Drie jaar geleden zei VN-secretaris-generaal António Guterres tegen journalisten: “Het tijdperk van de wereldwijde opwarming is aangebroken.” In september herhaalde hij deze waarschuwing. Bij de presentatie van het eerste VN-rapport over “temperatuuroverschrijding” verklaarde hij :

“De mensheid raast met volle snelheid voorbij de grens die nodig is om een ​​klimaatcatastrofe te voorkomen.”

De hysterie van Guterres berust op drie zwakke pijlers: een worstcasescenario dat de auteurs zelf inmiddels hebben verworpen, een “pre-industriële” referentielijn afgeleid van een van de koudste eeuwen van de afgelopen 2000 jaar, en een vrijwel volledig stilzwijgen over warme perioden die honderden en duizenden jaren voorafgingen aan de komst van megawatt-krachtcentrales en SUV’s.

Laten we beginnen met het scenario. Meer dan tien jaar lang vormden computergegenereerde hypothetische scenario’s, RCP8.5 en zijn opvolger SSP5-8.5, de basis voor de meest angstaanjagende voorspellingen van overstroomde kustgebieden en misoogsten. Ze voorspelden een wereldbevolking van 12 miljard in 2100 en een bijna vertienvoudiging van het kolenverbruik – een toekomst die geen enkele energiemarkt voorspelt.

In april van dit jaar erkenden de modelbouwers die scenario’s ontwerpen voor de volgende generatie klimaatmodellen dit punt. Hun projecties voor hoge CO₂-uitstoot waren “onwaarschijnlijk” geworden en hun bijgewerkte versie voorspelde ongeveer 0,9 graden Celsius minder opwarming tegen het einde van de eeuw. In augustus stelde de Amerikaanse overheid voor om haar vijfde nationale klimaatrapport aan te passen, zodat resultaten gebaseerd op eerdere projecties niet langer als “verwacht” of “business as usual” konden worden beschreven.

Laten we nu eens naar de schaal kijken. Elke krantenkop over het overschrijden van de drempel van 1,5 graad meet de opwarming ten opzichte van het gemiddelde van de jaren 1850-1900. Deze decennia markeren het einde van de Kleine IJstijd, een tijdperk waarin “vee stierf, oogsten mislukten en mensen leden”. Als we het laagste punt van een koude periode als ons nulpunt nemen, voelt elke graad verbetering als koorts.

De grootste misvatting schuilt in wat de alarmisten weglaten. Het klimaat op aarde was al lang vóór de eerste steenkoolverbranding onderhevig aan aanzienlijke schommelingen. Een reconstructie uit 2013, gepubliceerd in het tijdschrift Science, toonde aan dat de gemiddelde watertemperatuur van de Stille Oceaan tijdens de Holocene Warmteperiode, 8000 jaar geleden, 2,1 graden Celsius hoger was dan nu, en tijdens de Middeleeuwse Warmteperiode, 1000 jaar geleden, ongeveer 0,6 graden Celsius hoger. Jaarringen van bomen uit Fins Lapland laten zien dat eerdere schattingen van de warmte te laag waren.

De terugtrekkende Mendenhall-gletsjer in Alaska heeft rechtopstaande sparren- en hemlocksparrenstronken blootgelegd die meer dan 1000 jaar oud zijn – een bos dat groeide op de plek waar het ijs later oprukte. Op de Schnidejochpas, op meer dan 2400 meter hoogte in de Zwitserse Alpen, heeft smeltend ijs meer dan 300 artefacten onthuld die zijn achtergelaten door reizigers uit het Neolithicum, de Bronstijd, de Romeinse tijd en de middeleeuwen, die de bergen overstaken toen de route nog begaanbaar was. De temperaturen waren toen ongetwijfeld hoger dan nu.

Voorspellingen van een wereldwijde ramp door hitte negeren de voordelen van de huidige verhoogde koolstofdioxideconcentratie in de atmosfeer. Een door NASA geleide studie toonde aan dat tussen een kwart en de helft van het begroeide landoppervlak van de aarde in een periode van 35 jaar aanzienlijk groener is geworden, waarbij CO₂-bemesting verantwoordelijk is voor 70% van deze toename. In het jaar nadat de wereld zogenaamd de grens van 1,5 graad Celsius had overschreden, behaalden boeren wereldwijd een recordoogst aan graan, volgens gegevens van de FAO .

De mensheid heeft altijd te maken gehad met weersrisico’s. Overstromingen, droogte, stormen, hittegolven, misoogsten en schommelende regenval bestonden al lang vóór het industriële tijdperk. Deze risico’s zullen blijven bestaan, ongeacht of de theoretische gemiddelde wereldtemperatuur 1,8 graden Celsius of 2,8 graden boven een willekeurige referentiewaarde ligt. De vraag is niet of er een risico bestaat, maar hoe mensen erop reageren.

En juist hier helpt betrouwbare, betaalbare en overvloedige energie mensen om de uitdagingen van de natuur aan te gaan. Economieën die welvarender worden, betrouwbare systemen in stand houden, de infrastructuur versterken en de kwetsbaarheden verminderen, zullen meer bijdragen aan de bescherming van mensen tegen klimaatrisico’s, zelfs als ze de emissiedoelstellingen van de Verenigde Naties niet halen.

De toekomstige ontwikkeling van CO₂-uitstoot zal voornamelijk worden beïnvloed door de toenemende energievraag in Azië en Latijns-Amerika. Er is absoluut geen rechtvaardiging voor het idee dat ontwikkelingslanden in die regio’s arm moeten blijven, zodat rijke landen een wereldwijde temperatuurdoelstelling kunnen halen die elke wetenschappelijke basis ontbeert.

De VN heeft een noodtoestand gecreëerd door een scenario te schetsen dat door hun eigen modelbouwers nu als onwaarschijnlijk wordt beschouwd, gebruikmakend van een geschatte in plaats van een waargenomen basislijn, en de warme perioden die boeren, handelaren en reizigers in de oudheid hebben meegemaakt, negerend. Dit is geen wetenschap, maar een geënsceneerde gebeurtenis, georkestreerd voor macht en persoonlijk gewin, ten koste van de rest van de wereld.

***

Oorspronkelijk gepubliceerd in het stadhuis , 19 oktober 2026.


Over de auteur

Vijay Jayaraj is wetenschappelijk en onderzoeksmedewerker bij de CO2 Coalition in Fairfax, Virginia. Hij behaalde een master in milieuwetenschappen aan de University of East Anglia en een postdoctorale graad in energiemanagement aan de Robert Gordon University, beide in het Verenigd Koninkrijk, en een bachelordiploma in ingenieurswetenschappen aan de Anna University in India. Hij was onderzoeksmedewerker bij de Changing Oceans Research Unit aan de University of British Columbia in Canada.

***

Link: https://wattsupwiththat.com/2026/10/20/un-climate-panic-rests-on-false-scenario-and-buried-past/

***