De barometer stijgt: van coronacommissie naar oorlogseconomie
Een column van Willem Engel:
Lieve mensen,
Velen hoopten wellicht op een voortzetting van de
Potkaars-serie aangaande de parlementaire enquêtecommissie corona.
Zowel Jeroen als Rico als ikzelf kunnen het niet
meer opbrengen om uren achtereen naar leugenaars te kijken.
Het tweede deel is in opzet duidelijk een
samenvatting van de Nederlandse politiek van de laatste decennia: maak het
zo tenenkrommend gênant en saai en “onkijkbaar” dat iedereen interesse
verliest.
Als mensen dan toch blijven kijken, kunnen ze
direct door naar de GGZ waar zij de diagnose zullen krijgen van PTSS.
De opzet om het vooral niet over de inhoud te
laten gaan is gelukt, de laatste drie weken is er vrijwel niks toegevoegd.
Waar we in de eerste zes weken in ieder geval de
bevestiging kregen dat de NCTV een coup heeft gepleegd en dat het OMT als
wetenschappelijk sausje over de maatregelen werd gedrapeerd, moesten we het
doen met Rutte die opschept over de effectiviteit van de avondklok, een
Ferd Grapperhaus die zich moest verantwoorden voor het gebruik van het
woord soepjurkje en een Hugo die nog een keer de leugen bracht dat er eind
2021 vooral ongevaccineerden in het ziekenhuis lagen, terwijl onlangs nog
het tegendeel werd bewezen door Jona Walk en Jacco Vroegop in hun
publicatie over ziekenhuiscijfers.
Iedereen kan twee dingen zien:
1) de bende van drie zou terecht moeten staan
voor een tribunaal voor misdaden tegen de menselijkheid en
2) dit gaat niet gebeuren, zeker niet met een
commissie die doorvraagt op taalgebruik en zwijgt over misdrijven.
Dat was het dan, in april komt er nog een
rapportje en dan kan het boek dicht.
Toch rekent de kwaadaardige elite zich te snel
rijk.
Critici van het eerste uur zijn blijven staan en
hebben overal gelijk in gekregen.
Sterker nog, het meer dan terechte wantrouwen
naar de instituties groeit met de dag, inmiddels is er wellicht al een
meerderheid die politiek en bestuur sowieso niet gelooft.
Nadeel van zo’n situatie is dat oorlog een mooie
uitkomst biedt voor diep wantrouwen.
Een gemeenschappelijke vijand, dat vergroot de
eensgezindheid, alle neuzen dezelfde kant op en diegene die het er niet mee
eens is naar de goelag.
De russofobie neemt inmiddels sprookjesachtige
proporties aan: partijen die voor diplomatie zijn worden steevast als
extreemrechts weggezet en elke drone-sighting is een bewijs van de komst
van de Russen.
Met de druk op ON en FVD, en het mogelijk van de
buis halen van een omroep is er een volgende stap gezet in de totalitaire
staat, waarin oorlog wordt ingezet voor vrede, censuur om de vrijheid van
meningsuiting te beschermen en het verbieden van politiek partijen de
democratie moet redden.
Waarin de hoeders van de democratische rechtstaat
belangrijker zijn dan de democratische rechtsstaat, want zonder de hoeders zou
die er niet zijn.
Dus alles moet in staat worden gesteld om de
hoeders te beschermen tegen de mening van critici, zelfs als dat betekent
dat we de democratische rechtsstaat even, tijdelijk, kortstondig, maar
wellicht toch iets langer buitenspel zetten.
We zullen de komende tijd nog wel wat meemaken.
De prijzen aan de pomp en deze winter de
gasrekening bieden in ieder geval een oplossing voor hoe we die
oorlogseconomie dan moeten betalen.
Allemaal de schouders er onder, en de sterkste
schouders… Je kent het wel.
Dat is nog niet genoeg: water is schaars.
En ondanks dat het juist nat wordt, moeten we
juist nu water veel duurder maken, want dan kan de burger er vast aan
wennen.
Kortom, de temperatuur gaat de komende maanden
naar beneden, de barometer zal flink stijgen.
Blijf in liefde, zorg voor jezelf en elkaar,
bescherm je geliefden tegen de instituties, want alleen samen komen we de
winter door.
|
0 reacties :
Een reactie posten