Vraaggesprek met prof. dr. Fritz Vahrenholt.

Interviewer: Philip Hopf.

Vertaling: Tom Hoornstra.

Het gaat erom dat men dreigt om de industrie dagenlang tot zelfs wekenlang geen stroom meer te gaan leveren. Wij maken ons in Europa op deze manier belachelijk.

Dankzij de problemen die de energietransitie met zich meebrengt staan we voor de keuze om de elektriciteitslevering aan de huishoudens te gaan rantsoeneren of die aan de industrie. En nu heeft men dus besloten om dan maar de industrie op rantsoen te gaan zetten, indien nodig. Nieuwe investeerders zullen Duitsland mijden, want ze moeten er rekening mee houden, dat er zo nu en dan te weinig elektriciteit beschikbaar zal zijn.

En in zo een geval wordt jouw bedrijf dan van het net afgeschakeld.

Hopf: Het onderwerp is vandaag de dag natuurlijk enorm actueel en zelfs een beetje controversieel. Want men heeft ons decennia lang verteld dat kernenergie niet goed voor het milieu zou zijn en nu komt u ons vertellen dat het zo goed voor onze welvaart zou zijn. Daar zou ik graag van u zometeen meer over willen horen. Men zou zelfs kunnen zeggen dat het onderwerp zelfs bijzonder controversieel is.

Nu ben ik op dit gebied maar een leek, maar dit is toch de doodsteek voor de Duitse economie, als dit doorgaat.

Vahrenholt: Inderdaad, het lijkt wel of we in de tijd van de Bijbelse openbaringen zitten.

Dit verhaal moest natuurlijk in ieder geval geheim blijven tot aan de deelstaatverkiezingen in Oost-Duitsland. Want veronderstel, dat we opnieuw kernenenergie zouden gaan toepassen, dan zou de Duitse industrie weer gaan groeien, het zou een economische opleving betekenen, het zou tot een toename aan welvaart leiden, die we de afgelopen 20 jaar hebben gemist.

Ik heet u van harte welkom op het HKCM kanaal. Mijn naam is Philip Hopf. En vandaag hebben we een interview met professor dr. Vahrenholt. Hij is een zeer geziene gast op ons kanaal. Hij is één van de meest gerenommeerde energiedeskundigen van het land.

Het Duitse Netbeheer heeft zich goed voorbereid op eventuele elektriciteitsregelproblemen. En dat heeft zeker met kerncentrales van doen, want het was niet verstandig om die kerncentrales te sluiten, maar het was nog onverstandiger om die kerncentrales deels te gaan slopen.

Want wat prof. Vahrenholt ons daarover verteld heeft, klopt helemaal. Het doel daarvan was dat als er een andere regering zou aantreden, dat die dan niet meer in staat zou zijn om die kerncentrales opnieuw elektriciteit te laten leveren.

We zouden die nu zo snel als maar kan opnieuw aan het net moeten brengen, en stoppen met het verder vernietigen van wat er nog van over is.

De volgende vraag voor u; er wordt gezegd dat bedrijven die meer dan 10 GW aan vermogen nodig hebben (of bedrijven die meer dan 10 GWh elektrische energie per jaar gebruiken), zonder schadevergoeding zouden kunnen worden afgeschakeld. Nu ben ik maar een leek, maar dit lijkt me de dolksteek voor het bedrijfsleven, als men dit echt doorzet.

Ja het is de tijd van de openbaringen, zo lijkt het wel, en dat is niet best. Dit rantsoenerings-plan is de afgelopen 2 jaar in het geheim voorbereid.

Dat houdt ook in, dat het al in gang is gezet onder de vorige regering onder minister Habeck toenmalig minister van economische zaken. Dezelfde minister die samen met de regering Scholz heeft besloten om de kerncentrales uit bedrijf te nemen. Echter, korte tijd later waarschuwde het Duitse Netbeheer dat dat wel eens een verkeerde  beslissing zou kunnen zijn. Dus men wist dat eigenlijk toen al. En nu wordt er dan het zogenaamde energie-zekerheidsplatform opgericht. Wat een mooie terminologie, nietwaar ?

Er komt een zekerheidsplatform, dat als eerste taak heeft om de grootverbruikers in kaart te brengen. Dat zijn die bedrijven die meer dan 10 GWh per jaar gebruiken, de grote industriebedrijven, de grote bakkerijbedrijven, de grondstoffenindustrie en niet te vergeten de grote middenstanders. Die moeten allemaal even aangeven hoeveel GWh zij per jaar verbruiken. En voor het geval dat zij dan meer dan 10 GWh per jaar verbruiken, dat zijn ongeveer vier persoonshuishoudens, dus 2504 persoonshuishoudens per jaar, dus relatief weinig. Dan vertelt Netbeheer ons, als er te weinig elektrisch vermogen beschikbaar is, dan mogen deze bedrijven afgeschakeld worden, want als we dat niet doen, dan krijgen we een blackout, met alle gevolgen van dien.

En dat wordt zeer duidelijk gezegd: het gaat hier niet om een kortstondige storing, het gaat om het afschakelen van de industrie over een perioden van dagen tot weken.

Maar het is bekend dat in november er heel weinig zon is, maar als dan ook nog de wind wegvalt, dan is er te weinig elektriciteit beschikbaar en dat heeft de minister van economische zaken samen met Netbeheer nu op papier vastgelegd, wat er gebeuren moet als we te weinig stroom hebben.

Maar dan zitten we eigenlijk op een doodlopende weg en komen we daar dan nog uit ? Misschien kunnen we nog wat gaan importeren, maar als dat niet voldoende is, dan moeten we òf de bedrijven afschakelen òf de huishoudens.

Men heeft nu dus besloten dat dan de industrie als eerste zal worden afgeschakeld.

Maar welk signaal geef je hiermee af aan investeerders ? Die zullen Duitsland mijden, want bij te weinig elektriciteit wordt jouw bedrijf gewoon afgeschakeld. En dat er te weinig elektriciteit is, is natuurliojk een gevolg van het sluiten van de kerncentrales en enkele kolencentrales. Men wilde twee soorten centrales uit bedrijf nemen. Maar dat waren nu juist de centrales die voor een bedrijfszekere levering zorgden. En er wordt gedacht dat die te vervangen zouden kunnen worden door zon en wind. Een prima idee. Maar als ik op dit moment hier in Hamburg uit het raam kijk, dan zie ik dat het windstil is.

De zon doet vandaag ook niet bijster veel. En naarmate we verder in de herfstmaanden terecht komen zal de zon zich nog verder terugtrekken en als het eenmaal winter is, dan is de bijdrage van de zon minimaal. Dan heb je kans op de gevreesde Dunkelflaute, die kan tot 3 weken duren waarin zon en windsystemen geen energie meer zullen leveren. En ’s nachts is er sowieso geen zon. En deze regering en ook haar voorganger hadden al gezien dat er meer elektrische centrales gebouwd zouden moeten worden. En dan hebben we het over gascentrales. Want die moesten de buiten gebruik gestelde kerncentrales en kolencentrales gaan vervangen.

Aanvankelijk bestond de gedachte dat die nieuwe centrales op groene waterstof gestookt zouden gaan worden, maar dat bleek onbetaalbaar. Echter, die gascentrales zijn nog steeds niet in aanbouw. Want daar zal toch zeker een heleboel staatssubsidie voor nodig zijn. Want wie gaat er een gascentrale bouwen als de overheid 15 jaar later zegt, dat die centrale moet worden afgebroken ?

Want de Duitse regering wil over 15 jaar ook nog eens het aardgas gaan afschaffen. Men is zelfs van plan om het landelijke gasnet geheel te gaan verwijderen, weg met al die leidingen. Maar dat is niets anders dan vernieling van staateigendom in opdracht van hogerhand. Ja, dat is suïcidaal.

Dat is zelfvernietiging. Men is van plan om in 2045 het hele landelijke gasnet te gaan verwijderen. Dat is een investering ter waarde van 260 miljard euro, die is opgebracht door onze vaders en grootvaders en door ons. En dat heeft ervoor gezorgd dat er in iedere straat aardgas beschikbaar is.

En nu is het vreemde, dat er gezegd wordt, we willen dat gas niet meer, want dat zou slecht zijn voor het klimaat, maar we gaan wèl nog even 20 gascentrales bouwen. De vraag die dan overblijft is natuurlijk: welke idioot gaat in een gascentrale investeren om die 15 jaar later weer af te breken ?

Dat maakt het meteen een stuk duidelijker, dat gaat alleen dan lukken, als er een fors bedrag aan subsidie op tafel komt. Dat zekerheidsplatform is nu dus uiteindelijk uitgelekt.

Ik denk dat ik daar zeker aan zal hebben bijgedragen. En eigenlijk mochten wij dat nog niet te horen krijgen, zo vlak voor de deelstaatverkiezingen in Oost-Duitsland. Er is heel wat aan de hand in Sachsen-Anhalt, waar Helmut Kohl over de bloeiende landschappen sprak (vlak na de Duitse hereniging van 1990), maar waar nu talloze branden lijken te worden gesticht.

En de manier waarom ons stroomtekort gaat worden opgelost is de methode Zuid-Afrika. Als er te weinig elektriciteit is, dan draaien we gewoon de industrie de nek om.

Exakt. En in Zuid-Afrika, daar werden ook de huishoudens getroffen door de stroomtekorten daar; de laatste keer dat ik daar op bezoek was, werd er 3 keer per dag de stroom afgeschakeld, ook voor de particuliere huishoudens. Dat wil men bij ons vermijden, want dan volgt er een volksopstand.

Ik denk dat als de mensen geen elektriciteit meer krijgen en de kaarsen uit de kast gehaald moeten worden en groenlinks dan ook in het donker zit, dat men dan gaat beseffen dat wij terugkeren naar de middeleeuwen.

Dat wil men natuurlijk vermijden. Maar als we de industrie afknijpen, dan valt dat een stuk minder op. Maar ik weet nog niet, wat men dan met die werknemers van plan is. Gaan die dan tijdelijk naar huis ? En wie betaalkt hun salaris dan ? Het bedrijf moet die werknemers dan natuurlijk doorbetalen. Het Duitse Netbeheer heeft al aangekondigd, dat zij geen compensatie gaan betalen, als er bedrijven worden afgeschakeld van het elektriciteitsnet.

Maar dat klopt natuurlijk niet, dat hierover niets wordt besproken in het parlement. Het gaat om honderdduizenden banen en dat is niet mis ! Maar men heeft gedacht, we rommelen maar wat aan en hopelijk komen we daar dan mee weg. Maar nu zijn hun plannetjes uitgelekt. Maar ik vermoed dat de meeste kijkers van dit kanaal dit voor het eerst horen.

Want in de reguliere media is er praktisch niets over bekend geworden. ‘Die Welt‘ heeft er een artikel aan gewijd. Maar bij de ARD en de ZDF daar blijft het stil.

Dat zijn inderdaad de hete hangijzers waar men het niet over wenst te hebben. Maar nu heb ik een vraag voor u, professor.

Wij komen gascentrales tekort in Duitsland, maar kort geleden heeft minister Katharina Reiche de gascentrale Greifswald dat in Lubmin (Mecklenburg-Vorpommern) stond, weggegeven aan Oekraine. Ik kon het gewoon niet geloven, dat onze infrastructuur door onze eigen regering gesaboteerd wordt. Wij hebben Oekraine van duizenden miljarden euro’s voorzien en bovendien geven we ze ook nog een gascentrale die wij dringend zelf nodig hebben.

Ja, ik heb erg mijn hoofd geschud, maar dat weggeven hangt ook weer samen met het stil leggen van de Oostzee pijpleiding. Die pijpleiding voorzag ons van goedkoop Russisch aardgas. En dat was tegelijkertijd een gunstige plek voor een gascentrale. En die gascentrale is buiten bedrijf gesteld, omdat er geen gas meer uit die pijpleiding kwam.

En we hadden natuurlijk kunnen wachten totdat de oorlog in Oekraine zou zijn afgelopen en dan maar hopen dat er weer gas via die pijpleiding geleverd gaat worden. Maar nu heeft men besloten om daar niet meer op te wachten en om die gascentrale in Lubmin te gaan demonteren en dan in Oekraine weer op te gaan bouwen. Maar we hadden diezelfde gascentrale natuurlijk ook ergens anders in Duitsland kunnen gaan opbouwen. Dus wat wij nu aan het doen zijn is een vorm van economische zelfmoord. En hoe komen de mensen in onze regering op zulke idiote ideeën ? Maar heeft iemand pasgeleden misschien iets gezegd wat niet netjes was ? Iemand heeft het woord “sufferdjes” (Flachzangen) gebruikt, maar dat klopt ook wel een beetje, als men onverstandige beslissingen gaat nemen. Maar in dit geval had het niet eens iets met domheid van doen; het was een bewust genomen besluit.

Dat klopt, daar ben ik het helemaal mee eens. Ik zou u graag nog een vraag willen stellen. Ik ben benieuwd wat u hiervan vindt. Veronderstel, dat het nodig wordt om bepaalde bedrijven van het elektriciteitsnet af te schakelen. Maar het ene bedrijf wèl en het andere bedrijf niet.

Zou dat dan wellicht tot vriendjespolitiek kunnen leiden ? Want iemand moet natuurlijk een keer zo een beslissing nemen. En zo een beslissing kan tot forse economische gevolgen leiden. Zoals het doorbetalen van werknemers en de extra stilstandskosten van apparatuur.

Ik geloof niet dat men al van een willekeurige beslissing zal kunnen spreken, ik denk wel dat er politieke druk uitgeoefend zal gaan worden. Ik denk wel dat er in Zuid-Duitsland veel eerder een stroomtekort zal ontstaan, want vooral daar hebben we veel kerncentrales buiten bdrijf gesteld. In het noorden hebben we nog een paar kerncentrales, maar die zijn ook buiten bedrijf gesteld. En in het oosten hebben we nog enkele in bedrijf zijnde bruinkool-centrales. En die vormen nu nog een prima backup, voor het geval er te weinig zon en wind is.

En ik kan me ook voorstellen dat als men in Beieren het ene na het andere Industriebedrijf van het net zou gaan afschakelen, dat uiteindelijk de minister president onder druk komt en dat die dan vervolgens gaat zeggen:

“Oh dat was eigenlijk helemaal niet de bedoeling, kom snel mevrouw de minister van economische zaken, zo kan het niet langer, de hele glasindustrie en de auto-industrie ligt plat, en hoe moeten we zo nu verder ?”.

Dus is het logisch als het Duitse Netbeheer beweert, dat ze alles ‘netjes’ hebben geregeld, alles zal precies volgens de regels gebeuren. Men gaat kijken in hoeverre de bedrijven direct het gemeenschappelijk belang dienen en welke niet. Dus als een bedrijf levensmiddelen produceert dan noemen we het een essentieel bedrijf, maar als het bedrijf staal produceert dan is het een niet-essentieel bedrijf. Men heeft op die manier een criterialijst opgesteld met bedrijven die noodzakelijk worden geacht en bedrijven die als minder noodzakelijk worden gezien. En dat valt in het nadeel uit voor de grondstoffen-industrie.

Maar als de staalbedrijven 3 weken niet kunnen produceren dan komt dat hard aan. De maatschappij zal daardoor niet meteen ten onder gaan. En voor Duitsland zal het slecht uitpakken. De burgers, die merken het niet direct. De werknemers die hierdoor geraakt worden, zullen het wèl merken. En als de broodfabriek stopt, dan is er de volgende dag geen brood, en dat gaat men dan wel merken. En we zien dat er op deze manier de staat zaken gaat reguleren. In het socialisme werden dergelijke besluiten genomen door een planningscommissie, en die heet tegenwoordig Netbeheer (met zijn veiligheidsplatform).

Het Europese elektriciteitsnetwerk is het grootste ter wereld en 30 landen zijn daarop aangesloten. Als er ergens te weinig of teveel stroom op het net aanwezig is, kan het onderling gecompenseerd worden. Echter, als Duitsland een tekort aan elektriciteit heeft en zijn stroom uit de omringende landen gaat inkopen, dan stijgen de prijzen in die omringende landen.

Dat klopt, maar in het extreme geval zal er gepleit voor worden, dat elk land maar voor zichzelf zou moeten zorgen.

Ja, want waarom zouden de ons omringende landen ons altijd moeten helpen ? Als dat tekort aan elektriciteit door eigen moedwillig handelen is ontstaan. Zo heeft Duitsland zelf haar kerncentrales buiten gebruik gesteld. Dan komt er misschien wel een moment dat die omringende landen ons gaan vertellen: zoek het dan zelf maar uit.

Dat is al enigszins het geval. In Zweden en Noorwegen wordt daartoe al wetgeving voorbereid. Er waren reeds extra stroomkabels richting Duitsland gepland, maar die zijn inmiddels al politiek ongewenst verklaard. Tussen Duitsland en Zweden liggen er stroomkabels en ook tussen Duitsland en Noorwegen. Maar in tijden van stroomtekorten vloeit de beschikbare stroom naar de hoogste bieder. En dat merken de Zweedse burgers als de in Zweden opgewekte stroom duur aan Duitsland verkocht wordt, waardoor uiteindelijk de prijs van elektriciteit in Zweden ook duurder wordt.

De Duitsers maken het de Zweden steeds lastiger. De Zweedse burger moet extra betalen voor het domme energiebeleid van de Duitsers. En de Zweedse regering wil niet langer doorgaan op deze manier.

Polen wil ook niet meer meedoen op deze manier. De Polen waren wel te porren voor goedkope windenergie (als het aanbod daarvan hoog is), maar die hele hoge energieprijzen bij te weinig zon en wind, daarvan is men daar niet meer zo gecharmeerd.

Polen wenst ook geen overschotenergie meer uit Duitsland op te nemen omdat in dat geval hun eigen elektrische centrales te weinig draaiuren maken. Die centrales moeten ten slotte ook economisch overleven.

We zien dat Duitsland zich in Europa niet zo geliefd maakt met zijn energietransitie.

De Fransen hebben het een stuk gemakkelijker, zij hebben een overcapaciteit aan vermogen dankzij hun kerncentrales. En ze zijn best bereid om wat geld te verdienen door Duitsland van wat elektriciteit te voorzien. Dat zal in een wat mindere mate tot prijsstijgingen leiden. De bij te bouwen datacenters nodig voor Artificial Intelligence, zullen niet snel in Duitsland worden gebouwd. Ten eerste vereisen die een stabiele en betrouwbare elektriciteitsvoorziening en ten tweede is de prijs van elektriciteit in Duitsland extreem hoog.

Het is dus te verwachten dat nieuwe datacenters vooral in Frankrijk, Noorwegen en Zweden zullen worden gebouwd. En uiteindelijk zullen de mensen daar zeggen: nee, voor Duitsland hebben we niets meer over.

Zou dat dan kunnen betekenen, dat ze Duitsland dan helemaal uit het Europese elektriciteitsnet zouden kunnen verwijderen ?

Zoiets is heel moeilijk realiseerbaar. Dan moet er in de EU over gestemd worden. Je kan er van alles over denken, maar zover zal het voorlopig niet komen. Men kan natuurlijk bepaalde koppelingen fysiek niet tot stand brengen. Dat hebben ze reeds in Polen gedaan.

En Polen moest dat bij de EU motiveren en kregen daar gelijk. De EU stelde dat het Duitse energiebeleid een storende factor in Europa is. En als Frankrijk zou weigeren nog langer de overtollige stroom van Duitsland op te nemen, dan zou de EU ook kunnen zeggen dat het probleem daarvan ook wel veel bij Duitsland zelf ligt. Dan moet Duitsland het ook maar zien uit te vechten.

Het meest gekke energiebeleid ter wereld. Meneer Vahrenholt, dat brengt me op mijn laatste vraag en die gaat over uw laatste boek. Ik vat het heel kort samen. Wij hebben geen aardgas genoeg en we hebben ook geen voldoende aantal gascentrales, die nodig zijn om stroom mee op te wekken. En als gevolg daarvan zal het onder bepaalde omstandigheden nodig zijn om Industriebedrijven van het elektriciteitsnet af te schakelen.

OK, tot zover ben ik het met u eens.

Bovendien is de politiek van plan om zo spoedig als mogelijk ook nog eens de kolencentrales te gaan sluiten, om zogezegd het klimaat te gaan redden, terwijl China intussen de ene na de andere kolencentrale aan het bouwen is. In plaats van centrales bij te bouwen bouwt Duitsland allen maar weersafhankelijke hernieuwbare energiesystemen erbij, die de leveringszekerheid slechter maakt en de prijs van geleverde energie verhoogt. Bijna iedereen merkt dat intussen. De bedrijfsfaillissementen staan op recordhoogte in Duitsland, terwijl de rest van de wereld al lang bezig is om over te stappen op bedrijfszekere kernenergie en iedereen geconfronteerd wordt met een grotere energievraag mede door kunstmatige intelligentie en door robotisering. Ondanks deze ontwikkelingen weigert de huidige Duitse regering om mee te gaan in de verdere ontwikkeling van kernenergie.

Ja, wat is er nog meer voor nodig, voordat de verantwoordelijke personen tot hun positieven komen, of gedwongen gaan worden om hun verstand te gaan gebruiken ?

Ik denk, dat de kruik net zo lang te water gaat, totdat zij barst, want uiteindelijk zullen ook de laatste industriebedrijven ons gaan verlaten. En uiteindelijk zal ook de grote energiecrisis ons gaan treffen. Daar is slechts één hele dag volledige blackout voor nodig, want dan worden de mensen wakker uit hun droomwereld. Want wanneer komt die geweldige groene toekomst nu eigenlijk ? Daarom komt men nu dus liever met zulke dwangmaatregelen, dat wij vertwijfeld de industrie gaan opofferen. Maar ik geef u helemaal gelijk. Vanaf dit moment moeten we geen enkele kolencentrale meer sluiten. En die bruinkolencentrales in Sachsen-Anhalt, die moeten gewoon blijven doordraaien totdat er vervangend vermogen klaar staat.

En als vervangend vermogen, daarvoor had men die gascentrales bedacht, maar die gascentrales kunnen niet eerder klaar zijn dan het jaar 2031. Bovendien moeten die gascentrales nog gebouwd worden. En als die gascentrales eenmaal gebouwd zouden zijn, dan is de volgende vraag: waar halen we het gas vandaan ?

En als we daarover gaan nadenken, dan komt de vraag naar voren, waarom we eigenlijk ons eigen goedkope gas dat in de bodem van de Noord-Duitse laagvlakte bevindt, niet zouden kunnen gaan gebruiken.

Helaas doen we dat niet en in plaats daarvan importeren we duur (vloeibaar) aardgas uit de Verenigde Staten en uit Qatar en waar we het ook maar kunnen kopen.

Maar bij de kolencentrales gaat het er nog veel slechter aan toe. De deelstaatregering in Noordrhein-Westfalen onder leiding van Hendrik Josef Wüst (van het CDU) is momenteel bezig om de dagbouwgebieden waar tot voor kort bruinkool werd gewonnen, onder water te zetten. Als die gebieden volledig onder water zijn gezet, dan is het in principe niet meer mogelijk om daar in de toekomst nog bruinkool uit de grond te halen.

Dat is een gigantische bodemschat die talloze mogelijkheden in zich heeft. Uit bruinkool kan men benzine maken, of plastic of andere kunststoffen. En uit bruinkool kan je (in een elektrische centrale) natuurlijk ook elektriciteit maken. En de bruinkoolvoorraden die we hadden waren nog voldoende voor 200 jaar energie. Maar dat moet kapot gemaakt worden, zodat we er nooit meer bij kunnen komen. En de regering Wüst viert er feest over met hun groene vrienden.

Dan bestaat er natuurlijk nog een derde oplossing voor onze energiehonger en dat is kernenergie.

Ik heb daarover onlangs een boek geschreven, met de titel:

“Tijd voor Kernenergie, de energie die ons welvaart zal brengen”.

Waarom dat boek ? Omdat, zoals u al heeft beschreven, wij een enorme energiebehoefte hebben mede dankzij de datacenters voor onze kunstmatige intelligentie en voor de toegenomen robotica. Zware menselijke arbeid zal worden overgenomen door elektrische robots. Dat klinkt wel leuk, dat we gevaarlijke werkzaamheden in fabrieken niet meer door mensen hoeven te laten doen, maar dan is er wèl meer elektriciteit nodig en als we dan ook nog competitief willen produceren, dan hebben we stabiele continue elektriciteit nodig.

Dat werd geleverd door onze kerncentrales. Dat is in gang gezet door de regeringen Schmidt, Brand en dan weer Schmidt, die hebben voor al die kerncentrales gezorgd.

Om dan vervolgens die kerncentrales kapot te laten maken onder verantwoording van de SPD samen met de Groenen. Het geplande verloop van de energietransitie heb ik in mijn recente boek beschreven; het zal ons in totaal zeker 5400 miljard euro gaan kosten en het zal Duitsland tot een arm land maken. We zullen zó arm worden dat we dat bedrag nooit kunnen betalen. We zullen verarmen.

Toch blijft men maar roepen dat er overal zon- en windsystemen moeten komen. Echter, een feit is dat tegenwoordig slechts 3% van de op de wereld opgewekte energie uit zon en wind komt. En wij denken in Duitsland het met 100% zon en wind te gaan doen. Maar dat gaat niet werken. Wereldwijd zijn er momenteel 73 kerncentrales in aanbouw. In de Verenigde Staten wil men het aandeel kernenergie gaan verviervoudigen. En uit een recent onderzoek is gebleken dat we in Duitsland een groot deel van de buiten bedrijf gestelde kerncentrales geschikt kunnen maken om weer elektriciteit te kunnen gaan leveren. Dat onderzoek is verricht door de Radiant Energy Group. (Rapport getiteld: “Restarting Germany’s Reactors: Feasibility and Schedule“)

Het is gebleken dat vijf van die buiten bedrijf gestelde kerncentrales voor een totaal bedrag van 8 miljard euro bedrijfsklaar kunnen worden gemaakt. En dat binnen een tijdsbestek van 4 jaar. Acht miljard euro, dat is nog minder dan de helft van de jaarlijkse subsidie die elk jaar aan eigenaren van zon- en wind systemen wordt uitgekeerd.

Met een dergelijke investering van 8 (of 8,5) miljard euro kunnen deze kerncentrales nog zeker 40 jaar lang mee. En behalve deze 5 reactoren zijn er nog 6 andere.

Die 6 andere zijn duurder in reparatie en de duur is ook langer. Voor 3 stuks wordt gerekend op een bedrag van 5 miljard euro en een duur van 5 jaar om ze bedrijfsklaar te maken.

Maar als we dat pad kiezen van renovatie van de bestaande kerncentrales, dan komen we begin van de dertiger jaren weer in een stabiele energievoorziening. Met het grote voordeel, dat we dan zo een zekerheidsplatform met al die rantsoeneringsplannen in het geheel niet meer nodig zullen hebben. En ik voorspel u, als we opnieuw de instap maken in de kernenergie, als we dan bovendien gebruik gaan maken van ons eigen Duits gas, als we de kolencentrales redden van de buiten bedrijf stellingsorgie van de huidige regering.

Als ons dat allemaal lukt, dan is dat het pad naar de reindustrialisering van Duitsland. Een stap voorwaarts, naar een grotere welvaart. Een welvaart die we de afgelopen 20 jaar niet meer gezien hebben.

Heel mooi gesproken van u. Dat is heel lang geleden dat ik zo iets positiefs heb mogen aanhoren. Ik vind het geweldig. Tijd voor kernenergie, de sleutel naar welvaart.

Professor Vahrenholt, het was me een genoegen u gesproken te hebben. Hartelijk dank voor uw aanwezigheid. Ook wil ik graag onze toeschouwers bedanken.


Regelmatig eindigt zo een vraaggesprek met een negatief toekomstbeeld. Maar hier zien we hoe of het ook verder kan gaan. Laten we het hopen !

Beste mensen, ik mag u aanraden, bestelt u dit boek. De link naar de bestelmogelijkheid treft u aan onderaan deze video.

Professor Vahrenholt, nogmaals hartelijk dank.

U ook bedankt, meneer Hopf.

***

Over Fritz Vahrenholt

Hij is voormalige staatssecretaris en wethouder van milieu in Hamburg. Hij heeft onlangs een boek geschreven, dat al in de top 5 op de lijst van bestsellers staat genoteerd. Het boek is getiteld: Het is tijd voor kernenergie, het opent de deur naar de welvaart.

***