Ik zal nooit begrijpen hoe zoveel ogenschijnlijk intelligente mensen op het idee zijn gekomen dat ze de wereld zouden redden door alle functionerende onderdelen van het Amerikaanse energiesysteem te sluiten. Evenmin zal ik ooit begrijpen hoe genoeg van die mensen posities met voldoende politieke macht hebben weten te bemachtigen om hun waanzinnige energie-ideeën te verwezenlijken.

En toch, tegen de tijd dat president Joe Biden en zijn handlangers begin 2025 hun ambt verlieten, waren zulke mensen, diep in de regering opererend (en met de schijnbare zegen van een demente president), erin geslaagd om regelgeving in te voeren die, tegen de tijd dat de jaren 2030 verstreken waren, onder andere een einde zou maken aan de productie en verkoop van alle voertuigen behalve elektrische voertuigen, en de sluiting van alle elektriciteitscentrales die op fossiele brandstoffen draaien zou afdwingen.

Sinds zijn aantreden in januari 2025 hebben president Trump en zijn entourage actief gewerkt aan het terugdraaien en afschaffen van deze waanzin. Ik heb eerder over veel van deze acties bericht, bijvoorbeeld hier en hier .

Vandaag heeft de EPA opnieuw een grote stap gezet in het afschaffen van deze destructieve regelgeving door een definitieve regel vast te stellen met de titel “Gedeeltelijke intrekking van de koolstofvervuilingsnormen voor elektriciteitscentrales op fossiele brandstoffen”.

De definitieve regel is vandaag gepubliceerd in het Federal Register op 91 FR 58.954 ; deze treedt 60 dagen later in werking, dat wil zeggen op 16 november 2026.

Het was al in december 2009, tijdens het eerste jaar van Barack Obama’s presidentschap, dat de EPA de zogenaamde Endangerment Finding aannam . Daarin werd beweerd dat koolstofdioxide en andere broeikasgassen een gevaar vormen voor de menselijke gezondheid en het welzijn. In dezelfde regelgeving van december 2009 stelde de EPA ook vast dat de uitstoot van deze gassen door 

“nieuwe motorvoertuigen en nieuwe motorvoertuigmotoren bijdraagt ​​aan de broeikasgasvervuiling die de volksgezondheid en het welzijn bedreigt”. 

Deze bevinding vormde vervolgens de basis voor de daaropvolgende regelgeving, die aanvankelijk brandstofverbruiksnormen voor voertuigen oplegde, en later emissienormen die in de loop der tijd steeds verder zouden worden aangescherpt, totdat alleen volledig elektrische voertuigen nog geproduceerd en verkocht mochten worden.

Na de maatregel van december 2009 was verdere regelgeving nodig om de bevinding dat het milieu gevaar oplevert, uit te breiden naar andere emissiebronnen zoals industrie, vliegtuigen en energiecentrales.

Wat energiecentrales betreft, was het belangrijkste initiatief van de regering-Obama een regelgeving die informeel bekend stond als het Clean Power Plan (CPP), dat uiteindelijk in oktober 2015 werd ingevoerd, tijdens de tweede helft van Obama’s tweede ambtstermijn. (De officiële naam van het CPP was “Carbon Pollution Emission Guidelines for Existing Stationary Sources: Electric Utility Generating Units “). De basisstructuur van het CPP was het vaststellen van limieten voor de hoeveelheid CO2 en andere broeikasgassen die een energiecentrale mocht uitstoten. Deze limieten werden in de loop der jaren steeds verder verlaagd, totdat het ergens eind jaren 2030 voor geen enkele energiecentrale die fossiele brandstoffen gebruikt meer mogelijk zou zijn om eraan te voldoen. Op dat moment zouden alle fossiele energiecentrales gedwongen worden te sluiten.

Tijdens de eerste ambtstermijn van president Trump probeerde de EPA de Clean Power Plan (CPP) af te schaffen en te vervangen door een andere regelgeving, de Affordable Clean Energy Rule. Deze poging werd echter door het Hof van Beroep van het District Columbia verworpen, waardoor de CPP ogenschijnlijk opnieuw van kracht werd in afwachting van een uitspraak van het Hooggerechtshof. De rechtszaak bereikte het Hooggerechtshof in 2022, tijdens het presidentschap van Biden, in de zaak West Virginia tegen de EPA. Het Hooggerechtshof verwierp de CPP omdat deze de bevoegdheden van de EPA, zoals vastgelegd in de Clean Air Act, te buiten ging.

Maar de fanatiekelingen binnen het EPA onder Biden lieten zich niet afschrikken door de uitspraak van het Hooggerechtshof in de zaak-CPP, en ze zochten naar een andere manier om een ​​einde te maken aan de elektriciteitsproductie met fossiele brandstoffen. In mei 2024 keurde het EPA onder Biden een regel goed met een belachelijk lange titel, die over het algemeen bekendstaat als de “Carbon Pollution Standards” voor energiecentrales.

Om de uitspraak van het Hooggerechtshof in de zaak West Virginia te omzeilen, koos deze regelgeving voor een nieuwe aanpak: het “beste systeem voor emissiereductie” (BSER) voor een energiecentrale zou bestaan ​​uit het toepassen van een systeem voor koolstofafvang en -opslag (CCS), waarmee zogenaamd 90% van de emissies van de centrale zou worden afgevangen.

Het probleem met CCS is dat het enorm kostbaar is en een groot deel van de door de centrale geproduceerde energie verbruikt om de uitgestoten CO2 af te vangen. In het meest extreme geval kun je alle door de centrale geproduceerde energie gebruiken en nog steeds niet de laatste restjes uitgestoten CO2 afvangen.  (Ik heb CCS eerder omschreven als “een oorlog tegen de tweede wet van de thermodynamica”. )

Toen het EPA onder Biden de normen voor koolstofvervuiling voorstelde, wezen talloze commentatoren – waaronder grote staten als Ohio en West Virginia – erop dat de normen technisch onhaalbaar waren. Ik heb die commentaren samengevat in dit bericht uit augustus 2023. Maar het EPA ging er desondanks mee door.

De EPA heeft vandaag besloten de normen voor koolstofuitstoot voor bestaande energiecentrales in te trekken. Ter ondersteuning van deze beslissing neemt de EPA in feite de argumenten over die in de aangehaalde reacties van Ohio en West Virginia naar voren zijn gebracht over de onhaalbaarheid van de nieuwe normen. Hieronder volgen enkele fragmenten uit de samenvatting:

De EPA rondt de intrekking van de emissierichtlijnen voor bestaande fossiele stoomcentrales af. Concreet stelt de EPA vast dat 90 procent CCS niet de beste emissiereductie-eis (BSER) is voor bestaande kolengestookte stoomcentrales, omdat 90 procent CCS niet voldoende is aangetoond, de kosten ervan niet redelijk zijn en de bijbehorende mate van emissiebeperking niet haalbaar is. In tegenstelling tot de CPS-richtlijnen van 2024 concludeert de EPA dat eerdere projecten die er niet in slaagden 90 procent CCS te bereiken, geen voldoende basis vormen om te concluderen dat de technologie voldoende is aangetoond. Bovendien bestaat de infrastructuur voor koolstofdioxide (CO2)-afvang, pijpleidingen en opslag die nodig is om 90 procent CCS te implementeren voor het bestaande aantal kolengestookte stoomcentrales momenteel niet en zou deze op grote schaal moeten worden uitgerold. Omdat het zeer onwaarschijnlijk is dat de noodzakelijke infrastructuur voor CCS vóór de nalevingsdatum van 1 januari 2032 kan worden aangelegd, rondt de EPA de conclusie af dat de mate van emissiebeperking in het CPS-plan van 2024 voor kolengestookte stoomopwekkingsinstallaties voor de lange termijn niet haalbaar is.

Merk op dat de EPA, net als bij de eerdere intrekking in februari 2026 van de Endangerment Finding met betrekking tot de uitstoot van motorvoertuigen, in deze regelgeving niet heeft geprobeerd de wetenschappelijke basis aan te pakken voor de bewering dat de menselijke uitstoot van broeikasgassen ons naar een soort apocalypse van de opwarming van de aarde leidt.

Ik beschouw die omissie als een gemiste kans. De Endangerment Finding van de EPA uit 2009 berustte op een zeer wankel fundament, met name door de bewering dat er sprake was van aanhoudende opwarming in een oppervlaktetemperatuurreeks waarvoor bijna alle gegevens ontbraken voor 40% van het aardoppervlak (de oceanen van het zuidelijk halfrond). Het zou geweldig zijn om aan te tonen hoe lachwekkend zwak de basis was waarop dit machtsbeluste agentschap beweerde triljoenen dollars aan kosten aan het Amerikaanse volk te willen opleggen.


Net als de intrekking van de EF in februari, zal deze actie ongetwijfeld snel leiden tot een rechtszaak bij het DC Circuit. Hoewel ik graag had gezien dat de EPA haar acties op meer argumenten had gebaseerd dan de argumenten die ze nu gebruikt, vind ik haar positie nog steeds sterk. Ik kan me zelfs niet voorstellen wat de milieuorganisaties zullen zeggen over de argumenten dat CCS onhaalbaar is. Er is geen functioneel economisch bewijs voor deze technologie op grote schaal, zelfs niet nu, en dat zal er waarschijnlijk ook nooit komen. Dus ga je gang!

***

Bron: The Manhattan Contrarian.

***