Door Vijay Jayaraj.

Het kaartenhuis, gebouwd op computermodellen en gemanipuleerde emoties, stort in onder het gewicht van een hardnekkige, ongemakkelijke realiteit. De ‘klimaatnoodtoestand’ bestaat alleen nog in de paniekerige persberichten van een beweging die weet dat haar tijd voorbij is.

Al decennialang baseren activisten hun standpunten op dramatische waarschuwingen over het uitsterven van diersoorten, smeltende ijskappen en het einde van het leven in de poolgebieden, falende ecosystemen en verdwijnende biodiversiteit.

Het doel was altijd hetzelfde: angst zaaien, beleid beïnvloeden, macht vergaren en, als je slim of corrupt genoeg bent, geld verdienen. Maar wat vertelt het bewijsmateriaal ons nu?

Sommige van ’s werelds grootste landen hebben hun bosoppervlakte juist aanzienlijk uitgebreid, zelfs toen doemdenkers ecologische rampen voorspelden. Tussen 2015 en 2025 voegde China ongeveer 4 miljoen hectare bos toe. In dezelfde periode won Rusland meer dan 2 miljoen hectare en India bijna een half miljoen. De lijst gaat verder. Turkije voegde bijna 300.000 hectare toe. Australië, Frankrijk, Zuid-Afrika en Canada lieten allemaal een aanzienlijke toename zien.

Het meest treffende voorbeeld van een mislukte voorspelling is wellicht het zogenaamde uitsterven van soorten. Twintig jaar lang werden beelden van gezonde ijsberen op smeltend zomerijs gebruikt om emoties te manipuleren. Rapporten uit 2025 laten echter zien dat de ijsberenpopulaties stabiel zijn en zelfs sterk groeien in vergelijking met de jaren vijftig . Het aantal ijsberen is de afgelopen 10 tot 15 jaar niet afgenomen en de populaties tonen veerkracht, zelfs nu het zomerijs fluctueert.

De populatie Bengaalse tijgers in India, majestueuze katten die ik van dichtbij heb bestudeerd in mijn werk als wildonderzoeker, is een ander voorbeeld van het tegendeel van angstzaaierij. Tussen 2014 en 2022 groeide het aantal tijgers in India van 2.226 naar 3.682 dieren. Dit vertegenwoordigt een toename van 65% in acht jaar tijd, met een jaarlijkse groei van meer dan 6%.

Bovendien bleek uit een baanbrekend onderzoek uit 2025, gebaseerd op gegevens van bijna 2 miljoen soorten, dat de uitstervingspercentages niet zijn versneld. Integendeel, ze bereikten meer dan een eeuw geleden een piek en zijn sinds het begin van de twintigste eeuw aan het dalen. De grote sterftegolf bleek een illusie te zijn. Het onderzoek onthult dat eerdere uitstervingen grotendeels werden veroorzaakt door invasieve soorten op geïsoleerde eilanden, en niet door de ‘klimaatcrisis’ of de effecten van de moderne beschaving.

De wereldwijde landbouwprestaties ontkrachten opnieuw een belangrijk argument voor milieupessimisme. Hongersnood bleef uit, doordat boeren over de hele wereld recordoogsten binnenhaalden. De gewasopbrengsten zijn aanzienlijk gestegen, waardoor boeren meer mensen kunnen voeden met minder land.

Deze productiviteitswinst heeft ingrijpende gevolgen: wanneer de landbouw efficiënter wordt, zijn er minder hectares nodig om de wereldbevolking te voeden. De oogsten in 2024 hebben alle Malthusiaanse voorspellingen getrotseerd. Kooldioxide, het gas dat als vervuilende stof werd gedemoniseerd, heeft zijn rol als plantenvoeding vervuld, gewassen bemest en een wereldbevolking gevoed die sinds de jaren zeventig is verdubbeld. De planeet sterft niet; ze wordt gevoed.

Waarom is dit belangrijk? Omdat het bewijst dat de kernstelling van de anti-fossiele-brandstofbeweging onjuist is. De industriële samenleving vernietigt de aarde niet. De gegevens tonen het tegenovergestelde aan: naarmate landen rijker en meer geïndustrialiseerd worden, krijgen ze de capaciteit om ecosystemen te beschermen, bossen uit te breiden en meer mensen te onderhouden.

De stilte vanuit de klimaatbeweging over deze overwinningen is oorverdovend. Heb je ook maar één krantenkop gezien in de reguliere pers die de miljoenen hectares nieuw bos viert? Heb je ook maar iets gehoord over het onderzoek van de Universiteit van Arizona dat de uitstervingscrisis ontkracht? Nee.

Deze verhalen worden verzwegen omdat ze geen angst aanwakkeren. Het feit dat deze positieve ontwikkelingen nauwelijks worden erkend, behalve in gespecialiseerde wetenschappelijke berichtgeving, zegt meer over de prioriteiten van de beweging dan over de gezondheid van de planeet.

In de wetenschap wordt een hypothese herzien of verworpen wanneer deze door data wordt tegengesproken. Klimaatactivisten hebben echter hun retoriek alleen maar verder opgevoerd.

Het bedrijfsmodel van de klimaatindustrie is gebaseerd op paniek onder de bevolking, maar de toenemende erkenning van de waarheid heeft de angst van de doemdenkers alleen maar vergroot.

Kiezers over de hele wereld worden wakker. Recente verkiezingen in Europa en Amerika hebben nieuwe regeringen aan de macht gebracht die openlijk vijandig staan ​​tegenover de agenda van netto nul uitstoot. Ze werden gekozen met de opdracht om de energiemarkt weer gezond te maken, de prijzen te verlagen en de beperkingen van globalistische klimaatverdragen te verwerpen.

***

Dit commentaar werd voor het eerst gepubliceerd door BizPac  op 10 januari 2026.

Vijay Jayaraj is wetenschappelijk en onderzoeksmedewerker bij de CO₂ Coalition in Fairfax, Virginia . Hij heeft een master in milieuwetenschappen van de University of East Anglia en een postdoctorale graad in energiemanagement van Robert Gordon University, beide in het Verenigd Koninkrijk, en een bachelordiploma in ingenieurswetenschappen van Anna University in India.

***