. Eindelijk kwam een goede samenwerking tussen Israël en de VS op gang, en dat leidde tot werkelijke actie tegen Iran en in oktober 2025 tot vrijlating van de gijzelaars.

Iraans verzet

Intussen groeide in Iran het verzet tegen de ayatollahs. Er waren altijd al golven van verzet als Iraniërs weer massaal de straat op gingen, maar die opstanden werden keer op keer genadeloos neergeslagen. Het regime van Iran is streng islamitisch en legt de sharia op, maar de bevolking is voor een groot deel niet islamitisch. De ayatollahs kunnen slechts regeren door onderdrukking.

Iraniërs zijn geen Arabieren. Hun beschaving gaat duizenden jaren terug, en ondanks de huidige onderdrukking is er taai verzet vanuit de bevolking. Aan Iraanse universiteiten studeren meer meisjes dan jongens af. De vrouwen in Teheran voeren een eeuwige strijd met de kuisheidspolitie: de hoofddoekjes schuiven telkens verder terug totdat er weer een handhavingscampagne is.

En ondanks het feit dat Iraanse schoolkinderen al tientallen jaren verplicht ‘Dood aan Israël!’ moeten  scanderen, zijn de Iraniërs zich blijven herinneren dat er een eeuwenoude vriendschap bestaat met Israël. Ooit gaf de Perzische koning Cyrus de Joden hun land terug, en de huidige Iraniërs zijn daar trots op. Nu hopen velen van hen dat Israël hen zal bevrijden van de ayatollahs.

Dat is ook de reden dat er nu talloze beelden uit Iran komen van vreugde onder de bevolking. Natuurlijk heeft het regime internet weer afgesloten, maar de Iraanse dissidenten kennen inmiddels de wegen om toch hun vrienden en verwanten in de Iraanse diaspora te kunnen bereiken. In de naar buiten gesmokkelde filmpjes zien we blijdschap en hoop bij de bevolking.

Verslaggeving

Helaas moeten we weer constateren dat de conventionele media ernstig tekort schieten in hun verslaggeving. Bij de NOS valt te lezen dat er paniek in Teheran is, en dat mensen een veilig heenkomen zoeken. Niets over al die filmpjes van feestvierende Iraniërs. Natuurlijk zal er ook paniek zijn, maar dat is slechts de halve waarheid.

Net zo lijkt het verhaal weer te zijn dat Israël de agressor is – samen met de VS – en Iran het onschuldige slachtoffer. Dezelfde media die na de gruwelijke aanval van 7 oktober 2023 over elkaar heen vielen om ‘context’ te geven, verzwijgen liever de agressie van Iran tegen Israël. Wie media de term ‘de as van verzet’ ziet gebruiken, weet aan welke kant zij staan: die van de ayatollahs.

Nederlands wensdenken

En van onze huidige regering valt evenmin iets te verwachten. Eerst kwam de nieuwe minister van Buitenlandse Zaken – Tom Berendsen (CDA) – met een oproep tot terughoudendheid, en metaforenverkoper Jetten kopieerde dat. De kortzichtigheid is verbijsterend. Over welke ‘stabiliteit’ heeft Berendsen het hier? En welke ‘escalatie’ wil men voorkomen?

Zolang dit regime aan de macht is, zal er geen stabiliteit zijn in het Midden-Oosten, omdat de ayatollahs heel andere prioriteiten hebben. Zij zullen terreur blijven sponsoren omdat zij heilig geloven dat Israël en de VS vernietigd moeten worden. Met godsdienstwaanzinnigen valt niet te praten, en hen uitschakelen is geen escalatie. Het is noodzakelijke actie.

Amerikaanse nuchterheid

We mogen blij zijn dat de Amerikanen onder Trump meer realiteitszin hebben, al blijft het een tragedie dat zij nu pas ingrijpen. Al die tientallen jaren hebben de ayatollahs kwaad gesticht in het Midden-Oosten en slachtingen aangericht onder hun eigen bevolking. Te veel Amerikaanse presidenten hebben hun oren laten hangen naar lieden als Jetten en Berendsen.

Alleen al de hardnekkige pogingen van Barack Obama – in Nederland heilig verklaard – om tot een deal met het regime te komen! De ayatollahs zullen wat afgelachen hebben om alle legitimiteit en kansen die ze op een presenteerblaadje kregen aangeboden, terwijl ‘Dood aan Amerika!’ gewoon hun slogan bleef. Gelukkig stopte Trump met het voeren van deze krokodillen.

De hysterie bij linksextremisten en islamisten is even bizar als voorspelbaar. Tegen alles in willen zij volhouden dat Iran het onschuldige slachtoffer is, en Israël en de VS de imperialistische agressors. Hoe blind moet je zijn om dit regime nog te willen steunen, na alle bloedvergieten en terreur? Wees blij dat er nu eindelijk een einde komt aan dit rijk van het kwaad.

Geen paradijs

Wil dat zeggen dat nu het regime verslagen is? Zal de Iraanse kroonprins Reza Pahlavi op een wit paard Teheran binnenrijden en in een regen van bloemen de juichende bevolking haar vrijheid teruggeven? Zal er nu langdurige vrede komen in het Midden-Oosten waarbij al die voormalige vijanden lucratieve handelsverdragen zullen sluiten en hun landen tot bloei zullen brengen?

Reken daar maar niet te vast op. De ayatollahs en hun fanatieke aanhang hebben nog steeds steun onder de bevolking, al is het maar onder de groepen die de wraak van hun landgenoten vrezen na de bloedige onderdrukking van de afgelopen decennia. Bovendien is het maar de vraag of Pahlavi de overgangsfiguur kan zijn die Iran nu nodig heeft, al lijkt hij wel de beste papieren te hebben.

En wie zal zeggen welke gruwelijke kaarten de ayatollahs nog in hun mouwen hebben? De leden van deze doodscultus zullen niet terughoudend zijn in hun vernietigingsdrang. Nu al bombarderen ze Arabische buurlanden, en het is niet ondenkbaar dat ze in hun doodsnood naar extreme middelen zoals chemische wapens zullen grijpen.

Ook de feestvierende Iraniërs lopen nog steeds gevaar. Het regime heeft altijd meedogenloos toegeslagen en als er nog enige capaciteit over is, zal de wraak van deze fanatici de opstandelingen treffen. De strijd is nog niet gestreden. En een volmaakte overwinning bestaat niet.

Toekomst

Maar één ding is zeker: als de VS en Israël erin slagen om dit regime voorgoed uit te schakelen, dan zal de wereld een beetje beter worden. Dan is er weer toekomst voor het Iraanse volk. Dan is er meer kans dan in lange tijd op vrede in het Midden-Oosten. En ondanks alle tranen van de laatste jaren zal Israël veiliger zijn dan het in lange tijd geweest is.

Het zou mooi zijn als dat besef wat meer door zou dringen in de hoogste kringen van EU-diplomaten en media. Want de EU is hard bezig zichzelf irrelevant te maken door voortdurend de verkeerde kant te kiezen. En dat geldt ook voor Nederlandse politici en media. We hebben meer nuchterheid nodig, en meer morele integriteit.

Hopelijk zal het Iraanse regime snel vallen.

 Maaike van Charante

U kunt Maaike van Charante steunen via repelsteeltje.backme.org

Op de hoogte blijven van nieuwe artikelen en podcasts? Volg Maaike op Twitter.