Voorzitter Alexandra van Huffelen van de Nijmeegse universiteit ziet zichzelf ook niet als antisemiet. Maar zij hoort bij de kaste van oud-politici uit het midden en dus mocht zij zich veel permitteren. Terwijl de joodse studenten aan haar universiteit steeds banger werden, reed zij met haar dienstauto twee dagen per week door het land om campagne te voeren voor D66. De media lieten haar wegkomen met leugens over haar zelfverzonnen contacten met de joodse studenten.

Bruls en Koolmees,

Ook burgemeester Hubert Bruls van Nijmegen zal antisemitisme verwerpen. Maar hij deed niets terwijl de universiteit in Nijmegen werd bezet en beschadigd. Hij ziet niet dat geschreeuw van gemaskerde antisemieten niets bijdraagt aan een geïnformeerde discussie over de toekomst van het Midden-Oosten, maar het alleen maar moeilijker maakt voor de politici in Den Haag om af te zien van bezuinigingen op onze tegenwoordig chaotische en antisemitische universiteiten.

Wouter Koolmees wil ook geen antisemiet worden genoemd. Maar de pro-Hamas-demonstraties in stationsgebouwen van zijn NS zijn een aanmoediging voor illegale immigranten om over de poortjes te springen en gratis te reizen. Zulke treinreizigers demotiveren de conducteurs die steeds vaker maar afzien van kaartcontroles en in de cabine van de treinbestuurder samen herinneringen ophalen aan een tijd met minder illegale immigratie en meer veiligheid voor het NS-personeel.

D66 en CDA, hun politieke partijen, afficheren zich als ‘partijen van het midden’ en spreken met afkeuring over ‘extreem rechts’. Maar is het niet eerder extreem om colleges af te gelasten wanneer antisemieten straffeloos huisvredebreuk plegen, en om de bus van Emmen naar Ter Apel gratis te maken voor illegale immigranten omdat anders de chauffeurs worden belaagd?

We zijn dus diep verdeeld in Nederland en de oplossing ligt niet in het midden met gematigd antisemitisme. De nu nog overal toegestane gemaskerde vernielers moeten grondig bestreden en bestraft worden.

Dat geldt ook voor het CO2-beleid. Redden we de wereld of redden we onze economie? Een van die twee moet beleid worden, en niet de economie half verwoesten om de wereld half te redden. En ook zo bij het toelaten van illegale immigranten. Half stoppen is een waardeloze tussenweg. Misschien kan de volgende verkiezing eindelijk een mandaat geven om illegale immigratie compleet te stoppen zoals president Trump beloofde en bereikte.

Bij redelijk beleid maakt Trump geen kans

Ik ben benieuwd om te horen hoe de politici van het midden oordelen over het patroon dat Barton Swaim ontdekte bij de Amerikaanse kiezers. Is het beleid redelijk en inderdaad ‘door het midden’ dan maakt iemand als Trump geen kans. Trump’s overwinning in 2016 was al de derde keer dat hij probeerde om president te worden. Maar in 2000 en 2012 kwam zijn campagne niet van de grond.

In 2000 voelden de kiezers zich op hun gemak in het politieke midden omdat Bill Clinton vanaf 1996 was opgeschoven van links naar dat midden. In 2012 was nog niet duidelijk dat Obama’s knap verpakte retoriek verhulde hoe discriminerend zijn beleid van ‘diversiteit, gelijkheid en insluiting’ uitwerkte voor de blanke meerderheid en hoe zeer zijn buitenlands beleid anti-Israël was.

Bij onredelijk beleid wel

Maar gaat de politiek extreem naar links, dan wint een Trump: ‘In 2014 barstte Ferguson, Missouri, los in rellen nadat een politieagent een 18-jarige zwarte man doodschoot (de agent werd later vrijgesproken). In verklaringen en toespraken koos Obama duidelijk de kant van relschoppers boven de politie. Professionele atleten droegen shirts met de tekst ‘I can’t breathe’, een verwijzing naar een zwarte New Yorker die in 2014 in politiehechtenis overleed aan verwondingen. Obama prees een van die atleten, LeBron James, voor zijn verzet.’

Pas in 2016 was die meerderheid kwaad over campagnes in Portland en San Francisco om de politie maar af te schaffen en over psychiaters die kinderen doorstuurden voor trans-operaties zonder instemming van hun ouders. Trump won, niet vanuit het midden, maar door op te roepen tot radicaal ander Make America Great Again-beleid.

Succes van Trump door waanzin van links

In 2020 won Biden. ‘Wat Trump in 2016 interessant maakte—zijn strijdlust en onvoorspelbaarheid—maakte hem waarschijnlijk onverkiesbaar in het jaar van de Covid-19-lockdowns… Maar in 2024 raakte Trump’s opvliegende, verschroeide aarde-retoriek opnieuw een meerderheid van kiezers die moe waren van Joe Biden’s incompetentie en hardlinkse beleid… Dat het electorale succes van Trump een maatstaf is voor de waanzin van links is voor velen van ons al jaren duidelijk… De huidige kruistocht van Trump tegen illegale immigratie is volledig toe te schrijven aan het volledig falen van Biden om het probleem aan te pakken.’

D66 en CDA kunnen zich afvragen of Nederland nu meer lijkt op Amerika na acht jaar Clinton die opschoof naar het midden of op het Amerika van Biden met onbeperkte illegale immigratie, sekse-operaties op kinderen en gemaskerde Hamasaanhangers aan de universiteiten.

Als wij net zo extreem zijn geworden als ‘de waanzin van links’ onder Biden, komt de verlossing dan uit het midden? Niet waarschijnlijk.

Wachten op een tweede Pim Fortuyn

Het ‘midden’ van D66 en CDA dreigt immers in deze formatie te worden: niet vier waterstoffabrieken maar twee. Niet een stop op alle illegale immigratie maar de zoveelste Europese afspraak. Niet een einde aan de stikstofonzin, maar geld om een paar boeren uit te kopen. Niet volop nieuwe huizen, maar overleg met alle betrokken partijen om er ‘samen uit te komen’. Niet extra politie en marechaussee want het geld is nodig voor de ‘transitie’. Geen gevangenisstraf voor gemaskerde vernielers, maar begrip voor hun ruwe stijl van vrije meningsuiting. En zo verder.

De enige reden tot optimisme, niet voor nu, maar voor de verdere toekomst na nog weer verkiezingen, is dat het de kans vergroot op een tweede Pim Fortuyn die de aanhangers van PVV, JA21, BBB en (hopelijk) FvD verenigt tot een radicaal vertrek uit het zompige midden. Volop tegen antisemitisme, volop tegen klimaatgekte en nul illegale immigranten.

Eduard Bomhoff


Wynia’s Week verschijnt 156 keer per jaar en wordt volledig mogelijk gemaakt door de donateurs. Doet u mee, ook straks in het nieuwe jaar? Doneren kan zo. Hartelijk dank! 

Donateurs kunnen ook reageren op recente artikelen, video’s en podcasts en ter publicatie in Wynia’s Week aanbieden. Stuur uw reacties aan reacties@wyniasweek.nl Vergeet niet uw naam en woonplaats te vermelden (en, alleen voor de redactie: telefoonnummer en adres). Niet korter dan 50 woorden, niet langer dan 150 woorden. Welkom!