Van een onzer correspondenten.

Het is altijd indrukwekkend wanneer een politicus de gedaante van weerman én ziener tegelijk aanneemt. Onze eigen Eurocommissaris voor Klimaat, Netto-Nul en andere kostbare hobby’s, Wopke Hoekstra (CDA), heeft een nieuwe glazen bol aangeschaft.

In een interview met Sander van Mersbergen in het Algemeen Dagblad deed de voormalige McKinsey-consultant een voorspelling waar zelfs Piet Paulusma een punt aan had kunnen zuigen: de afgelopen zomer was weliswaar de heetste ooit, maar tegelijkertijd de koudste van de komende tien jaar: Oant moarn!

Voor de grote schare trouwe lezers van Climategate.nl is dit een moment van bittere herkenning.

Kijk, dat is nog eens wetenschap van de koude grond. Waar meteorologen zich amper wagen aan het weer van volgende week dinsdag, dicteert klimaatprofeet Wopke de thermostaat van het komende decennium met absolute certitude.

Het was rampzalig, beweert Hoekstra met droge ogen, verwijzend naar 35.000 hittedoden en schepen die nauwelijks over de Rijn konden varen.

‘Voor mensen die bezorgd zijn heb ik geen goed nieuws’, voegt hij er profetisch aan toe, want het wordt de komende tien, twintig jaar nog erger. Zelfs als we vanaf morgen volledig stoppen met uitstoot.

De toon is gezet: paniek zaaien om beleid te oogsten. De situatie loopt echt heel fors uit de hand en niemand kan denken dat het zijn straatje wel voorbijgaat.

Maar tussen de apocalyptische retoriek door voltrekt zich een veel interessantere intellectuele pirouette. Wopke presenteert namelijk een historisch pakket aan Europese wetgeving. En wat is nu ineens het Brusselse toverwoord? Klimaatadaptatie.

Het is bemoedigend dat de totale mitigatie-hysterie in Brussel barstjes vertoont en dat men eindelijk toegeeft dat we ons simpelweg moeten aanpassen aan het weer.

Voor de grote schare trouwe lezers van Climategate.nl is dit een moment van bittere herkenning. Al vijftien jaar roepen onafhankelijke denkers en sceptici dat de miljarden verslindende obsessie met mitigatie door het krampachtig omlaag willen schroeven van CO2-emissies in de ijdele hoop de wereldwijde temperatuurknop te bedienen, een heilloze en onbetaalbare weg is.

Zeker nu Europa nog maar verantwoordelijk is voor een schamele 6 procent van de mondiale uitstoot. Maar zie daar: nu Hoekstra’s draconische doelstellingen op zware politieke muren stuiten in heel Europa, verschuift de Brusselse focus geruisloos. Plotseling gaat het over dijken, ruimtelijke ordening, waterbeheer en anders bouwen.

Adaptatie is altijd het enige rationele antwoord geweest op een veranderende natuur, of die verandering nu door de mens komt of door natuurlijke cycli. De mensheid heeft haar succes immers te danken aan aanpassing, niet aan het proberen te bezweren van de weergoden.

Hoekstra waarschuwt dat de economische schade in Europa al meer dan 100 miljard euro bedroeg en dat driekwart van de risico’s momenteel niet is verzekerd.

Zijn oplossing? Niet het overlaten aan de markt, maar het optuigen van Europese wetgeving in samenspraak met de verzekeringslobby. Er klinken al geluiden over een publiek Europees herverzekeringsfonds en een verplichte klimaatdekking als een soort basisrecht.

Het is bemoedigend dat de totale mitigatie-hysterie in Brussel barstjes vertoont en dat men eindelijk toegeeft dat we ons simpelweg moeten aanpassen aan het weer. Maar laat u niet zandstrooien: de technocratische elite verandert weliswaar van tactiek, maar het doel blijft hetzelfde.

Of het nu via onbetaalbare warmtepompen of via verplichte, door Brussel gereguleerde klimaatverzekeringen gaat: de burger mag de rekening blijven betalen voor Wopkes profetische gaven.

***