Klimaatalarmisme –  altijd vernieuwend!

Van een onzer correspondenten.

In 2019 pleitte D66-Kamerlid Tjeerd de Groot voor halvering van de Nederlandse veestapel om de stikstofuitstoot drastisch te verminderen. Dit voorstel, dat D66 structureel steunt, moet boeren helpen bij een transitie naar kringlooplandbouw of een vrijwillige uitkoop, met overheidsfinanciering als stok achter de deur. De oproep leidde tot massale boerenprotesten, maar blijft actueel, zoals recent herhaald door partijleider Rob Jetten. Maar wie humaan veroorzaakte klimaatverandering serieus neemt zoals D66, hoeft zich geen zorgen te maken. De alarmistische klimaatmodellen tonen aan dat de halvering van de veestapel vanzelf komt.

Huiver mee met Scientias

De opwarming van de aarde gaat veeboeren wereldwijd op een ingrijpende manier raken. Grote delen van het grasland waar nu koeien, schapen en geiten grazen, zullen tegen het einde van deze eeuw niet meer geschikt zijn voor deze vorm van veeteelt. Vooral Afrika krijgt harde klappen te verduren.

Koeien, schapen en geiten zijn kieskeurig. Ze gedijen het beste bij temperaturen tussen min 3 en 29 graden, bij een luchtvochtigheid van 39 tot 67 procent, bij windsnelheden tussen 1 en 6 meter per seconde en bij een jaarlijkse regenval tussen de 50 en 2627 millimeter. Dat klinkt misschien als een brede marge, maar klimaatverandering duwt steeds meer gebieden uit deze bandbreedte.

Onderzoekers van het Potsdam Instituut voor Klimaatimpactonderzoek wilden weten hoe groot de impact zal zijn in de toekomst. Hun conclusie is niet rooskleurig: ergens tussen de 36 en 50 procent van het wereldwijde grasland dat nu geschikt is voor vee, voldoet in 2100 niet meer aan de eisen. Tot 1,6 miljard grazende dieren verliezen mogelijk hun leefgebied.

Te warm, te droog, te extreem

De ‘veilige klimaatruimte’ voor vee schuift door de opwarming richting de polen, weg van de evenaar dus. Op zich logisch: het wordt warmer, dus gebieden die eerst te koud waren worden geschikt en gebieden die net warm genoeg waren worden te heet.

Maar er is een addertje onder het gras, want deze verschuiving betekent niet dat er evenveel geschikt land bijkomt als er verdwijnt. Integendeel: de totale oppervlakte krimpt flink. Dat komt deels omdat de verschuiving niet overal even makkelijk gaat en deels omdat extreme weersomstandigheden zoals droogte, hitte en overstromingen steeds vaker voorkomen.

De klap valt het hardst in regio’s die nu al op de rand balanceren. En dat zijn vaak de armste delen van de wereld.

Afrika is bijzonder kwetsbaar

Het continent Afrika wordt bijzonder hard getroffen. De temperaturen daar zitten op veel plaatsen nu al aan de bovenkant van wat vee aankan. Zelfs als de uitstoot van broeikasgassen laag blijft, verdwijnt 16 procent van het Afrikaanse grasland. Blijven we fossiele brandstoffen gebruiken zoals we nu doen, dan kan 65 procent verdwijnen tegen het einde van deze eeuw, waarschuwen de onderzoekers.

Dat komt doordat de geschikte zones naar het zuiden schuiven, maar Afrika houdt op bij de Zuidelijke Oceaan. De klimaatzones schuiven letterlijk van het continent af. Gebieden zoals het Congobekken, de Ethiopische hooglanden, het Kalaharibekken en de Oost-Afrikaanse Riftvallei worden te warm. En er is geen koeler alternatief meer naar het zuiden.

Voor veehouders daar is dit desastreus. Generaties lang wisten ze moeilijke periodes te overbruggen door over te schakelen op andere diersoorten of hun kuddes te verplaatsen. Die strategie werkt straks simpelweg niet meer. Er is gewoon geen plek meer om naartoe te gaan.

De toekomst

We hebben het hier over meer dan honderd miljoen mensen wier levensonderhoud volledig afhangt van hun vee. Geen vee kunnen houden betekent geen voedsel en geen inkomen. In landen die nu al worstelen met honger, politieke instabiliteit en armoede, is dat een recept voor rampspoed.

De onderzoekers wijzen dan ook op een urgentie die moeilijk te overschatten valt. Snel afstappen van fossiele brandstoffen is volgens hen de enige manier om de schade nog enigszins te beperken. Maar zelfs in het meest optimistische scenario verdwijnt meer dan een derde van de huidige weidegebieden.

Er zit ook een pijnlijke paradox in. Veeteelt draagt zelf bij aan de klimaatverandering door de uitstoot van methaan en ontbossing voor nieuwe weidegebieden. Nu slaat diezelfde klimaatverandering keihard terug. En de mensen die daar het meest onder lijden, zijn vaak degenen die het minst aan het probleem hebben bijgedragen.

Voor wie bij wil komen van al dit leed biedt de redactie van Climategate.nl de schitterende song van de Friese zanger Piter Wilkens aan die de schoonheid van het graslandschap bezingt. Aanrader! Zie hier.

Fragment

Blau is de himel bern, dizich de moarn
Blommen ûntweitsje, heech stiet it koarn
Wy bliuwe altyd grien, grien as it gers
De sjongst fol fleur en sin dyn heit syn fers

Foar ivich en altyd grien, grien as it kroas
Sa grien is de leafde, myn greideroas

Hjir yn ús greidelân, hjir yn ús greidelân
Hjir yn ús greidelân

***

De hemel is blauw kind, de ochtend is mistig
De bloemen bloeien, het graan staat hoog
We blijven altijd groen, groen als het gras
Je zingt het vers van je vader vol vreugde en betekenis

Voor altijd en eeuwig groen, groen als de margriet
Zo groen is de liefde, mijn weideroos

Hier in onze weide, hier in onze weide
Hier in onze weide

***

Bron hier.

***