Er is een digitale controlestaat opgetuigd om tegenstanders van het klimaatbeleid te criminaliseren. column

Het is de Groene Maffia weer gelukt om te infiltreren in ons parlement. Sjoukje van Oosterhout nam het stokje over van Joris Thijssen, de oud-directeur van Greenpeace die sinds 2021 voor de PvdA in de Tweede Kamer zat. Thijssen deed alsof hij volksvertegenwoordiger was, maar bleef activist. Bij zijn afscheid vorig jaar memoreerde de Kamervoorzitter dat Thijssen zich regelmatig versprak. Dan zei hij in debatten: ‘Dat vindt Greenp… eh, GroenLinks-PvdA ook.’

Jaren voordat Thijssen Kamerlid werd, sleepte de beveiliging hem weg uit de Kamer, nadat hij was binnengedrongen om als ‘milieuminister’ het woord te voeren. Eerder dook hij ook al illegaal op in de paleistuin bij de installatie van het Kabinet Balkenende. Linkse actievoerders komen nu eenmaal overal mee weg.

Nu hebben we dus Sjoukje van Oosterhout in het parlement, de voormalige rechterhand van Donald Pols bij Milieudefensie. Samen voerden zij jarenlang een juridische strijd tegen Shell, gedreven door hun haat tegen fossiele energie. Pols koos daarna voor het grote geld bij Tata Steel, maar moest al na één dag met de staart tussen de benen vertrekken omdat hij jarenlang loog over zijn extremistische verleden. Van Oosterhout mag nu in de Kamer op kosten van de belastingbetaler haar afkeer van Shell uitventen. In het klimaatdebat haalde ze maar liefst dertien keer uit naar het bedrijf.

Van Oosterhout vertegenwoordigt de partij die bovenaan staat in de peilingen en dat is zorgwekkend als je naar haar klimaatspreekbeurt kijkt. ‘Elke geïsoleerde woning, elke windmolen en elke groene fabriek helpt ons om uit de klauwen te blijven van Poetin en Trump,’ beweerde ze.

Leugens

Daarmee legt ze de leugens van haar eigen Groene Maffia bloot. Tien jaar geleden was je voor de opwarming van de aarde als je tegen terreurturbines was. Nu ben je voor Poetin en Trump. De argumenten onder het rampzalige klimaatbeleid werden stilletjes verwisseld toen de oude leugens niet meer vol te houden waren.

Maar ze volharden in het beleid, ook al verarmen we daardoor in rap tempo. Energiearmoede treft een steeds groter deel van de bevolking, zelfs de middenklasse zit nu in de kou. Van Oosterhout fabuleerde in de Kamer over hittedoden, terwijl de realiteit is dat er in Nederland 12.000 mensen per jaar sterven van de kou, als gevolg van het klimaatbeleid.

Wie zich tegen dit beleid verzet, merkt dat de democratie niet meer werkt. Toen ik vorige week publiek opriep om naar mijn uitzending met Henk Vermeer te komen, aan de oever van de rivier de Vecht waar mega-terreurturbines komen, stond binnen een uur de wijkagent op mijn stoep. Er is een digitale controlestaat opgetuigd om tegenstanders van het klimaatbeleid te criminaliseren. Politiemensen krijgen de opdracht om het democratische proces en de vrije media te hinderen. Zover gaat het al in Nederland. Moskou aan de Vecht, daar hebben we Poetin niet eens voor nodig.

Kijk ook de DwarsNieuws uitzending hierover terug

DwarsNieuws