Door Tom Harris

De aanval van de mainstream media op de 16e Internationale Conferentie over Klimaatverandering (ICCC16), die vorige week in Washington D.C. plaatsvond, laat The Heartland Institute, de belangrijkste organisator van het evenement, zien dat ze precies op het doel afgaan en dat ze vooral door moeten gaan met bombarderen.

De pers verspilt haar tijd niet aan het bekritiseren van evenementen die er niet toe doen. Ze zouden zich er niet eens in de verste verte druk om maken, ware het niet dat de toonaangevende experts op ICCC16 zo effectief het meest gekoesterde en kwetsbare wapen van klimaatactivisten hebben ontmanteld: de zogenaamd “vaststaande wetenschap” die de klimaatangst voedt.

Dit is vergelijkbaar met de ervaring van bommenwerperpiloten van de luchtmacht. Een vijand zal geen munitie verspillen aan de verdediging van iets, tenzij hij het als zowel waardevol als kwetsbaar beschouwt.

In 2013 legde “Sandy” Mutch (toen 93 jaar oud), piloot van een Lancaster-bommenwerper uit de Tweede Wereldoorlog, me uit:

“Tijdens bombardementen boven Europa wisten we dat we het doelwit naderden wanneer we het meeste luchtafweergeschut te verduren kregen.”

Dat kwam doordat belangrijke Duitse doelen vaak omringd waren door luchtafweergeschut dat de lucht vulde. En in plaats van zich door het verzet te laten afschrikken, gaf het Bomber Command juist precies aan waar de volgende aanvalsgolf zich op moest concentreren.

Daarom moeten we de aanvallen van de media op ICCC16 (Heartland noemt er hier een heleboel) zorgvuldig onderzoeken, zodat klimaatrealisten hun inspanningen kunnen richten op het winnen van de strijd om de harten en geesten van de Amerikanen.

De meest significante aanval op ICCC16 verscheen wellicht op 9 april in de New York Times in het artikel “Climate change denial sees a resurgence in Trump’s Washington” van Maxine Joselow. Hoewel het artikel grotendeels onzinnig was, is het herhaaldelijke gebruik van de term “ontkenning” niettemin leerzaam.

Klimaatactivisten beseffen dat elk standpunt effectief in diskrediet kan worden gebracht door een analogie te trekken, zelfs indirect, met Holocaustontkenning. We kunnen hiervan profiteren door erop te wijzen dat het zowel irrationeel als beledigend is voor Holocaustoverlevenden en hun families om de geringe mogelijkheid van toekomstige klimaatproblemen gelijk te stellen aan een van de meest gruwelijke gebeurtenissen uit de geschiedenis.

Dan moeten we uitleggen dat de sprekers op ICCC16 het tegenovergestelde waren van klimaatveranderingsontkenners: zij zeggen dat klimaatverandering constant plaatsvindt en al gaande is sinds het ontstaan ​​van de aardatmosfeer miljarden jaren geleden. En Godzijdank maar. Anders zouden we vastzitten in het klimaat van 25.000 jaar geleden, toen kilometersdikke gletsjerijs bijna heel Canada en het noorden van de VS bedekte. Zoals ik het publiek aan het begin van mijn presentatie vertelde:

“Ik ontken dat ik klimaatverandering ontken. Ik ben een ontkenner van ontkenning!”

In werkelijkheid stelden sprekers op ICCC16 terecht de vraag  hoeveel  het klimaat de afgelopen jaren is veranderd en in  hoeverre dit door menselijke activiteiten is veroorzaakt. Ze lieten zien dat beide ongetwijfeld zeer gering zijn en geen reden tot bezorgdheid geven.

Dit alles lijkt echter niet te zijn doorgedrongen tot Times-journalist Joselow, die de aanwezigen op de conferentie herhaaldelijk “klimaatontkenners” noemde en betreurde dat

“het evenement duidelijk maakte dat klimaatontkenners een triomfantelijke heropleving beleven in Trumps Washington, na jarenlang het gevoel te hebben gehad dat ze door de wetenschappelijke en politieke gevestigde orde aan de kant werden geschoven.”

Dat klopt gedeeltelijk – er hing inderdaad een triomfantelijke sfeer op de conferentie, omdat de federale overheid eindelijk haar energie- en milieubeleid baseert op betrouwbare wetenschap. Het waren echter links georiënteerde media, politieke establishments – met name de Democratische Partij – en sommige wetenschappelijke instellingen die op zoek waren naar onderzoekssubsidies, die klimaatrealisten buitenspel hadden gezet, niet de wetenschap zelf.

Echte wetenschap verwelkomt scepsis boven het volgen van politiek correcte verhalen. Wanneer critici hem een ​​scepticus noemden, antwoordde historisch klimatoloog Dr. Tim Ball, winnaar van de Heartland Lifetime Achievement Award in Climate Science in 2019, simpelweg: “Dank u wel!”

Joselow parafraseerde Heartland-president James Taylor onjuist toen ze schreef:

“Taylor zei dat de tweede regering-Trump meer voor de klimaatveranderingsontkenningsbeweging had gedaan dan welke andere regering in de geschiedenis dan ook.”

Taylor beweert echter dat hij, bij het beschrijven van de enorme impuls die de huidige regering-Trump heeft gegeven aan degenen onder ons die onpartijdige wetenschap promoten, ons nooit heeft aangeduid als onderdeel van “de klimaatveranderingsontkenningsbeweging”.

Het feit dat Joselow zich zo druk maakte over het feit dat Lee Zeldin, directeur van het Environmental Protection Agency, een prominente keynote spreker was op ICCC16, laat zien dat hij precies de juiste persoon was om de conferentie te openen.

In tegenstelling tot de meeste overheidsfunctionarissen, zelfs de meesten aan onze kant van het debat die vage uitspraken doen om niemand te beledigen, sloeg Zeldin de spijker recht op zijn kop met een moker.

“We volgen niet zomaar blindelings de sombere voorspellingen van de dag,” zei Zeldin, die er nooit een geheim van maakte wat hij zei, tegen de ongeveer 220 aanwezigen in de grote balzaal (en duizenden meer online). “We accepteren niet zomaar het scenario dat de wereld op het punt staat te vergaan.”

Verwijzend naar de definitieve vaststelling van het Endangerment Finding-rapport door de regering-Obama in 2009, zei de EPA-beheerder tegen ICCC16:

“Ze hebben het nooit over wat er goed en noodzakelijk is aan kooldioxide voor het leven op de planeet.”

Zeldin sloot af met een felicitatie aan het publiek:

“Jullie hebben nooit genoegen genomen met gebrekkige, pessimistische aannames. Jullie hebben nooit geaccepteerd dat belastinggeld in rook opging. Jullie hebben nooit geaccepteerd dat leidinggevenden van overheidsinstanties creatief met de wet omgingen en zeiden: ‘Als de wet het niet verbiedt, dan kan het blijkbaar wel.'”

“Vanmorgen en vandaag is het voor jullie allemaal hier in Washington D.C. een moment om te vieren. Het is een dag van rechtvaardiging!”

Geen wonder dat Joselow boos was. Als EPA-beheerder is Zeldin duidelijk een blijvertje!

Sandy Mutch, die op 15 april 2018 op 98-jarige leeftijd overleed, vertelde me:

“Ik heb veel van mijn beste vrienden en collega’s verloren in de oorlog, maar we deden het om onze samenleving te verdedigen tegen dodelijke vijanden. Canada [en de wereld in het algemeen] heeft nu leiders nodig met de moed om op te staan ​​tegen de dodelijke vijanden van vandaag, klimaatactivisten die erop uit zijn de energiebronnen te vernietigen die we nodig hebben om een ​​welvarende samenleving in stand te houden.

“Niemand vraagt ​​politici om hun leven te riskeren zoals velen van mijn generatie deden. Maar ze moeten wel sterk genoeg zijn om de kritiek te incasseren die onvermijdelijk volgt wanneer je rechtstreeks het belangrijkste bezit van je vijand aanvalt. In dit geval is het tevens hun meest kwetsbare bezit…”

Mutch, die een masterdiploma in de wetenschappen behaalde aan de Universiteit van Toronto (1951) en die zelfs enkele eigen YouTube-video’s over het onderwerp maakte, legde uit:

“Iedereen die een einde wil maken aan de gevaarlijke en ongegronde klimaatpaniek, moet zich richten op het ontmaskeren van de wankele wetenschap achter de klimaatalarmering. Dat is de achilleshiel van de hele beweging. Schiet die neer, en je wint de oorlog!”

Het Heartland Institute en de medeorganisatoren van de ICCC16-conferentie, CFACT, de  CO₂  Coalition en Watts Up With That, en hun bondgenoten zijn de bommenwerperpiloten van vandaag. We zouden hen alle steun moeten geven die ze nodig hebben om de klimaatverandering, die onze samenleving teistert, eindelijk te verslaan.

***

Oorspronkelijk gepubliceerd in America Out Loud .

***


Tom Harris is uitvoerend directeur van de International Climate Science Coalition, gevestigd in Ottawa, Canada, en beleidsadviseur van The Heartland Institute. Hij heeft 40 jaar ervaring als werktuigbouwkundig ingenieur/projectmanager, communicatieprofessional op het gebied van wetenschap en technologie, technisch trainer en adviseur op het gebied van wetenschap en technologie voor een voormalig senior milieuwoordvoerder van de oppositie in het Canadese parlement.

***