Australiërs weten dit misschien niet, maar Iraanse hackers hebben in juli een Britse elektriciteitscentrale platgelegd, en het duurde vier dagen voordat deze weer online was. Maar geen paniek. De Britse centrale was zo klein en het incident zo onbeduidend dat de Britse overheid er wekenlang geen melding van maakte en de naam van de centrale nog steeds niet heeft onthuld. Het vormde absoluut geen bedreiging voor het Britse elektriciteitsnet. Helemaal geen. Het was simpelweg een “kleine generator”, wat betekent dat het ook een windturbine had kunnen zijn. Kranten noemden het echter “Personal” en Clark Savage van EnergyNewsBeat beschrijft het als een piekbelastingscentrale. Dus alles is in orde, toch?

Als het om Iran ging en ze gewoon wilden uitproberen wat ze konden, dan was het experiment een succes

De aanval leek een reactie te zijn op het feit dat Groot-Brittannië de VS toestemming had gegeven om vanuit Britse bases aanvallen op Teheran uit te voeren. Tegelijkertijd vonden er ook cyberaanvallen op de VS plaats waarbij waterpompen werden gemanipuleerd, wat leidde tot waarschuwingen voor ongekookt drinkwater. Hoewel geen van deze aanvallen onmiddellijke schade veroorzaakte, tonen ze aan dat hacken al een realiteit is. We willen immers geen kwetsbaar elektriciteitsnet dat afhankelijk is van wind en wolken, lange transmissielijnen en een miljoen omvormers uit een ander land dat bekendstaat om het installeren van gemanipuleerde communicatieapparatuur in zijn zonne-omvormers. Om nog maar te zwijgen van de explosieven die verborgen zitten in thuisbatterijen . Australië heeft er nu een half miljoen, dankzij een programma om de productie van thuisbatterijen te verlagen.

Zoals we destijds al zeiden, is het eenvoudig om elk afzonderlijk onderdeel van een enorm, gecentraliseerd systeem te inspecteren. Iedereen die het systeem betreedt, kan worden gemonitord. Het is echter onmogelijk om vier miljoen dakomvormers te inspecteren die door 500 bedrijven via acht verschillende havens en vanuit 20 verschillende fabrieken worden geïmporteerd. Het gedecentraliseerde systeem voor energieneutraliteit creëert bewust miljoenen elektronisch gestuurde eindpunten, waaronder laadstations voor elektrische voertuigen, slimme meters, batterijopslag voor virtuele energiecentrales en door de overheid gecontroleerde airconditioningsystemen – waarvan vele op afstand bedienbaar zijn en uiteindelijk via netwerken met elkaar verbonden zijn.

Het gaat hier niet om vier miljoen nieuwe, willekeurige foutbronnen, maar eerder om het feit dat we 4 miljoen apparaten (misschien zelfs 10 miljoen) hebben met een systematische kwetsbaarheid die kan worden uitgebuit.

Iraanse hackers hebben een Britse energiecentrale vier dagen lang lamgelegd met een ongekende cyberaanval.

— Daily Mail UK

Nu is aan het licht gekomen dat Iraanse hackers een Britse energiecentrale vier dagen lang hebben lamgelegd – een ongekende cyberaanval op het Verenigd Koninkrijk. De cyberterroristen dwongen de centrale volledig stil te leggen, terwijl het personeel koortsachtig werkte om de systemen weer online te krijgen.

De autoriteiten hebben niet bekendgemaakt welke energiecentrale het doelwit van de aanval was, maar men gaat ervan uit dat het om een ​​relatief kleine centrale gaat en dat de aanval geen noemenswaardige gevolgen heeft gehad voor de energievoorziening van het land.

Volgens bronnen die met CBS News spraken, zijn waterleidingsystemen in tientallen staten in de VS, waaronder Michigan, Minnesota, Georgia, New Jersey en South Dakota, getroffen door vermoedelijke cyberaanvallen die verband houden met Iran; alleen al in Minnesota werden meer dan 30 gemeentelijke waterleidingsystemen aangevallen.

Kathryn Porter laat zien hoe gemakkelijk het Britse “netto-nul” elektriciteitsnet lamgelegd kan worden door een catastrofale aanval. Zoals we vorig jaar in Spanje en in 2016 in Zuid-Australië hebben gezien, kunnen elektriciteitsnetten met een lage inertie binnen honderdsten van een seconde instorten zodra er verstoringen optreden. En niets illustreert het belang van inertie beter dan een turbine van 500 ton die 3000 keer per minuut draait.

De roterende gigantische turbines van kolen-, gas-, kern- en waterkrachtcentrales absorberen de frequentieschokken in beide richtingen, waardoor de rest van het elektriciteitsnet waardevolle seconden krijgt om dienovereenkomstig te reageren.

Porter wijst erop dat accu’s slechts kortstondige hulp kunnen bieden, en zelfs dan alleen als ze worden opgeladen wanneer een generator uitvalt, of ontladen wanneer een grote belasting wordt verwijderd. Het is lastig om op beide scenario’s voorbereid te zijn én om continu te kunnen werken.

Het nationale elektriciteitsnet stort in, Groot-Brittannië wordt in het donker gehuld… Chaos breekt uit: een horrorscenario dat steeds dichterbij komt door de Britse obsessie met netto nul-emissies – een rapport van een energie-expert.

—KATHRYN PORTER, Daily Mail

Stel je dit eens voor: vanavond om 20:37 uur, wanneer een deel van het nationale elektriciteitsnet een ernstig onevenwicht tussen vraag en aanbod ervaart, stort het hele netwerk in. Het ene deel trekt het volgende mee, als dominostenen.

Het land is in duisternis gehuld. De lichten gaan uit in alle huizen en winkels. Luchthavens, ziekenhuizen en andere vitale voorzieningen schakelen halsoverkop over op noodaggregaten.

Treinen en liften komen tot stilstand. Zendmasten schakelen over op batterijen en noodstroomvoorzieningen, maar de netwerken raken snel overbelast en de netwerkdekking verslechtert snel.

Doordat wegen geblokkeerd zijn en benzinestations geen brandstof kunnen leveren omdat de pompen elektriciteit nodig hebben, zitten duizenden automobilisten vast en brengen ze de nacht door in hun auto of langs de weg, vaak zonder water en niet in staat om hun familie te vertellen wat er aan de hand is.

’s Ochtends zijn de straten vol met mensen die willen weten wat er aan de hand is. Het gebrek aan internet, wifi en betrouwbare mobiele telefoonontvangst verergert de verwarring. Geïsoleerde geweldsincidenten dwingen de regering ertoe te overwegen het leger in te zetten.

En dat zijn alleen nog maar de eerste 12 uur.

Ze beschrijft uitvoerig de recente gebeurtenissen in Groot-Brittannië, waar de pieken in de zomervraag leidden tot een chaotische avond toen de zonne-energie opdroogde, de wind wegviel en verschillende gasgestookte elektriciteitscentrales onverwacht uitvielen. Britse netbeheerders moesten de export naar Nederland en Frankrijk abrupt stopzetten. Ze waren hier niet op voorbereid en het netwerk kon de situatie zonder crisisinterventie niet aan. Voor zover bekend was het geen cyberaanval, maar gewoon een warme zomerdag.

Australië bevindt zich in een vergelijkbare situatie als het Verenigd Koninkrijk, steeds meer afhankelijk van gebrekkige en onbetrouwbare apparatuur die complexe back-upsystemen vereist. Dit alles wordt aangestuurd door een veelheid aan elektronische apparaten, geproduceerd door een land dat zonder aarzeling handelspartners saboteert. We hebben het hier over een land dat zonder scrupules besmettelijke biologische wapens de wereld in stuurt, terwijl het ze zelf in eigen land bewaart.

In tegenstelling tot Australië is het Verenigd Koninkrijk niet zo sterk afhankelijk van zonne-energie en batterijopslag, maar het is wel steeds meer afhankelijk van onderzeese kabels naar Noorwegen en Frankrijk om ongeveer een zesde van zijn elektriciteitsbehoefte te dekken – beide landen hebben moeite om hun nationale elektriciteitsnetten van stroom te voorzien. China is herhaaldelijk betrapt op het doorsnijden van kabels rond Taiwan en zou dat vermoedelijk ook in de Noordzee kunnen doen.


Enkele weken geleden raakten twee onderzeese kabels kort na elkaar en vlak bij elkaar op verdachte wijze beschadigd voor de kust van Perth. Hoewel het om datakabels ging en niet om stroomkabels, benadrukt het incident het risico van het vertrouwen op vreedzame samenwerking tussen landen in zaken die het mariene milieu betreffen.

Met dank aan John Connor II.

***

Bron hier.

***