Zeer interessante en fundamentele bijdrage van Thierry. Had die graag 2 jaar geleden gezien, blijkbaar gemist. Een paar dagen geleden zag ik het college van Ad Verbrugge in Gent over Spengler. Daar gaat het ook over ziel. Een historisch (theologisch) belangrijk concept waar veel misverstanden/verschillende meningen over bestaan. Bv volgens de bijbel is de ziel (overwegend) sterfelijk. Mainstream christelijke traditie ziet de ziel als onsterfelijk. Klassiek Griekse filosofen en bv Hegel zien het weer anders. Bij Hegel is Seele een vroeg, laag niveau van geest: de natuurlijke, psychische, voor‑bewuste fase van wat later Geist wordt. In een college over Hegel van Verbrugge over Herrschaft und Knechtschaft uit de Fenomenologie van de Geest gaat het o.a. over: Wie zijn leven niet riskeert, wordt knecht; wie dat wel doet, wordt meester. Je leven riskeren mag natuurlijk niet van de politieke macht en de daaran verbonden gezondheidsdeskundologen. In het VK was zelfmoord tot 1961 strafbaar. In het Joden/Christendom en Islam is zelfmoord verboden. Dus op dit gebied was er in bv de Middeleeuwen (substantieel) minder (persoonlijke) vrijheid. De kathedralen zijn schitterend maar ook George Duby schrijft in zijn meesterwerk Kathedralenbouwers over de verschrikkelijke leefomstandigheden van het volk. Eerst komt het vreten dan de ziel zouden we kunnen zeggen. Huizinga schrijft in zijn Herfstij o.a. over 's Levens Felheid. Zijn we hier gevallen in het westers of of denken? Zijn er materiele voorwaarden voor de optimale ontwikkeling van de ziel (om te beginnen bij het -materiele- leven zelf)? Zo ja, dan moeten we juist de productiekrachten optimaal ontwikkelen om tot een optimale ontwikkeling van de ziel te komen (oosters en en denken). De paradox is dan dat juist de echt revolutionaire socialisten (communisten) dit bovenaan op hun agenda hebben staan en bewijzen (China) dit te kunnen realiseren. Ook dit kunnen/moeten we alleen (filosofisch) in beweging zien. Het doel van het communisme is het opheffen van de staat zodat mensen kunnen produceren naar vermogen (in een geautomatiseerde productiewereld zou dit zelfs behoefte kunnen zijn) en consumeren naar behoefte. Ik ben op je site terecht gekomen via een zoekopdracht naar Diedert de Wagt. Die heeft het dan niet over ziel maar geeft m.i. een hele objectieve analyse van de huidige internationale verhoudingen. Misschien kunnen we dit de zwarte ziel van de huidige westerse macht noemen.
1 reacties :
Zeer interessante en fundamentele bijdrage van Thierry. Had die graag 2 jaar geleden gezien, blijkbaar gemist. Een paar dagen geleden zag ik het college van Ad Verbrugge in Gent over Spengler. Daar gaat het ook over ziel. Een historisch (theologisch) belangrijk concept waar veel misverstanden/verschillende meningen over bestaan. Bv volgens de bijbel is de ziel (overwegend) sterfelijk. Mainstream christelijke traditie ziet de ziel als onsterfelijk. Klassiek Griekse filosofen en bv Hegel zien het weer anders. Bij Hegel is Seele een vroeg, laag niveau van geest: de natuurlijke, psychische, voor‑bewuste fase van wat later Geist wordt. In een college over Hegel van Verbrugge over Herrschaft und Knechtschaft uit de Fenomenologie van de Geest gaat het o.a. over: Wie zijn leven niet riskeert, wordt knecht; wie dat wel doet, wordt meester. Je leven riskeren mag natuurlijk niet van de politieke macht en de daaran verbonden gezondheidsdeskundologen. In het VK was zelfmoord tot 1961 strafbaar. In het Joden/Christendom en Islam is zelfmoord verboden. Dus op dit gebied was er in bv de Middeleeuwen (substantieel) minder (persoonlijke) vrijheid. De kathedralen zijn schitterend maar ook George Duby schrijft in zijn meesterwerk Kathedralenbouwers over de verschrikkelijke leefomstandigheden van het volk. Eerst komt het vreten dan de ziel zouden we kunnen zeggen. Huizinga schrijft in zijn Herfstij o.a. over 's Levens Felheid. Zijn we hier gevallen in het westers of of denken? Zijn er materiele voorwaarden voor de optimale ontwikkeling van de ziel (om te beginnen bij het -materiele- leven zelf)? Zo ja, dan moeten we juist de productiekrachten optimaal ontwikkelen om tot een optimale ontwikkeling van de ziel te komen (oosters en en denken). De paradox is dan dat juist de echt revolutionaire socialisten (communisten) dit bovenaan op hun agenda hebben staan en bewijzen (China) dit te kunnen realiseren. Ook dit kunnen/moeten we alleen (filosofisch) in beweging zien. Het doel van het communisme is het opheffen van de staat zodat mensen kunnen produceren naar vermogen (in een geautomatiseerde productiewereld zou dit zelfs behoefte kunnen zijn) en consumeren naar behoefte. Ik ben op je site terecht gekomen via een zoekopdracht naar Diedert de Wagt. Die heeft het dan niet over ziel maar geeft m.i. een hele objectieve analyse van de huidige internationale verhoudingen. Misschien kunnen we dit de zwarte ziel van de huidige westerse macht noemen.
Een reactie posten