Door François Gervais.

De wetenschap zou juist het domein bij uitstek moeten zijn voor debat: het stellen van vragen, het formuleren van hypothesen en het bieden van ruimte aan experts om deze te toetsen en eventueel te weerleggen – zo zijn alle grote technische vooruitgangen tot stand gekomen.

Toch is het tegenwoordig, wanneer het gaat over het klimaat en de menselijke invloed op de belangrijkste klimaatvariabelen, onmogelijk geworden om ook maar de geringste twijfel te uiten. Er heeft zich een absoluut dogma gevormd, en wie het waagt dit ter discussie te stellen, krijgt te maken met ernstige gevolgen – variërend van boetes en administratieve sancties tot uitsluiting uit de media of zelfs een strafrechtelijke veroordeling.

Het dogma is helder: de verbranding van fossiele koolstofhoudende materialen (olie, gas, steenkool) door menselijke activiteit is de oorzaak van de stijgende gemiddelde wereldtemperatuur en de toenemende frequentie van extreem weer (hittegolven, orkanen, stormen, cyclonen).

In dit beknopte overzicht werpt natuurkundige François Gervais een reeks vragen op die de tegenstrijdigheden blootleggen die naar voren komen bij een kritische blik op de data en waarnemingen.

Enkele voorbeelden:

– Zijn de voorspellingen van de modellen die het IPCC de afgelopen 30 jaar heeft gebruikt, daadwerkelijk uitgekomen?

– Is het, gezien de hoeveelheid CO2 die zich al in de atmosfeer bevindt, überhaupt mogelijk om een ​​wezenlijk effect te sorteren door een uitstoot van ‘netto nul’ te bereiken?

– Kan CO2 fysiek gezien wel de voornaamste drijvende kracht zijn achter het zogenaamde ‘broeikaseffect’? Hoe zit het met waterdamp? Of met weersverschijnselen zoals El Niño/La Niña? En wat is de rol van zonnevlekken?

In april 2026 publiceerde het IPCC een cruciaal document – ​​dat grotendeels door de reguliere media werd genegeerd – waarin het RCP 8.5-klimaatmodel nu als “hoogst onwaarschijnlijk” wordt bestempeld. Dit scenario suggereerde voorheen de mogelijkheid van een catastrofale stijging van de wereldtemperatuur met 3 graden!

Dit nieuws vormt een ware revolutie. Jarenlang diende dit alarmistische model als basis voor duizenden artikelen die een diepe, onbetwiste angst in het publieke bewustzijn zaaiden.

Natuurkundige François Gervais – die al lang pleit voor een rationele benadering van de complexe klimaatproblematiek – gebruikt deze welkome herziening als vertrekpunt om een ​​reeks onweerlegbare, op feiten gebaseerde en kwantificeerbare punten naar voren te brengen. Hij toont aan dat, hoewel de wereldtemperatuur de afgelopen anderhalve eeuw inderdaad is gestegen, de omvang van deze stijging – zowel in absolute termen (1,5°C) als wat betreft het tempo van de verandering – allerminst alarmerend is.

Hij wijst er onder meer op dat CO2 geen gif is, maar een gas dat essentieel is voor het leven; dat de oceanen zestig keer meer CO2 bevatten dan de atmosfeer; en dat de bijdrage van door de mens geproduceerde CO2 aan de temperatuurstijging in feite minder significant is dan die van wolken.

Dit boek maakt belangrijke wetenschappelijke en economische gegevens toegankelijk – en verschijnt op een moment waarop de behoefte aan betrouwbare, betaalbare energie opnieuw de vanzelfsprekende waarheid is geworden die ze eigenlijk nooit had mogen verliezen.

***

Over de auteur

François Gervais was onderzoeksdirecteur bij het Centre de Recherche sur la Physique des Hautes Températures (onderdeel van het CNRS) en werkte vervolgens als hoogleraar aan de universiteit. Daarnaast fungeerde hij als expert-beoordelaar voor de AR5- en AR6-rapporten van het IPCC.

***

Bron hier.
***