Maar dan is er de realiteit....

24-1-2026

Onderdrukken van klimaatscepsis versus realiteit

Door Francis Menton.

Hier in de VS heeft de tweede regering-Trump grotendeels een streep gezet door het arsenaal aan waanzinnige energiebeleidsmaatregelen die werden gevoerd onder het mom van “klimaatbestrijding”. Maar dat geldt niet voor veel andere ontwikkelde economieën, zoals bijvoorbeeld Duitsland, Australië en het Verenigd Koninkrijk.

Neem bijvoorbeeld het Verenigd Koninkrijk. Bij de verkiezingen van 2024 gaven de kiezers een grote parlementaire meerderheid aan de linkse Labour-partij. De daaruit voortvloeiende regering heeft het beleid van netto nuluitstoot, het terugdringen van fossiele brandstoffen en het opwekken van energie uit “hernieuwbare bronnen” verder doorgevoerd. Overtuigd van hun eigen gelijk, en zelfs van rechtvaardigheid, probeert de regering alle afwijkende meningen over haar beleid de kop in te drukken door meningsverschillen af ​​te doen als “desinformatie” of “klimaatontkenning”.

Maar als het op de daadwerkelijke energieproductie aankomt, blijft de realiteit zich steeds weer opdringen.

In een column van 9 januari op Net Zero Watch bespreekt Andrew Montford de nieuwste tactieken van de Britse regering om groepsdenken af ​​te dwingen en klimaatcritici het zwijgen op te leggen. (Volledige openheid van zaken: ik zit in het bestuur van de Amerikaanse afdeling van NZW.) De titel van de column is “De capriolen van de klimaatkliek”. Het lijkt erop dat het parlement een groep heeft opgericht genaamd de “Selectiecommissie Energiezekerheid en Netto Nul”, en dat deze commissie een reeks hoorzittingen houdt onder de titel “Ondersteuning van de energietransitie”. Andrews samenvatting:

Het is precies wat je zou verwachten: panel na panel met prominente leden van de groene kliek, zonder dat er ook maar één tegengeluid te horen is, noch onder de getuigen, noch onder de panelleden. Dat is geen verrassing – de meeste parlementaire commissies zijn simpelweg gechoreografeerde toneelstukken, zorgvuldig ontworpen om bepaalde verhalen in stand te houden en ongemakkelijke waarheden te onderdrukken.

Montford noemt getuigen bij twee recente hoorzittingen, die allemaal lid zijn van wat hij de “hechte kliek” van klimaatpaniekzaaiers noemt:

• Angharad Hopkinson, een politiek activiste van Greenpeace.
• Lorraine Whitmarsh, van het Centre for Climate Change and Social Transformations.
• Stephanie Draper, een klimaatactiviste
• Roger Harrabin, voormalig energie- en milieuanalist bij de BBC.
• Bob Ward, PR-medewerker bij het Grantham Research Institute on Climate Change.
• Rebecca Willis, voormalig lid van de Green Alliance en nu academicus aan de Universiteit van Lancaster.

De conclusie van Montford:

Overal waar je kijkt – van universiteiten en academies tot de reguliere media – zie je een complete uitsluiting van afwijkende meningen en een absolute weigering om in gesprek te gaan met tegenargumenten. Dat is de reden waarom we ons in de rampzalige economische situatie bevinden waarin we ons nu bevinden.

Maar dan is er de realiteit. U herinnert zich wellicht dat de grote Britse oliemaatschappij, toen nog “British Petroleum” geheten, begin jaren 2000 haar naam veranderde in BP en een grote rebranding startte met de slogan “Beyond Petroleum“. Bijna twintig jaar later, in 2020, en nog steeds actief in de olie-industrie, besloot BP zich nog meer te richten op de energietransitie. Dit was de tijd van de hoogtijdagen van de woke-beweging. (Forbes, 4 augustus 2020)

In details die vanochtend zijn vrijgegeven, heeft het in Londen gevestigde BP een reeks doelstellingen voor 2030 vastgesteld. Het bedrijf is van plan de olie- en gasproductie met 40% te verminderen tegen 2030, van de huidige circa 2,6 miljoen vaten per dag; de investeringen in hernieuwbare energie te verhogen met als doel een opwekkingscapaciteit van 50 gigawatt te bereiken tegen 2030, tegenover 2,5 gigawatt vorig jaar; en het aantal laadpunten voor elektrische voertuigen te verhogen van 7.500 naar 70.000. Daarnaast heeft het bedrijf beloofd geen olie-exploratieactiviteiten meer te ondernemen in landen waar het nog geen upstream-activiteiten heeft.

Destijds waren sommigen sceptisch over de plannen van BP, maar analisten merkten op dat de doelstellingen voldoende gedetailleerd en specifiek waren om aan te geven dat ze “het menens waren”:

Een analyse van Sankey Research stelde dat, hoewel sceptici over het algemeen terecht vermoeden dat er sprake is van ‘greenwashing’, de schaal en reikwijdte van deze doelstellingen indrukwekkend zijn. De lange lijst met concrete punten in het nieuwe plan van BP bewijst dat het bedrijf vastberaden is. Het weet dat de vandaag onthulde doelstellingen over tien jaar door investeerders en milieuactivisten zullen worden gebruikt om het bedrijf ter verantwoording te roepen.

Vijf en een half jaar later, maar nog lang niet in 2030, lijkt het erop dat BP’s grote omschakeling naar hernieuwbare energiebronnen niet is gelukt. De Wall Street Journal publiceerde op 14 januari een artikel, onopvallend weggestopt op pagina B3, over het fiasco van BP. De kop luidde: “BP kondigt afschrijving van $5 miljard aan op koolstofarme activiteiten.” 

Uittreksel:

BP heeft aangekondigd de waarde van zijn divisie voor gas en koolstofarme energie met maximaal 5 miljard dollar af te schrijven. Dit is het gevolg van een slecht getimede stap richting hernieuwbare energie, waardoor het bedrijf de minst winstgevende van de grote oliemaatschappijen werd. Het in Londen gevestigde bedrijf bevindt zich nu in de beginfase van een herstructurering die erop gericht is de activiteiten terug te brengen naar de kern: het boren naar olie en gas. BP heeft investeringen in activiteiten gericht op de energietransitie teruggeschroefd, zich teruggetrokken uit een aantal projecten voor hernieuwbare energie en plannen om de olie- en gasproductie drastisch te verminderen laten varen.

Als onderdeel van de heroriëntatie stelt BP een nieuwe CEO aan en ontslaat het de mensen die het bedrijf in de rampzalige richting van “klimaatverandering bestrijden” hebben gestuurd:

Vorige maand benoemde [BP] Meg O’Neill, een buitenstaander die wordt beschouwd als een voorvechter van fossiele brandstoffen, tot haar nieuwe topman. … BP heeft een nieuw team van leidinggevenden aangesteld ter vervanging van degenen die betrokken waren bij de kostbare investeringen in hernieuwbare energie.

Montford van NZW wijst op het grotere geheel, waarin de mensen in het Britse parlement, ondanks hun voortdurende vermogen om hun oppositie het zwijgen op te leggen, de strijd snel aan het verliezen zijn:

Na de gebeurtenissen in Oekraïne en Venezuela, en de terugtrekking van de VS uit zowel het VN-Raamverdrag inzake klimaatverandering als het IPCC, is het duidelijk dat de wereld zich razendsnel ontwikkelt. In dit licht bezien kan het onderzoek van de speciale commissie worden gezien als de laatste stuiptrekking van een tanende beweging.

***

Bron hier.

***