Laten we ons herinneren met welke beloftes de Europese Unie werd opgericht
De EU: van welvaarts- naar waarde- en oorlogsunie
Laten we ons herinneren met welke beloftes de Europese Unie werd opgericht: Europa zou een regio met constante economische groei en navenante constante welvaartsvermeerdering voor al haar burgers moeten zijn! Daar kwam echter niks van terecht!
De redenen lagen in het globaliseringsproces, waaraan ook de EU zich had overgegeven en dat ertoe leidde dat kapitaal en arbeidsplaatsen continu naar de lage lonen landen in Azië vertrokken, waar het kapitaal gewoon beter rendeerde dan in de Europese landen met hun steeds omvangrijker wordende welvaartsstaat. Per slot van rekening was=immers deze sociale zekerheid een van de grote beloftes van de welvaartsstaat. Deze kon echter alleen maar door de uitbreiding van de staatsschuld en niet door reële economische groei gefinancierd worden.
Ondertussen nam de gemiddelde schuld in de Eurozone toe naar 88% van het bbp, waarbij de schuld van individuele landen nog veel hoge ris, bijvoorbeeld: Griekenland (152.5%), Italië (137,9%), Frankrijk (114,1%), België (106,8%), Spanje (103,5%). Duitsland is met een schuld van 62,3% bijna nog een voorbeeldige leerling in de vereniging van bankroetiers!
In de afgelopen jaren is deze ontwikkeling door de corona-crisis, de mislukte energiepolitiek van vooral Duitsland en de Ruslandsancties, die eveneens tot een stijging van de energieprijzen leidden, verscherpt! Door de, door Donald Trump gestarte Iran-oorlog dreigt een verdere verscherping van de economische crisis in Europa van ongekende omvang!
Navenant worden in alle EU-landen de burgers er op voorbereid dat het in de toekomst afgelopen zou zijn met de hoorn des overvloeds van de staat. Bondskanselier Friedrich Merz bijvoorbeeld verklaarde onlangs dat de wettelijke pensioenverzekering niet meer zal volstaan om de levensstandaard op de oude dag te garanderen. Hij spreekt van een “basisbeveiliging” voor de oude dag, die echter niet volstaat om de gebruikelijke levensstandaard te waarborgen. Navenant stort de instemming van de kiezers met bondskanselier Merz letterlijk in elkaar! De AfD is volgens meerdere peilingen al de grootste partij!
In Frankrijk staat Emmanuel Macron er nog slechter voor: hij wordt nog maar door 11% van de Fransen ondersteund. Engeland behoort weliswaar niet meer tot de EU, de situatie daar is echter vergelijkbaar met die op het continent: bij de regionale verkiezingen verloor de Labour Party 1400 zetels!
Kort samengevat kan men zeggen dat het politieke establishment van Europa op het punt van instorten staat!
In zulke situatie is een vijand van buiten, die men alle kwaad in de schoenen kan schuiven, de welkome uitweg om het kiezersvolk toch weer aan de instortende regeringen te binden!
Dienovereenkomstig raakt de EU steeds dieper verstrikt in een proxy-oorlog tegen Rusland in de Oekraïne, hoewel de belangrijkste bondgenoot in de NAVO, namelijk de VS onder Donald Trump, zich liever uit dit conflict wil terugtrekken en de EU riskeert het om alleen tegenover Rusland met zijn superieure atoommacht komen te staan. Dit is de wanhoopsdaad van kans spelers, die alles op één kaart zetten om hun macht te redden!
Godzijdank dat Vladimir Poetin een bezonnen politicus is, die het hele grote conflict met de EU met alle consequenties uit de weg wil gaan. In Rusland komt hij daarmee echter steeds meer alleen te staan. In zoverre zou er wat betreft actuele putsch pogingen tegen Poetin een kern van waarheid kunnen zitten! De Russische politicoloog Sergej Karaganov zegt dat ongeveer 95% van de Russische machtselite voor een harder optreden van Rusland tegen de EU is!
Men kan alleen maar hopen dat de kiezer in de EU een einde maakt aan deze escalatiespiraal. Anders heeft ons democratische systeem zichzelf ongeloofwaardig gemaakt.
Bron:
unser-mitteleuropa.com
Door: “FRANZ FERDINAND”
Vertaald uit het Duits door:
E.J. Bron
(www.ejbron.wordpress.com)
0 reacties :
Een reactie posten