Door Judith Curry.

Het is tijd om de klimaatonnozelheid de rug toe te keren en verder te gaan.

Wel, de definitie van overwinning is hier ongeveer net zo vaag als die van de oorlog met Iran. Hier volgt een samenvatting van de redenen waarom Climate Etc. wordt opgeheven:

  • Er is grote vooruitgang geboekt in het klimaatdebat en het politieke klimaat is veranderd.
  • Mijn interesses hebben zich in andere richtingen ontwikkeld.
  • De logistiek en de kosten voor het draaiende houden van de blog zijn aanzienlijk.

De stand van zaken in de klimaatoorlogen

De afgelopen twee jaar hebben zich enkele belangrijke gebeurtenissen afgespeeld, met name de verkiezing van president Trump, het klimaatrapport van het Amerikaanse ministerie van Energie en de wijdverspreide erkenning dat RCP8.5 een onwaarschijnlijk emissiescenario is. Als gevolg hiervan hebben veel nieuwsbureaus hun klimaatredactie opgeheven of aanzienlijk ingekrompen, en horen we minder over klimaatverandering in de media (vooral niet in verband met extreme weersomstandigheden). Ook mogen we de impact van de sterk verminderde financiering voor klimaat gerelateerde ngo’s niet onderschatten, nu de steun van USAID en andere instanties is opgedroogd.

De leiders van de klimaatalarmistische beweging hebben hun nederlaag niet toegegeven, maar hebben wel flink geklaagd, met name over president Trump en het RCP8.5-scenario. Ze proberen nog steeds de auteurs van het DOE-rapport in diskrediet te brengen. Geprikkeld door het DOE-rapport zijn ze grotendeels gestopt met het benadrukken van het verband tussen opwarming en extreem weer, hoewel er een harde kern is die extreme weersomstandigheden blijft aanwijzen als mechanisme om rechtszaken tegen fossiele brandstofbedrijven te ondersteunen. Nu het verband met extreem weer is verdwenen, richten de klimaatalarmisten zich op klimaatkantelpunten, wat simpelweg niet aanslaat bij het publiek (extreme weersomstandigheden waren veel alarmerender).

Maar het allerbelangrijkste is dat de hele kwestie politiek irrelevant is geworden. De afgelopen maanden hebben we de hele wereld in paniek zien raken over het verlies van toegang tot olie uit het Midden-Oosten, en hebben we grote zorgen gezien over de enorme toename van de elektriciteitsbehoefte voor datacenters. Het afknijpen van onze energievoorziening in naam van het terugdringen van 

CO₂- uitstoot  is nu een veel slechter idee dan een paar jaar geleden, en dat lijkt algemeen erkend te worden (zelfs in Europa). Het meest veelzeggend is dat het World Economic Forum (WEF) klimaatverandering niet langer als thema heeft opgenomen en zich nu richt op AI (en gezondheid).

We bevinden ons wellicht op een keerpunt; we kunnen alleen maar hopen dat de klimaatbeweging haar inspanningen zal verleggen van het mantra van CO₂-reductie naar het begrijpen van regionale klimaatvariabiliteit, met name de invloed daarvan op natuurlijke variabiliteit, om zo de kwetsbaarheid voor extreme weersomstandigheden te verminderen. En om te ontdekken hoe we beter met de natuur kunnen samenwerken om in onze behoeften aan voedsel, water en energie te voorzien.

JC gaat verder

Toen ik mijn pensioen aan Georgia Tech aan het plannen was, zag ik Climate Etc. als een manier om me niet te vervelen tijdens mijn pensioen. Ha! Het blijkt dat ik me onmogelijk kan vervelen, er zijn gewoon te veel interessante dingen om te doen, te leren en over na te denken.

Na de publicatie van mijn boek Climate Uncertainty and Risk en mijn co-auteurschap van het DOE Climate Report (ik heb herzieningen van mijn bijdragen voorbereid, maar wie weet wanneer dit ooit gepubliceerd zal worden), heb ik eerlijk gezegd niet veel meer te zeggen over de klimaatoorlogen. Ik heb geen interesse om de strijd aan te gaan met mensen als Michael Mann, Andrew Dessler en anderen (is er nog iemand geïnteresseerd in wat zij te zeggen hebben?).

Los van de klimaatdiscussies blijf ik zeer geïnteresseerd in het fascinerende en complexe klimaatsysteem. Ik verdiep me zo nu en dan in nieuw onderzoek dat ik tegenkom (wat soms nogal willekeurig kan zijn). Maar het grootste deel van de klimaatwetenschap is saai geworden… te veel megamodellen en politieke spelletjes, en te weinig diepgang. Hoe dan ook, ik heb geen interesse meer om over deze onderwerpen voor het grote publiek te schrijven.

Mijn professionele interesses richten zich vooral op extreem weer op tijdschalen van uren tot een jaar, wat de focus is van mijn bedrijf Climate Forecast Applications Network (CFAN), samen met besluitvorming onder onzekerheid en risicowetenschap. Het is een fascinerende tijd voor weersvoorspellingen en CFAN is volop bezig met de nieuwe mogelijkheden die AI biedt. Ik schrijf rapporten over diverse gerelateerde onderwerpen, die naar de klanten van CFAN worden gestuurd (deze worden niet openbaar gemaakt). Ik blijf adviseren over klimaat gerelateerde onderwerpen, ondersteun rechtszaken en ontwikkel regionale scenario’s op dekenale schaal ter ondersteuning van risicobeoordelingen voor specifieke klantbehoeften.

Ik ben de afgelopen maanden vrij stil geweest op Twitter (ik kan het maar niet zo noemen), misschien moet ik daar wat actiever worden – ik heb nog veel te zeggen, en korte reacties op een artikel of nieuwsbericht zijn op dit moment precies de juiste hoeveelheid inspanning.

Nu mijn kleindochter op de middelbare school zit (ja, ze is erg geïnteresseerd in wetenschap), ben ik meer aandacht gaan besteden aan wat er op de universiteiten gebeurt, iets wat ik bijna tien jaar geleden met afschuw had opgegeven. 

Na een flinke inkrimping en verhuizing naar een veel kleiner en eenvoudiger huis, richten Peter en ik ons ​​nu vooral op onze nieuwe hond Lucy, nadat onze vorige honden Bruno en Rosie op hoge leeftijd zijn overleden. En op het aanleggen van de tuin bij ons nieuwe huis.

Een vredig leven met familie en vrienden, de wereld en haar nieuwste ontwikkelingen verkennen vanaf mijn laptop, en me uitleven met AI.

Logistiek en kosten van de blog

Climate Etc. is een behoorlijk oude blog, althans in blogjaren – hij bestaat al sinds 2010. Sindsdien is WordPress gemoderniseerd en geüpgraded. Hacking/beveiliging is een steeds groter probleem geworden. De manier waarop Climate Etc. oorspronkelijk was opgezet, is behoorlijk verouderd. Vanaf 2022 begon de blog technische problemen te vertonen. WordPress vereiste nieuwe plugins om de website te laten functioneren zoals ik gewend was. Ik weet niet of velen van jullie het hebben gemerkt, maar er zijn twee grote blogcrashes geweest en periodiek werkten er dingen niet meer, zoals reageren op berichten.

Ik heb een bedrijf gevonden dat de blog kan debuggen, problemen kan oplossen waar nodig en alle WordPress-ellende en beveiligingsproblemen kan aanpakken. Als ik naar mijn account kijk, zie ik dat er de afgelopen 4 jaar 19 tickets zijn geopend, met een totale kostenpost van  $16.000.   Had ik iemand betrouwbaar en bekwaam kunnen vinden die de blog voor een lagere prijs kon beheren? Misschien, maar eerlijk gezegd heb ik er gewoon geen zin meer in.

Ik heb een account aangemaakt op Substack; mocht ik ooit weer zin krijgen om te bloggen, dan zal ik daar te vinden zijn. Ik kan ook uitgebreidere berichten plaatsen op Twitter (X), hoewel dat wat onhandiger is voor technische onderwerpen. Alles wat ik schrijf en dat de moeite waard is om te lezen, stuur ik naar WUWT. 

Maar eerlijk gezegd zie ik, afgezien van dit huidige bericht, geen blogs of andere vormen van openbaar schrijven meer in mijn toekomst.

Lofrede

Climate Etc. leeft nog, maar ligt in de laatste fase van de afbouw en alle levensondersteuning wordt stopgezet (ik betaal geen geld meer om de blog te ondersteunen). We zullen zien hoe lang de patches en andere updates waar ik al voor betaald heb de site nog toegankelijk kunnen houden.

Een experiment dat in 2010 begon in de nasleep van ClimateGate, Climate Etc., heeft mijn stoutste verwachtingen overtroffen. Het is een van de hoogtepunten in mijn carrière geweest en ik ben oneindig dankbaar aan iedereen die hieraan heeft meegedaan (in het bijzonder de gastbloggers) en aan de nieuwe vrienden en collega’s die ik via de blog heb leren kennen. Mijn boek Climate Uncertainty and Risk is een hoogtepunt van de onderwerpen die we op de blog hebben behandeld en is de nalatenschap van deze blog.

Tijdens het schrijven van dit bericht heb ik teruggedacht aan de bewoners en “figuren” die op deze blog zijn gekomen en gegaan. Een verbazingwekkende dwarsdoorsnede van mensen met uiteenlopende expertise uit vele verschillende delen van de wereld.

Mijn hartelijke dank aan alle gastbloggers en reageerders die hebben bijgedragen aan het levendige, stimulerende en soms invloedrijke karakter van Climate Etc. Ik wens jullie allemaal het allerbeste.

***

Bron  hier.

***