lokaal belang boven alles....
6-3-2026 Bart Reijmerink
Tom de Nooijer (CVO): 'De dag dat wij voor een grootschalig azc stemmen, hef ik de partij op'
De oprichting van CVO was een chaotische onderneming, geboren uit onvrede. “We zijn begonnen als een afsplitsing van de SGP. Met een blanco lijst, een paar weken tijd, geen naam, geen geld, een samengeraapt zooitje van mensen die zeiden: dan moeten we het zelf maar doen,” blikt De Nooijer terug. Die rebelse start leverde direct resultaat op: drie zetels en een plek in de oppositie. Het inzicht dat hieruit spreekt, is helder: persoonlijke en politieke onenigheid dreef de oprichting, maar met minimale middelen wist CVO een snelle opmars te maken.
Wat maakt CVO anders? De Nooijer richt zich op drie specifieke kiezersgroepen. “We willen de christelijke kiezer aanspreken, de rechtse kiezer heel nadrukkelijk, en de lokale kiezer die gaat voor een partij die niet door Den Haag gebeld kan worden,” legt hij uit. Dit brede draagvlak is cruciaal in een gemeente waar landelijke partijen vaak de lokale belangen ondergeschikt maken aan nationale lijnen. Een voorbeeld? Lelystad Airport. “Ons belang is een ander. Dus dan moeten wij dat uitdragen”, benadrukt hij. De kritiek op partijen die landelijk een andere koers varen, is scherp en past bij zijn visie: lokaal belang boven alles.
Die lokale focus is ook wat De Nooijer zo gepassioneerd maakt over gemeentepolitiek. “Het mooie van lokale politiek is dat je concrete invloed hebt op je directe leefomgeving. Of het nou gaat over verenigingen of over ruimtegebruik, woningen. Je ziet gewoon, je beslist wat”, zegt hij. Dat inzicht – de directe zichtbaarheid van invloed in een kleine gemeente als Oldebroek – is een rode draad in zijn verhaal. “Twee jaar later zie je het gewoon staan en denk je: o, daar heb ik voor gestemd, daar hebben we een goede discussie over gehad.” Het is politiek die tastbaar is, dichtbij.
Toch is niet alles rozengeur en maneschijn. De Nooijer worstelt met het beeld van rechts zijn. “Ik ben landelijk misschien wel rechts, maar lokaal wat minder. Maar ook wel weer rechts als het gaat over onderwerpen als asiel, migratie, klimaat, energie, statushouders”, geeft hij toe. Een opvallend onderscheid komt naar voren als het over subsidies gaat. Landelijk is hij kritisch op de subsidie-industrie, maar lokaal steunt hij ze juist. “Als je het hebt over lokale subsidies, ja, dan ben ik daar vaak best wel voorstander van voor de lokale verenigingen,” zegt hij. Het conservatieve principe van subsidiariteit – lokaal meer doen voor de gemeenschap – zit diep in zijn denken.
Het heetste hangijzer in Oldebroek is echter asielbeleid. De impact van een grootschalig azc (asielzoekerscentrum) in een dorp van 24.000 inwoners kan enorm zijn. “Als je in Amsterdam een azc opent van 300, zul je dat niet merken op straat. Maar in Oldebroek, waar het rustig is, heeft dat een enorme impact op de sociale samenhang”, waarschuwt De Nooijer. Hij is fel: “Barmhartigheid betekent niet dat we klakkeloos overal ja op moeten zeggen. Een grootschalig azc van 300 kan sociale ontwrichting veroorzaken in een dorp als Oldebroek.” Dit inzicht, dat lokale cohesie prioriteit heeft boven blind beleid, vormt de kern van zijn standpunt.
Zijn kritiek op het lokale bestuur is niet mals. Toen het COA met een plan voor 300 asielzoekers kwam, bleef het college stil. “Het college heeft geschitterd in afwezigheid. Dat is niet te geloven. Iedereen zou zeggen: ga eerst praten met je inwoners. Maar dat is gewoon niet gebeurd,” bijt hij van zich af. CVO organiseerde zelf maar een avond om naar de bevolking te luisteren. Het falen van het bestuur om gevoelige dossiers met inwoners te bespreken, drijft De Nooijer tot actie.
En dan de spreidingswet, een doorn in het oog van veel lokale partijen. “De spreidingswet is onuitvoerbaar. Als Den Haag ons wil overrulen, prima. Maar het zal nooit op mijn naam staan dat ik daarvoor heb gestemd,” stelt hij resoluut. Hij wijst op andere gemeenten zoals Westland en Rucphen die de wet niet uitvoeren. Het inzicht dat meerdere gemeenten in verzet komen, versterkt zijn overtuiging: lokaal verzet is haalbaar. “De problemen van Ter Apel zijn niet de problemen van Oldebroek. Wij moeten uitsluitend opnemen voor het belang van Oldebroek en niet voor andere gemeenten of landelijk”, voegt hij toe.
Wat CVO uniek maakt in Oldebroek, is de combinatie van christelijke waarden en een harde lijn tegen grootschalige opvang. “Wij zijn christelijk en tegen grootschalige opvang. Dat zorgt voor een error bij veel mensen in Oldebroek en vaak woedende reacties, want zij hadden het monopolie op de christelijke uitleg", legt hij uit. Deze spanning binnen de gemeenschap – een christelijke partij die barmhartigheid anders interpreteert – roept felle discussies op. Toch blijft De Nooijer standvastig.
Zijn verzet tegen Haagse druk gaat verder dan woorden. “De dag dat wij voor een grootschalig azc zouden stemmen, heb ik de dag ervoor de partij opgeheven. Ik zal nooit water bij de wijn doen”, herhaalt hij. Die belofte is geen loze kreet; het is een diepgewortelde overtuiging dat lokale partijen beter bestand zijn tegen landelijke inmenging. “Ik doe dit uit oprechte liefde voor mijn dorp waar ik ben opgegroeid. Ik wil zoveel teruggeven. Dit is echt voor Oldebroek."
0 reacties :
Een reactie posten