Van een onzer correspondenten.

Onlangs emailde een zekere Kevin Ad Huijser met een paar basale vragen naar aanleiding van zijn publicatie uit 2025 getiteld: ‘Global Warming and the “impossible” Radiation Imbalance‘:

 ” Beste Ad Huijser,

Zoals ik het begrijp, staat vast dat de snelle stijging van atmosferisch CO₂ sinds de Industriële Revolutie de belangrijkste drijvende kracht is achter de moderne opwarming van de aarde, bevestigd door natuurkundige principes, satellietmetingen en paleoklimatologische gegevens. Het is waar dat de oceanen het grootste deel van de overtollige warmte opnemen en dat wolken en aerosolen het klimaatsysteem beïnvloeden, maar niets hiervan spreekt de rol van CO₂ tegen — het is precies wat de fysica van broeikasgassen voorspelt.

Bestaat er binnen de bredere wetenschappelijke gemeenschap steun voor het idee dat natuurlijke variaties of veranderingen in bewolking de meest recente opwarming verklaren? Veranderingen in wolken en albedo zijn reëel, maar het bewijs laat zien dat ze zich voornamelijk gedragen als terugkoppelingen binnen een door CO₂ aangedreven opwarmingstrend, en niet als een externe natuurlijke forcering die sterk genoeg is om de moderne temperatuurstijging te domineren.

Voor zover ik weet concluderen alle grote wetenschappelijke instellingen dat menselijke emissies de primaire oorzaak blijven van de huidige opwarming.”

Deze vragen raken de kern van het klimaatdebat.

Rob de Vos vond dat Ad Huijser to the point en in begrijpelijke taal de vragensteller antwoordde, hierbij zijn reacties. Zie hier.

***