Kan Nederland echte democratie aan?

De huidige politiek is in en in ziek en........

02-06-2026 

Kan Nederland echte democratie aan?

De huidige politiek is in en in ziek en wordt gekenmerkt door volledige minachting van het volk, kiezersbedrog, incompetentie en gerommel in achterkamertjes.

Let wel, dit stuk gaat niet over politieke standpunten en zeker niet over de vreselijke begripsverwarrende termen links en rechts.
Maar juist wel over een prachtig positief populisme, wat ten onrechte verguist wordt. Immers democratie betekent vrij vertaald: Met, van, voor en door de burgers. (het volk is in ‘t Latijn populus)

Protesteren, demonstreren en petities indienen helpt niet, behalve als XR of Kick out in de naam staat. Maar demonstreren is wel goed voor de saamhorigheid. Met deze, in wezen kansloze burgerinitiatieven scoor je af en toe een deelsuccesje, maar handhaaf je ‘t foute systeem. Ook als Hans Spekman via stakingen iets afdwingt is het een tijdelijk succes. Kritische columns veranderen ook al niets. Voor wie ze bedoeld zijn, lezen ze niet en zij die ze wel lezen, weten het vaak al.

En dan meteen maar even de advocaat van de duivel spelen: Het ligt niet aan carrièrepolitici als Rutte, Jetten, Sofie Hermans, Marjolijn Faber en/of Hugo de Jonge. Deze vermeende volksvertegenwoordigers wéten en kúnnen helaas niet beter. Wellicht aardige mensen, maar als bewindslieden vakinhoudelijke onbenullen. Ze disfunctioneren zelfs in een fout systeem. Zij zijn binnen hun partij omhoog geklommen. Eenmaal in de top 4 van hun partij zijn ze automatisch ministeriabel, of staatssecretariabel. Op welk departement maakt niet uit. Een onderwijzer op de zorg en een sergeant generaal op wonen kan hier, met een krankzinnige, onnavolgbare logica keer op keer! Maar hebben we met 18 miljoen inwoners in Nederland dan niet de best mogelijk beschikbare toppers nodig! Op alle essentiële posten!

Het huidige particratische coalitiesysteem is dodelijk voor een democratie. Een systeem waarbinnen politieke partijen alle macht naar zich toe trekken en de burgers buitenspel zet. Ja, we mogen eens in de 4 jaar stemmen. Onze stem is uitsluitend nodig om de zetelverdeling te bepalen. Niet voor de koers waar de burgers juist voor hebben gekozen. De coalitiepartijen bepalen uiterst ondemocratisch ander beleid, door veel kiezersbeloftes de Hofvijver in te kieperen. De PVV leverde circa 90% in, omwille van de vermeende macht. Partijen gebruiken een blanco mandaat zonder de kiezers te raadplegen en promoveren minderheidsstandpunten tot 4 jaar durend beleid. (Hypothetisch: Stel de SGP is getalsmatig nodig voor een meerderheid, dan zouden die de zondagsrust als eis kunnen stellen. Alles dicht. Dan wordt een minderheidsstandpunt gepromoveerd tot 4 jarig kabinetsbeleid!
Dit voorbeeld is uiteraard fictief, zo’n constructie helaas structureel.

Dus zijn we geen parlementaire democratie, maar domweg een parlementaire dictatuur, waarin de coalitie doet wat ze achter gesloten deuren heeft bekokstoofd, waarin de oppositie hulpeloos spartelt en populus 4 jaar monddood blijft. De hoofdrolspelers zou je super ego’s, narcisten, machtswellustelingen of wellicht psychopaten kunnen noemen en die zijn niet te veranderen, niet te genezen. Nu zijn er vast deskundigen die wellicht weten dat het wél kan, maar dan moeten ze wel genezen willen worden. Nou vergeet dat maar. Inhoudelijk klagen heeft alleen zin als je ook de oplossing hebt. En die oplossing is er.

De oplossing is een systeemchange, zodat deze beperkte gasten, maar ook de alles bepalende partijen kansloos worden. Dat nieuwe systeem heet Het Alternatief Staatsbestel (AS). AS is dé oplossing voor mensen die échte democratie willen. Én AS is onvoorstelbaar logisch. Én AS is totaal nieuw en tóch grondwettelijk mogelijk. Én AS is niet de zoveelste partij!

Wezenlijk is om de Trias Politica in ere te herstellen: De scheiding van de machten: wetgevende, de uitvoerende en de rechterlijke macht.
Het AS werkt bottom up i.p.v. nu topdown en moet van binnenuit worden ingevoerd. Het kán met 1 partij starten. Partijen zijn grondwettelijk helemaal niet nodig -dus leden ook niet- zou ik tegen D66 willen zeggen, maar praktisch wenselijk, waar het publicitaire ondersteuning, politieke infrastructuur en ledenadministratie betreft.

Een partij op AS-basis heeft naast diverse partijstandpunten ook een aantal essentiële statuut-punten. Daar moet iedere kandidaat voor de raad, de provincie of de Kamer voor de volle 100% achter staan. Deze statuutpunten zijn de Demokritische Voorwaarden, geduid als D1, D2, D3, enz. Om deze statuutpunten te begrijpen, moet iedereen bereid zijn geheel anders te willen gaan denken. Want zoals het nu gaat, gaat het niet goed. Bij wisselende onderzoeken is gebleken dat ca. 5% nog maar tevreden is over de huidige politiek. Dus 95% niet. Die 5% vertaalt zich naar een rapportcijfer 0,5 (een half). Ik kreeg vroeger voor een volledig verprutste toets altijd nog een 1 voor de moeite. AS streeft naar een 7,5. Nee, niet naar een 10, want Utopia bestaat niet. Terug naar de Demokritische Voorwaarden. Hier de eerste 8.

D 1: Een AS-volksvertegenwoordiger vertegenwoordigt niet de partij, maar de eigen achterban, dus de eigen kiezers en waar mogelijk het gehele Nederlandse volk.
D 2: Een AS-afgevaardigde zal absoluut nooit, dus echt never nimmer, nooit niet meedoen aan partijpolitieke benoemingen.
D 3: Een AS-afgevaardigde zal daarom ook nimmer meedoen aan coalitiebesprekingen. Onbespreekbaar!
D 4: Fractiediscipline verandert in programmadiscipline.
D 5: Iedere kandidaat (raad, provincie en Tweede Kamer) heeft het recht om op 5 punten af te wijken van de partijstandpunten, waardoor een uniek eigen “privé”-programma ontstaat.
D 6: De deuren van achterkamertjes blijven definitief gesloten.
D 7: De stem van de eigen achterban is leidend.
D 8: Elke AS-partijtop zal uitsluitend dienend en nimmer leidend & alles bepalend zijn. Zo zijn er nog meer Demokritische Voorwaarden.
Eindigend bij D65. Alle 65 samengevat resulterend in de laatste: D 66: We zijn er voor onze kiezers die we nimmer zullen belazeren.
Met D1,2,3 en 4 breek je de macht van de bestaande elitaire partijen.

Deze D’s worden hierna allemaal duidelijk!
Uiteraard is er, ook bij een AS-partij, per verkiezing een verkiezingsprogramma met voor het gemak even 100 standpunten: 10 over onderwijs, 10 betreffende zorg, 10 met betrekking tot wonen, enz.

Stel dat zich 100 kandidaten hebben gemeld voor de Kamerverkiezingen. Dan kan het niet zo zijn dat alle 100 voor 100% achter alle 100 verkiezings-standpunten staan.

Daarom geeft een AS-partij elke kandidaat het recht om op 5 punten af te wijken, waardoor alle 100 kandidaten een privé-programma creëren, gebaseerd op een partijprogramma. De leden bepalen dan op basis van de afwijkende standpunten de volgorde op de kieslijst, i.p.v. de partijtop. Klinkt wellicht onwerkelijk, maar is uiterst democratisch en technisch mogelijk. Kandidaat 76 kan zo door de leden op plaats 1 van de verkiezingslijst komen. Alle AS-kandidaten die de Kamer in gaan houden zich daarna 4 jaar aan hun eigen kiezersbeloftes. Ze zijn daarom niet ontvankelijk voor gladde lobbyistenpraatjes, in tegenstelling tot nu, waarbij lobbyisten partijtoppen, of zelfs alleen maar de premier, redelijk makkelijk kunnen manipuleren.

Via meerdere kieswijzers -waarin de kandidaten zichzelf uiteraard terug moeten vinden- wordt een link toegevoegd, nadat een kiezer op de meest wenselijke partij is uitgekomen. Via die link komt de kiezer bij de lijst met afwijkende standpunten per kandidaat. Zo vind je de kandidaat binnen je favoriete partij, die het dichtst bij jouw wensen staat. Voor 4 jaar, zonder verkwanselen van verkiezingsbeloftes, tenzij de achterban wordt geconsulteerd. Daar komt ik zo op!

De Tweede Kamer: (wetgevende macht!)
De op AS-basis gekozen volksvertegenwoordigers hebben in 1e instantie een kort lijntje met de partijleden die achter het privé-standpunt van hun meest ideale afgevaardigde staan. Verderop ga ik uitleggen hoe het nog democratischer kan als er een landelijk stemsysteem komt waardoor elke volksvertegenwoordiger een kort lijntje krijgt met álle eigen kiezers.
Bij elke stemming stemt de volksvertegenwoordiger altijd conform het privé-programma, een zogenaamde programma-discipline ipv de huidige partij/fractiediscipline. De ene keer hoort jouw vertegenwoordiger bij de meerderheid, bij het volgende item wellicht niet.
Komt er een item voorbij waarover niets in het privé-programma staat, of er naar herleid kan worden, wordt Kamerbreed een lijst van voor- en nadelen opgesteld in Jip en Janneke taal. Dit gaat via dat speciale lijntje terug naar de eigen achterban die mag bepalen of de afgevaardigde voor of tegen moet stemmen. Zijn het gecompliceerde items, dan krijgt dat pakketje voor- en nadelen een advies van de volksvertegenwoordiger mee, waarbij zoveel mogelijk rekening wordt gehouden met de strekking van het privé-programma. Want niet iedereen heeft tijd, zin of ‘t vermogen alles nauwkeurig te gaan lezen, in tegenstelling tot de Kamerleden! Maar geen enkele stemgerechtigde kan dan nog zeggen: “Mij wordt niets gevraagd”, of “Ze doen maar!”
Debatten voor de bühne zijn dan niet meer nodig!
Komt een minister aan het eind van de 4 jaar met een voor-stel, waarvan niets te herleiden is naar de privé-programma’s, kan de Kamer beslissen het over de verkiezingen heen te tillen om een standpunt op te nemen in de respectievelijke programma’s. Geldt ook voor ministeriele langetermijn voornemens in de nabije toekomst

Het Kabinet. (uitvoerende macht)
Ga gemakshalve even uit van 16 ministeries. De ministers worden op basis van vakkennis, kunde, ervaring en bestuurlijke bagage door de 150 Kamerleden benoemd voor bv. 8 jaar.
Kandidaat ministers kunnen zichzelf melden, maar ook aangezocht worden. Een gemêleerde Kamercommissie komt met een voordracht van bv 3 of 5 kandidaten. Kandidaten gaan uitsluitend zichzelf aanprijzen. Er wordt niet getolereerd dat ze elkaar gaan besmeuren. Onderzoeksjournalisten, bv van de Ver. Vrije Journalisten gaan zo objectief mogelijk de antecedenten van de kandidaat bewindslieden na. De Kamer beslist daarna, zonder ook maar iets van partijbemoeienissen. Bewindslieden mogen uiteraard lid zijn van een partij, maar zitten er nooit namens welke partij dan ook.
Uitgaande van 16 ministers en een 8 jaar durende zittingsperiode, worden er elk jaar 2 vervangen. Herbenoemen is wellicht onwenselijk maar ook niet onmogelijk. Zo creëer je een structureel en partijpolitiek onafhankelijk zakenkabinet met uitsluitend beschikbare toppers per vakgebied wat consistent beleid oplevert. Een zakenkabinet dat in het huidige systeem onhaalbaar is. Bewindslieden nieuwe stijl hebben geen last van verkiezingsverplichtingen, kunnen gewoon blijven doorwerken!
Elk ministerie kan wel 2 tot 5 staatssecretarissen (stassen) hebben. Bv. bij het onderwijs een voor basisonderwijs, eentje voor voortgezet onderwijs, eentje voor universitair-, 1 voor volwassen- en 1 voor speciaal en/of bijzonder onderwijs. Bewindspersonen steeds met ruime kennis van zaken, waardoor ze de topambtenaren inhoudelijk de baas zijn! Bij de zorg zou er een stas voor alle facetten van de alternatieve zorg kunnen komen.
Stassen steeds voor 5 jaar. Ze zouden dan bv. 3 dagen stas kunnen zijn en 2 dagen in hun beroep werkzaam blijven.
Elke minister of stas kan met een wetsvoorstel komen. Daarbij kan door de ambtenaren in de Kamer worden gecheckt gezien alle privéprogramma’s of het een kans maakt of dat het hopeloos wordt. Wordt het verworpen, dan rest aanpassen, intrekken of volharden. In het laatste geval wordt de bewindspersoon weggezonden, zonder dat het kabinet valt, omdat partijen geen ministers meer hoeven te steunen. Dus geen vervroegde verkiezingen, zodat er een vaste datum kan worden vastgesteld, ver van vakantieperiodes. Want de Kamer is en blijft de wetgevende macht, voor 4 jaar gekozen, waardoor de kiesgerechtigden na invoering van AS de baas zijn in Nederland i.p.v. de partijtoppen.

De Senaat: Tenslotte de 3e Trias Politica poot: de rechterlijke macht. Daarvoor zou de senaat uitermate geschikt zijn. Nu functioneert die totaal niet. De leden zijn partijpolitiek benoemd, vaak zonder specifieke kwaliteiten op het rechtsterrein. Het is eerder een ongekozen verlengstuk van de TK.
De senaat zou volledig partijonafhankelijk moeten bestaan uit 75 wets- en rechtsdeskundigen, bij voorkeur uit zo veel mogelijk rechtsdisciplines (strafrecht, civielrecht bestuursrecht, jeugdrecht, gezinsrecht, bedrijfsrecht, belastingrecht, enz.
Net als de bewindslieden door de TK benoemd.
Deze mensen gaan alle wetsvoorstellen beoordelen op juridische juistheid, haalbaarheid (ook fin.) en of ze niet in tegenstrijd zijn met bestaande wetten én de grondwet, wat nu niet kan vanwege art. 120.
Maar de senaat kijkt ook of nieuwe wetten niet echt ten koste gaan van minderheden. Dankzij de bewezen deskundigheid zullen vele mazen vroegtijdig worden getackeld. Zo wordt een Constitutioneel Hof opgetuigd, wat Nederland als enige in Europa niet heeft!

Nieuw kiesstelsel.
Anoniem stemmen is een grondrecht, verankerd in de grondwet. Maar de belasting en de banken weten alles van je. Via je mobile telefoon is iedereen te traceren, zelfs af te luisteren. Op de openbare weg stikt het van de camera’s. Vervolgens pleuren veel mensen alle privéellende zelf op social media. En in gesprekken komen veel mensen uit onvrede uit voor hun politieke voorkeur, of antipathie. Maar voor sommigen is anoniem stemmen nog steeds heilig. Voor hen zou in elke gemeente ten minste 1 stembureau aanwezig moeten zijn, waar anoniem met een rood potlood een favoriet rondje ingekleurd kan worden, terwijl in het belang van echte democratie elektronisch met de nodige veiligheidsgaranties gestemd moet kunnen worden, bv middels een aangepast DigiD-systeem. Een systeem met stembevestiging van de kandidaat en op 3 plekken registreren. Geen Chat-lijn, maar een éénrichtingslijntje van elke volksvertegenwoordiger naar de eigen achterban. Elke stem op elke kandidaat wordt op 3 plekken vastgelegd: 1 bij de kandidaat zelf, 1 bij een centraal landelijk verkiezingsbureau en 1 bij de eigen partij. Op sluitingstijd (bv. 22.00 uur) zijn alle stemmen op alle kandi-daten bekend op alle 3 plekken, die op de stem nauwkeurig overeen moeten komen. Een 4e controle vind meteen plaats na de stemkeuze middels een bedankje van jouw kandidaat, wat als bewijs kan worden bewaard. De dag na de verkiezingen gaat een 1e proefballonnetje van jouw kandidaat naar alle stemmers op hem/haar met de mogelijkheid om ja of nee te antwoorden. 5e controle. Heb je dat berichtje niet ontvangen, dan zou fraude mogelijk kunnen zijn, maar je hebt een bevestigingsmailtje gehad! Kortom een bewijs!
Nú moet je maar afwachten of jouw biljet wordt meegeteld, bewijzen heb je niet. Zolang stemmen anoniem moet blijven zouden mensen massaal lid kunnen worden van de favoriete partij, om mee te bepalen.

Met AS is er een lijntje gelegd waardoor actuele thema’s in de Kamer de achterban kunnen worden voorgelegd, met als antwoordkeuze voor, tegen of weet niet. Voorlopig alleen met de leden, maar na een grondwetswijziging naar alle digitale stemmers.
Kiezers die toch rondjes rood willen kleuren moeten zich terdege realiseren dat ze geen direct ‘lijntje’ met de gekozen
vertegenwoordiger hebben. Elk nadeel heb zo ze voordele!

Zeg nou niet dat het niks is omdat er ergens een onwenselijk-heid is ontdekt. Het huidige systeem stikt van de fouten. Leg AS eens langs een maat- c.q. meetlat en aan de andere kant het huidige en streep door wat niet goed is. Aan de ene kant een woud aan rode strepen! Een 10 wordt ‘m niet, maar meedenken om van een 7,5 een 8 maken: Be my gest!

Als 1 partij dit in de praktijk brengt en het consequent doorvoert, is de kans levensgroot dat leden c.q. kiezers van andere partijen dit ook willen, te beginnen met de oudere leden van 66. (Die club mag de D nu niet voeren net zo min als alle andere bestaande partijen met of zonder D in de naam!) Dan kan er ‘n sneeuwbaleffect ontstaan waardoor partijen wel om móeten. Na Nederland volgt België (daar is het nog erger), gevolgd door Duitsland en, en, en!

Er zijn aldus 3 opties: alles zo laten en nieuwe ellende accepteren.
2: een bloederige revolutie, waar we niet ver vanaf zijn. Maar wat daarna? Is er dan een beter plan dan het huidige?
Komt het leger of grijpt Brussel keihard in? In ieder geval volgt er dan een onvervalste dictatuur.
Dan liever optie 3: het geweldloze Alternatief Staatsbestel?

Vinden we in meerderheid dat de burgers te dom zijn om o.a. over zichzelf te kunnen beslissen, prima. Maar noem ons land dan geen democratie, maar een parlementaire dictatuur!
En vindt men AS wel iets, zeg dan niet zoals velen: perfect, maar je redt het niet. Dat laatste klopt alleen als we berusten in dat wat we nu ten onrechte democratie noemen.

Het wachten is op 1 nieuwe frisse Hans van Mierlo en ‘n bevlogen miljonair! Dan hebben we met dit eitje van Columbus geen nieuwe Thorbecke nodig. De D van 66 was ooit hoopgevend.
Als met AS de democratie gered is, komt er plaats voor partij-onafhankelijke kanjers als oud rechter Barend van Thiel en oud advocaten Inez Weski, Arno van Kessel en Frank Sandermann om de rechtstaat opnieuw op te tuigen. Want ook daar valt veel te repareren, wat nu met ‘t huidige systeem totaal onmogelijk is.

Hier de voornaamste voordelen van AS nog eens op een rij:

- Echte volksvertegenwoordigers i.p.v. carrièrepolitici
- Vakinhoudelijke toppers als bewindslieden (partijonafhankelijk)
- Partijonafhankelijke wetsdeskundigen als senatoren
- Een goedwerkende Trias Politica met scheiding der machten
- Invoering Constitutioneel Hof (afschaf art. 120)
- Invoering van onbeperkt aantal referenda, onhaalbaar in ‘t huidige systeem
- Korte lijntjes volksvertegenwoordiger naar eigen achterban
- Een vaste verkiezingsdag, eens in de 4 jaar
- Optimale transparantie /geen achterkamertjes
- Geen partijpolitieke benoemingen
- Geen vallende kabinetten
- Geen demissionaire periodes meer
- Geen langdurige coalitie-‘onderhandelingen’
- Geen kiezersbedriegende coalitieafspraken
- Geen minderheidsstandpunten bevorderen tot meerderheidsbeleid
- Geen wurgende fractie-discipline, maar programma-discipline
- Geen zwevende kiezers
- Geen zetelroof
- Geen uitsluitingen
- Geen 'scoreborddebatjes' meer voor persoonlijk carrière-gewin
- Meer ruimte voor onderzoekjournalistiek
- Amper tot geen mazen meer in nieuwe wetten
- Amper tot geen invloed van lobbyisten
- Amper tot geen stembusfraude tijdens de verkiezingen mogelijk
- Einde links/rechts gezeur

Dit alles is in 13 overzichtelijke hoofdstukken terug te vinden in dit boekje

ALTERNATIEFSTAATSBESTEL.nl