Dagelijkse klimaatellende van Britse Guardian.

Door Eric Worrall.

The Guardian beweert dat de wereld afstevent op een klimaat “point of no return” waar onstuitbare opwarming de aarde zal dwingen tot een catastrofale “broeikas”-toekomst.

Het geologische archief vertelt echter een heel ander verhaal. Eerdere periodes van veel hogere temperaturen en CO₂-niveaus beëindigden het leven of de vooruitzichten van de beschaving niet – ze zorgden eerder voor overvloed en evolutionaire ontwikkeling.

Alsjeblieft, alsjeblieft, laten we een van deze denkbeeldige kantelpunten oversteken!

‘ Point of no return’: Een helse ‘broeikas-aarde’ komt dichterbij, zeggen wetenschappers.

De voortdurende opwarming van de aarde kan onomkeerbaar zijn door klimaatkantelpunten te veroorzaken, maar de meeste mensen zijn zich hiervan niet bewust.

Damian Carrington, milieuverslaggever:

De wereld is dichter bij een “punt zonder terugkeer” dan verwacht, waarna ongecontroleerde opwarming van de aarde niet langer kan worden gestopt, zeggen wetenschappers.

Aanhoudende opwarming van de aarde zou klimaatkantelpunten kunnen veroorzaken, wat zou leiden tot een kettingreactie van verdere kantelpunten en feedbacklussen, aldus de wetenschappers. Dit zou de wereld in een nieuw, helse “broeikasklimaat” brengen dat veel slechter zou zijn dan de temperatuurstijging van 2-3°C waar de wereld momenteel naar toe gaat. Het klimaat zou ook heel anders zijn dan de milde omstandigheden van de afgelopen 11.000 jaar, waarin de hele menselijke beschaving zich heeft ontwikkeld.

Met een opwarming van de aarde van slechts 1,3°C in de afgelopen jaren eist extreem weer al levens en vernietigt het levensonderhoud wereldwijd. Bij 3-4°C zullen “de economie en samenleving zoals wij die kennen niet meer functioneren,” zeiden wetenschappers vorige week, maar een broeikas op aarde zou nog heter zijn.

Volgens de onderzoekers zijn het publiek en politici grotendeels onbewust van het gevaar van het passeren van het punt zonder terugkeer. De groep zei dat ze deze waarschuwing uitvaardigde omdat, hoewel een snelle en onmiddellijke vermindering van de verbranding van fossiele brandstoffen uitdagend is, een ommekeer waarschijnlijk onmogelijk zal zijn zodra het pad naar een broeikasaarde is begonnen, zelfs als de uitstoot uiteindelijk drastisch wordt verminderd.

Meer hier.

***

Dit is pure onzin! We weten al met absolute zekerheid uit paleontologisch bewijs dat een opwarming van de aarde van 3–4 °C niet het einde van economische activiteit betekent.

Dit bewijs is het Paleoceen-Eoceen thermisch maximum PETM. De CO₂-niveaus tijdens de PETM waren mogelijk 2520 ppm – zes keer hoger dan nu. Er is geen bewijs dat het leven heeft geleden tijdens de PETM, integendeel. In het Paleoceen-Eoceen was de maximumtemperatuur 5–8 °C warmer dan nu. Toen leefden apen. Onze voornamelijk fruitetende apenvoorouders floreerden dankzij de overvloed aan PETM en koloniseerden een groot deel van de wereld, om vervolgens met pensioen te gaan toen de kou terugkeerde.

Als een groep apenvoorouders met hersenen ter grootte van een luciferdoosje onder zulke omstandigheden kon overleven, dan zouden wij dat zeker ook kunnen.

Ook vissen deden het goed tijdens het PETM: het Paleoceen-Eoceen Thermisch Maximum (PETM), een periode van extreem snelle opwarming van de aarde die 10 miljoen jaar na het uitsterven van de dinosaurussen plaatsvond, had een catastrofe voor de oceanen moeten zijn. In plaats daarvan profiteerden zelfs vissen uit gematigde klimaten van de warmte alsof het een tropisch buffet was. Zie hier.

Gezien de overvloed aan land, een zee vol vis en het feit dat onze apenvoorouders zich zeer goed staande hielden tijdens eerdere perioden van extreme hitte, hoe kan een opwarming van slechts een paar graden betekenen dat “de economie en de samenleving zoals we die kennen niet meer zullen functioneren”?

Het antwoord is: Dat kan niet. Zelfs als een dergelijke extreme opwarming zou plaatsvinden, zouden onze samenleving en economie prima blijven functioneren.

En het is onmogelijk dat antropogene CO₂-uitstoot een opwarming van de aarde op de schaal van het PETM zou kunnen veroorzaken. De wereld van vandaag is totaal anders dan de wereld van het PETM. Krachtige geologische gebeurtenissen die na het PETM plaatsvonden, hebben onze wereld de afgelopen 34 miljoen jaar gevangen gehouden in de ijstijd van het late Cenozoïcum.

Willis Eschenbach heeft ook over dit onderwerp geschreven: In een andere discussie op WUWT bespraken we het Berner-koolstofdioxidemodel dat door het IPCC wordt gebruikt. Het Berner-model berekent hoe snel een… lees verder hier.

In die studie presenteert Eschenbach deze grafiek:

Het feit is dat onze wereld niet te heet is, maar gevaarlijk koud. Tijdens de laatste ijstijd daalde het CO₂-gehalte zo sterk dat het bijna tot een massa-uitsterving leidde.

Er is ook een artikel hierover uit 2017: Het leven op aarde werd bijna uitgeroeid door te weinig CO₂.



We bevinden ons momenteel in een van de koudste periodes van de late Zenozoïsche ijstijd. We bevinden ons ook in de afkoelingsfase van het Holoceen, onze huidige interglaciale periode, wat reden tot grote zorg is.

De zeespiegel ligt tegenwoordig ongeveer een meter lager dan 6000 jaar geleden, tijdens de warme fase, het Holoceen optimum.

De waarheid is dat we alle opwarming en alle CO₂-uitstoot die we kunnen produceren nodig hebben om de volgende ijstijd van 100.000 jaar te stoppen. Want wanneer het volgende glaciale maximum plaatsvindt en de volgende glaciale omstandigheden ervoor zorgen dat het CO₂-niveau sterk daalt, heeft onze soort misschien niet meer zoveel geluk als de vorige keer dat de glaciale maximumomstandigheden onze soort op de rand van uitsterven brachten.

***

Bron hier.

***