een land dat structurele fouten niet corrigeert, maar archiveert. Waar problemen niet worden opgelost, maar hernoemd.
Waarom Nederland een chronisch ziek en gevaarlijk land is
Nederland noemt zichzelf graag gidsland. Dat klinkt beter dan wat het in de praktijk is: een land dat structurele fouten niet corrigeert, maar archiveert. Waar problemen niet worden opgelost, maar hernoemd. Waar nalatigheid wordt verpakt als nuance en verantwoordelijkheid verdampt zodra ze politiek onhandig wordt.
Chronisch ziek betekent niet dat er geen dokters zijn. Het betekent dat niemand durft te zeggen wat de diagnose is, omdat behandeling consequenties heeft. Nederland lijdt aan bestuurlijke zelfontkenning. Alles is altijd “complex”, “historisch gegroeid” of “in internationaal verband”. Nooit is het gewoon fout.
Neem veiligheid. Nederland presenteert zich als vredelievend, maar functioneert als logistieke achterkamer van conflicten. Technologie, kennis en politieke dekking glippen via open deuren naar regimes die we later met morele verontwaardiging aanwijzen als bedreiging. Eerst faciliteren, dan veroordelen, vervolgens meebombarderen en ondertussen verklaren dat we “niet betrokken” zijn.
Dat patroon is geen incident, het is methode. Klokkenluiders worden niet beschermd, maar geïsoleerd. Waarschuwingen worden niet onderzocht, maar juridisch gladgestreken. Wie te vroeg gelijk krijgt, wordt gezien als lastig. Wie te laat reageert, krijgt promotie.
Gevaarlijk wordt het wanneer deze ziekte zichzelf rechtvaardigt. Nederland gelooft oprecht dat goede intenties belangrijker zijn dan gevolgen. Dat morele taal het gebrek aan morele daden compenseert. Dat je een conflict kunt afkeuren zonder ooit te kijken naar je eigen aandeel in de ontstaansgeschiedenis ervan.
Intern vertaalt die houding zich in toeslagen, dossiers, compensatieregelingen en “lessons learned” die nooit leiden tot ander gedrag. Extern leidt ze tot instabiliteit, proliferatie en een moreel vacuüm waarin Nederland tegelijk dader, toeschouwer en aanklager wil zijn.
Een gezond land corrigeert zichzelf. Een ziek land verdedigt zijn symptomen. Een gevaarlijk land noemt dat volwassen bestuur.
Nederland is naast een kwaadaardige staat ook iets banalers en riskanters: een land dat structureel weigert verantwoordelijkheid te nemen voor de gevolgen van zijn eigen handelen. Zolang dat niet verandert, blijft het chronisch ziek en gevaarlijk voor wie denkt dat onschuld een beleidsinstrument is.
Geplaatst door:
E.J. Bron (via “X”; Max von Kreyfelt)
(www.ejbron.wordpress.com)
2 reacties :
Eens in de vier jaar komen de fantasten en incompetente uit hun holen gekropen met beloftes als het kan wel. Na de uitslag was het allemaal grappig bedoeld. Maar wat mij vooral verbaast, wie stemt er op dat volk?
Nederland is al jaren Chronisch ziek en ook levensgevaarlijk, ook naar de eigen bevolking toe waar schietpartijen aanrandingen en verkrachtingen geen incidenten meer zijn maar een structureel probleem.
Een reactie posten