Van een onzer correspondenten.

Vandaag schudden de naburige premiers Bart De Wever (N-VA) en Rob Jetten (D66) de handen voor nieuwe stappen op het gebied van Europese energievoorziening. Er wordt een nieuwe stroomverbinding geopend tussen Nederland en België. Gesproken wordt van ‘een blauwdruk voor strategische Europese samenwerking.’ De Belgische energiedeskundige Ronnie Belmans zet in de schaduw van deze ontmoeting zeer grote vraagtekens bij het gebruik van waterstof als groen tovermiddel.


Belmans, oud-hoogleraar elektrische energiesystemen aan de KU Leuven en jarenlang een gezaghebbende stem in het Belgische energiebeleid, staat bekend als een uitgesproken voorstander van elektrificatie maar een harde criticus van de waterstofhype.

Waterstof ten allen prijze voorkomen.

Belmans:

‘Nederland is een gasland bij uitstek. Er wordt ook heel veel gepredikt over waterstof wat de meest energie-inefficiënte manier is om groene stroom aan te wenden. Je hebt (via wind, red) elektriciteit op zee en je maakt daar dan waterstof van en je zet het weer om er bijvoorbeeld een warmtepomp mee aan te drijven, dan hou je nog maar een derde van de energie over. Het is zeer inefficiënt en eigenlijk ten allen prijze te vermijden. Blijkbaar zijn er in Nederland mensen die graag buizen leggen om er maar waterstof door te sturen. Dat zit hen kennelijk in het bloed.’

De onzin triomfeert

Nederland bouwt inmiddels aan een landelijke ‘waterstofbackbone’ van ongeveer 1.200 kilometer die de grote industrieclusters, opslaglocaties en grensverbindingen met België en Duitsland moet verbinden. De aanleg verloopt gefaseerd, vooral door hergebruik van bestaande aardgasleidingen en het eerste deel in Rotterdam is inmiddels in gebruik genomen.

Oorspronkelijk mikte de regering op oplevering in 2030, maar de planning is opgeschoven: delen in de kustclusters en Noord-Nederland moeten rond of voor 2030 klaar zijn, terwijl Limburg en de onderlinge clusterverbindingen pas tussen 2031 en 2033 volgen. Daarmee is waterstof in Nederland vooral een industrieel infrastructuurproject, gericht op verduurzaming van zware industrie en op koppelingen met opslag en import

Voor de Belgische situatie schrijft Belmans:

‘Fluxys bouwt een pijpleiding zonder klanten om een onbestaand product groene waterstof te vervoeren waar niemand nood aan heeft en vraagt ‘derisking’ voor verdere investeringen (lees nog meer subsidies). Zij krijgen een vergunning en snel. Voor elektrische energie waarvoor dramatisch veel vraag is, wordt zowat alles afgeremd en continu in vraag gesteld. De onzin triomfeert.’

***

Bron: o.a. NOS.