Door Francis Menton.

Of je het nu leuk vindt of niet, de oorlog in Iran heeft er onmiskenbaar voor gezorgd dat sommige absurde fantasieën in de wereld een flinke dosis realiteit te verduren hebben gekregen.

Neem bijvoorbeeld het Verenigd Koninkrijk. Na de invoering van een omvangrijke verzorgingsstaat in de tweede helft van de 20ste eeuw (denk bijvoorbeeld aan gratis gezondheidszorg voor iedereen!), heeft het VK sinds 2000 vol ingezet op een energiesysteem zonder koolwaterstoffen.

De Climate Change Act van 2008 – aangenomen met een overweldigende meerderheid, inclusief steun van alle grote politieke partijen – verplichtte het VK tot een reductie van 80% van de CO2-uitstoot in 2050. Dat mandaat werd in 2019 gewijzigd, waardoor de wettelijk bindende doelstelling voor 2050 een zogenaamde “netto nul” CO2-uitstoot werd. Deze wijziging werd vrijwel unaniem in het parlement aangenomen, zonder dat er zelfs maar een stemming plaatsvond.

Hier in de 21ste eeuw heeft het Verenigd Koninkrijk zijn klimaatdoelstelling van netto nul met volle overgave nagestreefd. Windturbines en zonnepanelen bedekken nu het platteland. Veel energiecentrales die op kolen of andere fossiele brandstoffen draaien, zijn gesloten. Misschien wel het belangrijkste is dat het VK vrijwel alle exploratie naar en ontwikkeling van fossiele brandstoffen binnen zijn eigen grenzen heeft verboden, inclusief offshore in territoriale wateren.

Hoewel er grote schaliegasformaties onder het VK liggen, is de praktijk van “fracking” om deze te exploiteren sinds 2019 onderworpen aan een moratorium, en de huidige Labour-regering heeft beloofd dit moratorium permanent te maken. De huidige regering heeft ook geen nieuwe vergunningen afgegeven voor het boren naar olie of gas in de Noordzee en zegt dat ze dit beleid zal voortzetten, hoewel er nog wel op kleine schaal wordt geboord onder bestaande vergunningen.

De logica achter dit beleid lijkt eenvoudig: koolstofemissies schaden het milieu, en we kunnen immers alle energie die we nodig hebben halen uit de gratis en overvloedige wind en zon.

In deze complexe situatie kwamen ook nog de oorlog met Iran en de afsluiting van de Straat van Hormuz om de hoek kijken. Misschien waren de zaken toch niet zo eenvoudig als ze leken.

De afgelopen dagen is er in het Verenigd Koninkrijk een ernstig tekort aan vliegtuigbrandstof ontstaan. Het tekort beperkt zich niet tot het VK, maar is daar blijkbaar bijzonder acuut. Dat meldt de Daily Mail:

De oorlog met Iran blijft de luchtvaartindustrie ernstig treffen en het Verenigd Koninkrijk zou binnenkort te maken kunnen krijgen met een tekort aan vliegtuigbrandstof. De laatst bekende lading vliegtuigbrandstof vanuit het Midden-Oosten naar Groot-Brittannië wordt binnen 48 uur verwacht, te midden van de bezorgdheid over dreigende tekorten binnen een week. Gegevensleveranciers Kpler en Vortexa melden dat de lading, vervoerd op het Libische schip Maetiga, naar verwachting donderdag vanuit Saoedi-Arabië in het Verenigd Koninkrijk aankomt. Door de blokkade van de Straat van Hormuz als gevolg van het aanhoudende conflict zijn er geen andere ladingen uit die regio op weg naar het Verenigd Koninkrijk te zien, aldus de gegevensleveranciers.

Wat, bedoel je dat de wind en de zon niet genoeg energie leveren om vliegtuigen te laten vliegen? Het is bijna ongelooflijk hoe naïef en wereldvreemd deze mensen zijn. De wind en de zon leveren ook niet genoeg energie voor de industrie, de landbouw of het transport over land. En trouwens, ze leveren ook geen continue, betrouwbare elektriciteit, de enige elektriciteit die echt de moeite waard is. Maar de directe problemen treffen vooral de vliegtuigbrandstofsector.

President Trump reageerde met een bericht dat u wellicht hebt gezien, waarin hij het Verenigd Koninkrijk en andere Europese landen opriep om “hun eigen olie te halen”.


Ze hebben in een fantasiewereld geleefd, waar de Amerikaanse defensieparaplu ervoor zorgde dat ze nooit de realiteit onder ogen hoefden te zien. Als dit de gebeurtenis blijkt te zijn die een einde maakt aan de onzin van netto nul, des te beter.

***

Bron hier.

***