Gespecialiseerde barbaren

 Waarom bepalen globalistische scenario’s van een minuscule groep ‘deskundigen’ de koers van een land?

19-5-2026

Gespecialiseerde barbaren

Door Rypke Zeilmaker.

In deze krant werd groot gekopt met de ‘herziening’ van klimaatvoorspellingen: “Doemscenario’s blijken onjuist”. Maarten Keulemans had er mee gekopt op de Volkskrant-voorpagina. Het zogenaamde RCP 8.5 scenario was vervangen door een nieuw scenario. Daarin blijft opwarming beperkt tot 3,5 graden.

Lees, “in een computermodel in de klimaatwetenschappelijke variant op Sint Juttemis.” Het jaar 2100. Zijn zulke bijstellingen dan gestoeld op ‘meer realisme’? Als uiteindelijke primaire bron van deze ‘omslag’ vinden we Detlef van Vuuren van het Planbureau voor de Leefomgeving. (PBL) Een leidend modelmaker in de IPCC-klimaatgemeenschap en de Club van Rome.

Wanneer je twee bronnen uitkiest voor je nieuws die je doorgaans wantrouwt, wees dan nu ook uiterst sceptisch. Wat is hun belang? Clintel-directeur Marcel Crok en ondergetekende ontmoetten deze systeemanalist nog in Bilthoven, vlak nadat we in november 2009 met klimatoloog Hajo Smit climategate.nl hadden opgericht.

Wisten wij toen dat deze man met het draaien aan computerknopjes de hele wereld naar zijn hand kan zetten. Als klimaatversie van Sauron uit Lord of the Rings en zijn ‘ring to rule them all’..

We waren als klimaatbloggers uitgenodigd door Leo Meijer, toenmalig PBL-directeur voor disscussie over ontdekte fouten in het vierde IPCC-rapport.

Er leek een vorm van ‘Glasnost’, openheid aangebroken in het kamp van de klimaatmodelmakers. Voor Meijer en zijn PBL waren we een soort sexy curiositeit in het institutionele kamp. Daarmee konden ze richting de overheid en politiek laten zien:

“Kijk, wij staan open voor kritiek van mensen die niet bij onze club horen, aan ons ligt het niet”…

We werden zelfs uitgenodigd voor een Tweede Kamer-hoorzitting.

Marcel zou zijn boek ‘De Staat van het Klimaat’ uitbrengen, dat door Diederik Samsom in Nieuwspoort in ontvangst werd genomen.

In een café in De Jordaan drukte ondergetekende dat boek nog in handen van Mark Rutte, die het joviaal lachend in ontvangst nam. Hij zou meer van de middenweg zijn, dus tussen de ‘ontkenners’ en de alarmisten in. We weten allemaal wat er daarna gebeurde. Rutte maakte van Nederland het klimaatwingewest van Europa.

Alle honderden miljarden euro’s extra uitgaven zijn gebaseerd op de computerscenario’s van mannetjes achter computers als Van Vuuren. Geen Detlef, geen 200 miljard euro verbouwing van het elektriciteitsgrid. De Glasnost van toen, was enkel bedoeld om toen omstreden gemaakt klimaatbeleid weer houdbaar te maken.

Feest vieren over een scenario-herziening omzeilt dus het kernprobleem: Waarom bepalen globalistische scenario’s van een minuscule groep ‘deskundigen’ de koers van een land?

“Gespecialiseerde barbaren”, zo noemde Jose Ortega y Gasset deze in tunnelvisies levende domeinspecialisten, die de realiteit platslaan tot de dimensie van hun mini-expertise. Het is dus barbaars om de ‘gemiddelde wereldtemperatuur’ – een constructie in een computer- als hoofdmaatstaf te nemen voor menselijk welzijn.

Daarin ligt precies de coup op de publieke ruimte vervat, die alle ‘groene’ VN-politiek kenmerkt sinds 1992. Niet langer kunnen mensen op basis van levenservaring en levensbekwaamheid besluiten maken. Ze moeten nu eerst via een intermediair gaan, een minuscuul clubje domein-deskundigen met hun modellen, vóór een besluit over de publieke ruimte mag vallen.

De laatste bijstelling van wat virtuele graden in de computer – voor het jaar dat we al lang dood zijn – is dan nog steeds meer van hetzelfde absurdisme.

Je kunt best eens stoeien met de nieuwe computerstudies van Detlef. Iets andere aannames over bevolkingsgroei in Afrika doen hun imaginaire wereld in 2100 al 0,6 graden minder opwarmen. Terwijl wij geacht worden voor 0,0000x graden de hele energievoorziening op zijn kop te gooien.

Door aan dit knopje van het model te draaien, of dat andere knopje, kunnen Detlef et al dus mondiale politieke keuzes sturen. Banaler gezegd: Het vruchtbaarheidscijfer van Afrika bepaalt dus mede ons energiebeleid, wanneer je PBL-wetenschappers serieus wilt nemen.

Hun klimaatmodellen werden de basis van alle klimaatbeleid en daarmee de Klimaatwet. Wie hun model betwist, plaatst zich als ‘niet deskundige’ buiten de orde. Met klimaatmodellen is de democratie buiten de orde gezet.

Zonder Klimaatmodellen- nauwkeurig of niet – geen Klimaatwet, want dan zou de politieke autoriteit van deze totalitaire ingreep vervallen. Er komt dus pas meer realisme, wanneer levenservaring en levensbekwaamheid beleid dicteren. En niet de computerprojecties van gespecialiseerde barbaren.

***

Bron: De Andere Krant hier.

***

Steun Interessante Tijden om het Groene Moeras in Europa te dempen.