Wie had gehoopt dat nu eindelijk de luiken opengaan komt bedrogen uit.

Dwarsnieuws - Marianne Zwagerman 31 mei 2026

Corona was geen gezondheidscrisis, maar een grondrechtencrisis *column*

Vrijdag begonnen eindelijk de openbare verhoren van de parlementaire enquête naar de coronacrisis. Welke mensen al achter gesloten deuren zijn gehoord mogen we niet weten. Welke mensen de komende weken verhoord worden mogen we ook nog niet weten. Precies de geheimzinnigheid waar politici zich tijdens de crisis schuldig aan maakten.

Wie had gehoopt dat nu eindelijk de luiken opengaan komt bedrogen uit. Deze enquête is verworden tot een lachertje. In 2021 zouden politieke terriërs Pieter Omtzigt en Khadija Arib de enquêtecommissie bevolken. Onder hun leiding was de onderste steen wellicht bovengekomen. Nu zitten we, jaren te laat, opgescheept met een klein clubje politieke nono’s zonder Haagse ervaring.

Dat de commissie aftrapt met het verhoor van Marion Koopmans is al fout. Ja, Koopmans moet genadeloos gegrild worden voor haar betrokkenheid bij het wegmoffelen van wat er in Wuhan gebeurde. Maar dat moet op een internationaal podium, niet in onze Tweede Kamer. Die moet zich vooral buigen over de eigen schandelijke rol in de coronatijd.

Angst, control en gehoorzaamheid

Want wat begon in Wuhan, ontspoorde -ook in Nederland- tot een crisis waarin een complete samenleving werd heringericht rond angst, controle en gehoorzaamheid. Een manipulatiemaatschappij die de democratie uitschakelde en geavanceerde psychologische oorlogsvoering losliet op de eigen bevolking. Juridische grenzen werden ver voorbij het aanvaardbare opgerekt.

‘Zelden zijn er zoveel grondrechten tegelijk ingeperkt,’ zei Pieter Omtzigt in 2023 in zijn Binnenhoflezing. ‘Het gelijkheidsbeginsel, het verbod van discriminatie, de vrijheid van meningsuiting, het recht tot vergadering en betoging, het recht op eerbiediging van de persoonlijke levenssfeer, het recht op onaantastbaarheid van het lichaam en het eigendomsrecht. Bovendien, zegt Omtzigt: Vergaarden het leger en de politie onrechtmatig informatie over burgers.’

De vraag of dat proportioneel was, werd in de Tweede Kamer amper gesteld. Volksvertegenwoordigers lieten als makke lammetjes toe dat Nederland veranderde van een vrije samenleving in mini-China, waar vrijheid conditioneel werd. Waar grondrechten privileges werden die je moest ‘verdienen’ met braaf gedrag.

Angstpropaganda

De Tweede Kamer liet zich buiten spel zetten. Het beleid werd –buiten de democratische controle om- gemaakt in geheime overleggen op het Catshuis. De andere waakhond van de democratie speelde het spelletje mee: media lieten zich direct aan het begin van de crisis voor het karretje spannen en werden doorgeefluik van de angstpropaganda.

De rol van de media wordt al helemaal door niemand onderzocht. En de hoofdredacteur van de Volkskrant, die in radioprogramma’s kwam uitleggen waarom we braaf naar de overheid moesten luisteren in tijden van crisis, roept nu politici op om X te verlaten. De enige plek waar er in de coronatijd nog vrijheid van meningsuiting was. 

Club van Dwarskijkers