Door Robert Bradley Jr.

Redactionele noot: Dit manifest van Claire Coutinho van vorig jaar wordt opnieuw gepubliceerd in het licht van het hevige debat in het Verenigd Koninkrijk over het “Netto Nul”-beleid in het kader van de Klimaatwet van 2008. Als voormalig kabinetslid voor Energiezekerheid en Netto Nul, en momenteel gekozen lid van de Conservatieve Partij, heeft ze haar standpunt herzien en verzet ze zich nu fel tegen Netto Nul.

Claire Coutinho:

“Ik kan u dit beloven. Als het om energiebeleid gaat, zal onze prioriteit niet ideologie zijn, geen gevestigde belangen, geen valse beloftes die we niet kunnen waarmaken. Het zal gaan om betaalbare, betrouwbare en overvloedige energie.”

De afgelopen decennia zijn we een simpele waarheid uit het oog verloren: energie is iets goeds.

Conservatieven weten dat grote periodes van Britse groei en welvaart samenvallen met een overvloed aan betaalbare, betrouwbare energie. Denk aan Pitt en Peel, die de op kolen gebaseerde industriële revolutie op gang brachten. Stanley Baldwin zorgde na de Eerste Wereldoorlog voor de elektriciteitsvoorziening in het hele land. De Noordzee-olieboom onder mevrouw Thatcher hielp het land er weer bovenop na die vreselijke jaren van achteruitgang onder Labour.

Er is tegenwoordig geen enkel land ter wereld dat een hoge economische groei kent met hoge energiekosten. Dat komt omdat energie niet zomaar een onderdeel van de economie is; het is de economie zelf. Het is van invloed op de kosten van elk bedrijf, elke reis, elk brood. Daarom zijn de energiekosten momenteel een van de grootste problemen waar we mee kampen. Het is een verborgen belasting die ons allemaal armer maakt. En het is funest voor onze industrie.

Groot-Brittannië heeft de hoogste elektriciteitsprijzen voor de industrie ter wereld. En dat heeft gevolgen. Britse industrieën die het meeste energie verbruiken – zoals de chemische industrie, de glasindustrie en de metaalindustrie – sluiten week na week hun deuren. De glasvezelfabriek in Wigan. De raffinaderij in Grangemouth. Vauxhall in Luton.

We verliezen duizenden banen per maand. En we zullen niet minder glasvezel, minder gas of minder auto’s nodig hebben – we zullen er gewoon meer importeren uit het buitenland, vaak uit landen die nog steeds op kolen draaien. Minder banen in Groot-Brittannië. Eenzijdige economische ontwapening. Voor meer koolstof in de atmosfeer.

En dit gaat niet alleen over de industrieën die we nu al hebben; ook de industrieën van de toekomst hebben energie nodig – of het nu gaat om geavanceerde productie of AI. Of het nu een fabriek, een datacenter of een superlab is, ze hebben goedkope, betrouwbare energie nodig. En ze zullen die energie halen waar ze die kunnen vinden.

Het zou de eerste keer in generaties zijn dat we niet langer aan de voorfront van een technologische revolutie staan, en we zullen er armer door worden. Die bedrijven zullen wel ontstaan, maar niet hier in Groot-Brittannië. We zullen de planeet niet gered hebben, we zullen de volgende generatie in de steek hebben gelaten. En onder Labour zal dit alleen maar erger worden.


Milibands dwaasheid

Bij de vorige verkiezingen beloofde Ed Miliband de energierekeningen met 300 pond te verlagen. Keir Starmer beloofde het. Rachel Reeves beloofde het.

Maar vorige week had Ed Miliband nogal wat scherpe woorden voor Elon Musk over desinformatie.

Dus, congres, we hebben een antwoord voor Ed Miliband. Als je het over desinformatie wilt hebben, waar is die verdomde 300 pond dan? In plaats van de energierekeningen te verlagen, blijven ze stijgen – en elke keuze die Ed maakt, maakt het alleen maar erger.

Ed zegt dat de bouw van meer windmolenparken de energierekeningen zal verlagen. Maar hij gaat akkoord met prijzen die de hoogste in tien jaar zijn, ruim boven de marktprijs van elektriciteit. Kijk maar. Toen hij beloofde de rekeningen te verlagen, kostte elektriciteit £72. Dat is die tweede zwarte balk die je ziet. [Noot: de afbeeldingen ontbreken in het origineel.]

Vorig jaar kocht hij offshore windparken voor £82, en dit jaar heeft hij gezegd bereid te zijn tot £117 te betalen. En dat is nog voordat je de extra kosten voor aansluitingen, de back-up en de £8 miljard die we binnenkort aan windparken zullen betalen, niet om energie op te wekken, maar om ze uit te schakelen wanneer er te veel wind is, erbij optelt.

Wat nog erger is, is dat hij de contracten van de windparkontwikkelaars heeft verlengd tot twintig jaar, waardoor we voor een langere periode vastzitten aan deze hogere prijzen.

Je kunt het zo bekijken. Hij zet onze energierekening over op een hypotheek met een vaste rente van 10%, omdat hij geen variabele rente van 4% wil. Iedereen met een beetje verstand ziet dat dat de energierekening niet zal verlagen. Nu zegt hij dat de prijzen stijgen omdat gas duur is. Maar die blauwe balk links, £55, dat is gas exclusief belastingen. Zeg me eens wat hoger of lager is. Zo moeilijk is het toch niet?

Hij zei ook dat Great British Energy zou leiden tot, en ik citeer, een “verbluffende” verlaging van de energierekening. Maar het zal geen energie opwekken. Alleen Ed Miliband zou een energiebedrijf van 8 miljard pond kunnen oprichten dat geen energie produceert. Laten we het beestje bij de naam noemen. Een prestigeproject dat de energierekening niet zal verlagen. Dus schrappen we het.

Ik moet Ed wel één ding nageven. Hij is erin geslaagd iets heel moeilijks te doen: hij heeft de vakbonden, de Conservatieve Partij, de kiezers en Keir Starmer verenigd. Hoe? Omdat ze allemaal hetzelfde willen. Blijkbaar willen ze allemaal dat hij ontslagen wordt.

En hier ligt het probleem met links: ze zijn besmet met een armoedementaliteit. Ze geloven dat Groot-Brittannië de plicht heeft zichzelf armer te maken in naam van netto-nul-uitstoot. En ze denken dat gewone mensen de dienaren moeten zijn van hun klimaatdoelstellingen.

Neem bijvoorbeeld airconditioning. In Amerika heeft bijna elk huis airconditioning. Hier in Groot-Brittannië? Slechts 5%. Maar het Londense plan van Sadiq Khan verbiedt airconditioning in alle nieuwbouwwoningen – waarom? Omdat het te veel energie verbruikt.

In plaats van dat mensen zich moeten schikken naar het energiebeleid van de regering, vind ik dat een conservatief energiebeleid de behoeften van de bevolking moet dienen.

Neem bijvoorbeeld de Noordzee: de plannen van Ed Miliband om nieuwe boringen te verbieden, zouden ons het enige land ter wereld maken dat zijn eigen energievoorziening afsluit. Dat zou leiden tot het verlies van tot wel 200.000 banen en twaalf miljard pond aan belastinginkomsten.

Waarom? Zodat we meer gas uit Noorwegen kunnen importeren uit dezelfde velden die we zelf zouden kunnen aanboren. Onze import van vloeibaar gas is in één jaar tijd met meer dan 40 procent gestegen. 

Zolang we gas nodig hebben, moet zoveel mogelijk ervan uit Groot-Brittannië komen. Daarom zullen we Ed’s waanzinnige verbod op nieuwe olie- en gaslicenties afschaffen, de energiewinstbelasting terugdraaien en de Noordzee steunen.

Energie versus armoede

We zullen ons herinneren wat te lang vergeten is geweest. Energie is welvaart.

Laten we eerlijk zijn. De armoedementaliteit is onlosmakelijk verbonden geraakt met onze klimaatwetgeving. We hadden dit niet zo lang in de wetboeken moeten laten staan. Ik zat niet in het parlement in 2019 toen de doelstelling van netto nul uitstoot in 2050 werd vastgesteld. Maar ik zal je vertellen wie er wel was: Kemi Badenoch.

Zij was een van de slechts twee mensen in dat hele debat die de moed hadden om zich uit te spreken en te vragen naar de kosten.

Toen ik aantrad als minister van Energie, heb ik, ondanks enorme tegenstand, een herstart ingezet om een ​​aantal fouten recht te zetten. Ik ben met die herstart begonnen omdat, hoewel wij onze uitstoot hebben gehalveerd, China dat al een tijdje doet. De wereldwijde uitstoot stijgt veel, veel sneller dan wij die hier kunnen terugdringen.

Als iets overduidelijk niet werkt, moeten wij conservatieven de moed hebben om de waarheid te vertellen en dat ook te zeggen. Netto nul uitstoot werkt niet voor Groot-Brittannië, en het werkt ook niet voor het klimaat.

De Britten zijn niet vies van offers voor een rechtvaardige zaak. Maar het is niet rechtvaardig om goede banen naar het buitenland te zien verdwijnen. Het is niet rechtvaardig om de rekeningen van mensen nog verder op te drijven. En het is niet rechtvaardig om een ​​land door te geven dat minder veilig en minder welvarend is.

Voor te veel mensen is Netto Nul een religie geworden, en te lang waren wij een gedachteloos lid van die gemeenschap. Dit is het probleem met de wetgeving. We weten dat het niet werkt tegen klimaatverandering. Maar het dwingt ministers ook om beslissingen te nemen die mensen armer maken.

De klimaatwet van Ed Miliband uit 2008 stelt wettelijk bindende doelen vast. Elke vijf jaar worden doelen opgesteld die bepalen welke producten mensen moeten kopen, wanneer en in welke hoeveelheden, tien jaar in de toekomst. Conferentie, daar hadden we in de jaren 70 een naam voor: centrale planning.

Als onze hele industrie morgen zou stilvallen en we die goederen zouden vervangen door import, zou dat een overwinning zijn voor de klimaatdoelstellingen, maar een ramp voor Groot-Brittannië. Als mensen geen warmtepomp willen, dwingt de wet hen ertoe door middel van belastingheffing of een verbod.

We verbranden hout dat vanuit Amerika hierheen is verscheept om elektriciteit op te wekken tegen drie keer de kosten van gas en met vier keer de vervuiling van onze laatste kolencentrale. Waarom? Omdat het niet meetelt voor onze klimaatdoelstellingen.

Die belachelijke prijzen die ik je net liet zien voor windenergie op zee, waarom zouden we überhaupt windenergie tegen die prijzen moeten kopen? Je raadt het al: onze klimaatdoelstellingen.

En dit is de waarheid: of het nu EU-richtlijnen zijn, het Klimaatcomité of de rechtbanken die uitspraken doen in de zaken van de activisten, geen van hen is verantwoording verschuldigd aan de mensen die hun baan verliezen, of aan de mensen die hun energierekening betalen, of aan de mensen die ervoor moeten zorgen dat de lichten blijven branden.

We hebben te veel macht overgedragen aan mensen die geen consequenties ondervinden voor hun fouten. Dat was een grote vergissing. Daarom zullen we een nieuwe manier van werken introduceren. 

Ik weet dat velen van u trotse milieubeschermers zijn. Ik ook. We zullen dat standpunt niet opgeven. Maar we zullen nieuwe plannen presenteren, gebaseerd op conservatieve principes.

Energieonafhankelijkheid

Ons eerste principe is het ondersteunen van Britse innovatie. Te lang bedoelden we met innovatie dat we Groot-Brittannië zouden dwingen om als eerste technologieën uit andere delen van de wereld te adopteren. Maar kijk eens naar deze grafieken. Koelkasten, vaatwassers, centrale verwarming. Het punt is: als nieuwe technologie het leven van mensen verbetert, zullen mensen het kopen. Wat we nu doen, is erop aandringen dat iedereen deze producten koopt voordat ze er zelf zin in hebben, puur om een ​​overheidsdoelstelling te halen. In plaats van onze mensen te dwingen om als eerste technologieën te adopteren, wil ik dat we zelf als eerste nieuwe technologieën ontwikkelen.

De pioniers van technologieën die we wereldwijd kunnen exporteren. We zijn slechts verantwoordelijk voor 1% van de uitstoot. 99% vindt elders plaats en neemt toe. We hebben dit duidelijk nog niet goed aangepakt. We hebben nog niet alle producten ontwikkeld die we nodig hebben. Maar als we technologieën kunnen creëren die anderen niet kunnen, zal dat verreweg de grootste bijdrage van Groot-Brittannië zijn aan de strijd tegen klimaatverandering.

Ons tweede principe is het beschermen van de natuur. Eeuwenlang was milieubewustzijn het domein van gewone mensen – mensen die geworteld waren in een gevoel van verbondenheid met hun omgeving en een liefde voor hun thuis. Ze wilden de wereld om hen heen beschermen en koesteren. Roger Scruton noemde dit de “kleinschalige wijsheid van het menselijk hart”. Maar de natuur is niet klimaatneutraal; sterker nog, soms neigt ze juist de andere kant op. Ik kan me geen beter beeld voorstellen dan dit: het Amazonewoud dat wordt opgedeeld om een ​​snelweg aan te leggen naar de laatste klimaatconferentie in Brazilië.

Maar wat zorgwekkend is, is dat dit niet zo heel anders is dan wat we hier nastreven. Links zie je dat kleine stipje, de hoeveelheid land die nodig is voor een kerncentrale. Daaronder zie je wat er nodig is om dezelfde hoeveelheid energie uit wind- en zonne-energie te halen. Wind- en zonne-energie gebruiken namelijk tot wel 3000 keer meer land. Om dezelfde hoeveelheid energie op te wekken als een kerncentrale, zou je een windmolenpark nodig hebben ter grootte van het New Forest, of een zonnepark ter grootte van het Isle of Wight.

Op een klein eiland zoals het onze, waar elke centimeter landschap kostbaar is, is dat van belang. Dus in plaats van het platteland vol te zetten met wind- en zonneparken, maken we het gemakkelijker en goedkoper om compacte, betrouwbare, veilige en schone kernenergiecentrales te bouwen.

Schaf de klimaatwet af !

Ons derde en belangrijkste principe zal zijn om prioriteit te geven aan betaalbare, overvloedige energie. En dat zullen we zonder schaamte doen. Daarom zal de volgende conservatieve regering de Klimaatwet intrekken. Als een wet niet in het nationale belang werkt, is het niet alleen mogelijk om die te veranderen, het is onze plicht om dat te doen. Het enige wat daarvoor nodig is, is moed.

Het verhogen van de elektriciteitskosten is ook het slechtst denkbare klimaatbeleid. Als je wilt dat mensen elektrische auto’s gebruiken, is dit een revolutionair idee: maak elektriciteit goedkoop. Als je wilt dat mensen elektrisch verwarmen, maak elektriciteit goedkoop. Als je datacenters wilt bouwen om de energierekening te verlagen, armoede te bestrijden en economische groei te stimuleren, maak elektriciteit goedkoop.

Op dit moment geeft Labour subsidies aan mensen om elektrische auto’s en elektrische verwarming te kopen, terwijl ze tegelijkertijd de elektriciteitsprijzen onbetaalbaar maken. Dat is precies omgekeerd en wij gaan dat rechtzetten. Onze prioriteiten zullen de prioriteiten van het Britse volk zijn: een sterke economie, de bescherming van de natuur en lagere energierekeningen. Dus, congres, vandaag kan ik de eerste beleidsvoorstellen van ons ‘Goedkope Energie Plan’ aankondigen.

Allereerst zal de volgende conservatieve regering de CO2-belasting op elektriciteitsopwekking afschaffen. Wanneer Ed Miliband gas de schuld geeft van de hoge energierekeningen, vertelt hij er niet bij dat meer dan 30% van wat we betalen voor gasgestookte elektriciteit niet bestemd is voor brandstof, maar voor een CO2-belasting die de regering zelf heeft ingevoerd.

We weten dat we de komende decennia gas nodig zullen hebben om de lichten aan te houden, dus het zorgt alleen maar voor onnodige extra kosten op onze energierekening. Maar hier zit de crux: de CO2-belasting drijft ook de kosten van bijna alle andere soorten elektriciteit op. Dus steken alle eigenaren van wind- en zonneparken die hogere prijzen in hun zak als hogere winsten.

En raad eens wat Ed sinds het begin van het jaar met de CO2-belasting heeft gedaan? Dat. We hebben Ed hiervoor gewaarschuwd. Hij luisterde niet. De EU-deal van Labour verhoogde de CO2-belasting met 70 procent in slechts 9 maanden tijd. Dat was niet nodig. Het was een politieke keuze. Een politieke keuze waar wij Conservatieven ons tegen hebben verzet.

Het afschaffen van de CO2-belasting zou de energierekeningen direct met bijna 8 miljard pond per jaar verlagen. En dan nu: we schrappen Ed Milibands oude, woekerachtige subsidies voor windmolenparken.

In 2008 besloot Ed Miliband, in zijn oneindige wijsheid, de subsidies voor windmolenparken te verdubbelen. Dat betekent dat windmolenparken, als de wind waait, tot wel drie keer de marktprijs voor elektriciteit krijgen – en dat betaalt u via uw energierekening. Het is de grootste oplichterij die er bestaat. We hebben de regeling stopgezet toen we aan de macht waren, maar we gaan nog een stap verder en eisen dat we die subsidies voorgoed afschaffen.

Ons energiesysteem is er niet om de winsten van multimiljonairs in de windenergiesector te verhogen ten koste van de consument. Het is er om het land te voorzien van betaalbare, betrouwbare energie.

Samen zouden onze plannen om de CO2-belasting af te schaffen en Eds woekersubsidies voor windenergie te schrappen, de elektriciteitsrekeningen van mensen met 20 procent verlagen. Een gemiddeld gezin zou £165 per jaar besparen op de elektriciteitsrekening. En ik besef dat dit minder lijkt dan de beloftes van andere partijen. Ed beloofde uw rekeningen met £300 te verlagen, maar we weten allemaal dat dat een illusie is.

Maar Reform is net zo erg. Ze hebben beloofd je elektriciteitsrekening met 1000 pond te verlagen. Weet je hoe ik weet dat dat onzin is? De gemiddelde rekening is maar 850 pond. Wat gaat hij doen, cheques uitschrijven aan iedereen?

Als u denkt dat een politicus u gratis elektriciteit kan beloven, dan heb ik een brug voor u te koop. Ze zijn net zo ideologisch als Labour, alleen dan in spiegelbeeld. Het verschil met ons beleid is dat dit echt is. Het ligt in de handen van de ministers. Dit zou morgen al kunnen gebeuren. En het zou uw elektriciteitsrekening met 20% verlagen.

Dus ik kan u dit beloven. Als het om energiebeleid gaat, zal onze prioriteit niet ideologie zijn, niet gevestigde belangen, en niet valse beloftes die we niet kunnen waarmaken. Het zal gaan om betaalbare, betrouwbare en overvloedige energie.

Het is niet makkelijk om in de oppositie te zitten, beste congresleden. Maar ik wil het hele energieteam – Andrew, Malcolm, Nick, Greg en Bradley – bedanken voor hun uitstekende werk. We weten dat dit halfbakken belasting- en uitgavensocialisme van Labour een ramp is voor Groot-Brittannië. Toen we tijdens de verkiezingen zeiden dat Labour alles wat je maar kunt bedenken, zou belasten, meenden we dat ook.

Anti-vooruitgangsmentaliteit

Er is een belasting voor boeren, een belasting op boodschappen, een banenbelasting, een belasting op privéjets, een belasting op verhuur en weddenschappen, een oliebelasting, een grondbelasting en een belasting op boilers. Er gaan zelfs geruchten over een taxibelasting! De waarheid is dat ze dit land liever platbelastingen dan hun uitgaven onder controle te krijgen.

En het onthult een fundamentele overtuiging. Als je je best doet om het goed te maken, een goede baan te vinden, de opleiding van je kind te betalen, een huis te kopen, een succesvol bedrijf te starten – dan word je niet geprezen. Ze spotten met je. Ze willen je succes herverdelen. Ze praten over armoede alsof het ze iets kan schelen. Maar hun beleid maakt energie, voedsel, kinderopvang en huisvesting duurder. En hun antwoord is altijd meer herverdeling in plaats van de waarheid onder ogen te zien dat deze regering ervoor kiest, ervoor kiest om de kosten van bijna elk basisproduct te verhogen.

Helaas moet ik zeggen dat de Reformpartij hetzelfde economische beleid voert als Jeremy Corbyn. Ze beloven nationalisaties die we ons niet kunnen veroorloven, meer belasting voor meer sociale voorzieningen, meer uitgaven, wat betekent meer lenen, wat weer meer schulden voor onze kinderen betekent. Als de overheid er is om de vrijheden van de burgers te dienen, betekent dat dat ze meer van hun verdiende geld mogen behouden.

We weten dat groei de grootste uitdaging is waar we voor staan. Maar groei wordt niet gecreëerd door subsidies van de overheid. Het wordt gecreëerd door miljoenen mensen. En ik vrees dat ons huidige systeem mensen leert dat ze minder capabel zijn dan ze in werkelijkheid zijn. We kunnen niet overleven als onze cultuur een competitie van slachtofferschap wordt.

Het risico is dat mensen zich niet meer afvragen wat ze kunnen doen, maar waarom zouden ze er überhaupt moeite voor doen? Iedereen die meer uren maakt, met briljante ideeën komt, risico’s neemt, spaart en investeert in zijn of haar toekomst en die van het gezin, profiteert hiervan. Persoonlijke autonomie. Het gevoel dat je de controle over je leven kunt nemen en de vruchten van je inspanningen kunt plukken. Dat is de echte motor van groei.

Alles wat we als partij doen, zal in hun belang zijn. En we zullen beginnen met hen goedkopere energie te leveren.

Bedankt.

***

Uit MasterResource.

***