De onvermijdelijke economische ineenstorting
21-12-2025
De Ivanpah-zonnecentrale: de rampzalige mislukking die eindelijk een einde maakt aan ons lijden.
Door Charles Rotter.
Het is dan eindelijk zover. De Ivanpah-zonne-energiecentrale, het monster van bureaucratische blunders en verbrande natuur, staat op het punt te verdwijnen. Ooit geprezen als een baanbrekende innovatie voor hernieuwbare energie, wordt de centrale nu stilletjes van het toneel verwijderd met een houding van “hier is niets meer aan de hand”. Na slechts 11 jaar worstelen om zijn bestaansrecht te bewijzen, gaat Ivanpah sluiten. Goed zo.
LOS ANGELES (AP) — Wat ooit de grootste zonne-energiecentrale van zijn soort ter wereld was, lijkt slechts 11 jaar na de opening alweer te moeten sluiten, onder druk van goedkopere groene energiebronnen. Ondertussen blijven milieuactivisten de centrale in de Mojave-woestijn de schuld geven van de dood van duizenden vogels en schildpadden.
De grote, hete, glimmende ramp
Ivanpah werd in 2014 geopend met alle gebruikelijke pracht en praal, en werd geprezen als een “doorbraak voor schone energie”. Het strekte zich uit over acht vierkante kilometer federaal land in de Mojave-woestijn, een glanzend bewijs van de grenzeloze arrogantie van centrale planners die dachten dat ze de vrije markt konden verslaan met subsidies en een beetje geluk.
Het concept was oogverblindend: 350.000 computergestuurde spiegels zouden zonlicht weerkaatsen op ketels bovenop drie enorme torens, waardoor stoom zou ontstaan die turbines zou aandrijven. Het had een triomf van innovatie moeten worden. In plaats daarvan werd het een waarschuwend verhaal over wat er gebeurt wanneer dromen over groene energie botsen met de realiteit.
De realiteit slaat terug.
De centrale heeft vanaf het begin problemen gekend. Ten eerste produceerde ze nooit zoveel elektriciteit als beloofd. De reden? De zon scheen niet zo veel als verwacht. Ja, u leest het goed. Op de een of andere manier hadden de genieën achter dit project geen rekening gehouden met… wolken .
Nog een onverwacht probleem: te weinig zon. De weersvoorspellingen voor het gebied onderschatten de hoeveelheid bewolking die Ivanpah sinds de ingebruikname in 2013 heeft bedekt.
https://ca.audubon.org/news/ivanpah-fails-deliver-energy-promise
Dan was er nog het kleine probleem van massale sterfte onder de wilde dieren. Natuurbeschermers probeerden de naïeve ecoplanners te waarschuwen dat het plaatsen van een gigantische dodenstraal midden in de Mojavewoestijn misschien niet het beste idee was. Maar hun waarschuwingen werden genegeerd – totdat er berichten binnenkwamen over vogels die in de lucht in vlammen opgingen toen ze door het intense, weerkaatste zonlicht vlogen. Het fenomeen kreeg de naam “streamers”, omdat dat nu eenmaal gebeurt als een vogel spontaan in brand vliegt.
Een nieuwe studie, uitgevoerd door consultants die waren ingehuurd door de Ivanpah Solar Facility in de Mojave-woestijn, schat dat de centrale in het eerste jaar tussen de 2.500 en 6.700 vogels heeft gedood. Hun beste schatting is dat het werkelijke aantal rond de 3.500 ligt. De centrale trok veel aandacht van vogelbeschermers toen waarnemers meldden dat vogels in de lucht in brand vlogen door de intense hitte die de centrale genereerde.
En laten we de woestijnschildpadden niet vergeten, nog een onbedoeld slachtoffer. Milieuactivisten verzetten zich aanvankelijk tegen de bouw van de centrale, omdat ze vreesden dat deze ongerepte habitats zou vernietigen. Ze hadden gelijk. Maar in plaats van hun nederlaag te erkennen, presenteerden de Sierra Club en anderen deze ramp als een “leerervaring” die aantoonde dat niet alle projecten voor hernieuwbare energie gelijkwaardig zijn.
De onvermijdelijke economische ineenstorting
Zelfs als Ivanpah geen crematorium voor wilde dieren was geweest, zou het nog steeds niet rendabel zijn geweest. Pacific Gas & Electric (PG&E), dat had afgesproken stroom van Ivanpah af te nemen, heeft besloten de verliezen te beperken. Het energiebedrijf heeft aangekondigd de contracten met de centrale te beëindigen, omdat het voortzetten ervan een verspilling van geld zou zijn. In zakelijke termen: “PG&E heeft vastgesteld dat het beëindigen van de overeenkomsten op dit moment klanten geld zal besparen”.
Southern California Edison, dat de resterende stroom afneemt, zoekt ook naar een uitweg. Wanneer zelfs de Californische energiebedrijven, die zich tot het uiterste hebben ingespannen om hernieuwbare energie te subsidiëren en verplicht te stellen, je als een verloren zaak beschouwen, weet je dat het einde nabij is.
En nu?
Het plan is om de activiteiten van Ivanpah in 2026 te beginnen af te bouwen, hoewel de oorspronkelijke contracten tot 2039 zouden lopen. Dat betekent dat we deze rotzooi maar liefst 13 jaar eerder dan verwacht kunnen opruimen. De eigenaren, waaronder NRG Energy, overwegen nu om het terrein mogelijk te hergebruiken voor zonnepanelen. Want die technologie werkt, in tegenstelling tot Ivanpah’s veredelde vergrootglas, soms wel een beetje… nou ja, in ieder geval beter dan Ivanpah, wat leidde tot dit geweldige citaat:
NRG verklaarde in een persbericht dat het project succesvol was, maar niet kon concurreren met concurrerende fotovoltaïsche zonnetechnologie, zoals zonnepanelen op daken, die veel lagere investerings- en operationele kosten hebben.
Maar de vraag blijft: wie gaat deze transitie betalen? Dezelfde belastingbetalers die dit mislukte experiment in de eerste plaats hebben gefinancierd? Dat is nog niet beantwoord, maar als de geschiedenis een leidraad is, zal de rekening uiteindelijk bij het publiek terechtkomen. Socal Edison smeekt het Ministerie van Energie om hen uit te kopen. Hetzelfde Ministerie van Energie dat in eerste instantie geld heeft verspild aan dit zinloze project.
Lessen uit het wrak
Ivanpah is een treffend voorbeeld (letterlijk) van wat er gebeurt wanneer ideologie de plaats inneemt van degelijke economische en technische principes. Het ging nooit om het produceren van betrouwbare, kosteneffectieve energie. Het ging om een groots, symbolisch gebaar in de strijd tegen klimaatverandering. En zoals met de meeste grootse, symbolische gebaren, werd de realiteit uiteindelijk ingehaald.
Laten we daarom allemaal even stilstaan bij Ivanpah, de miljoenen kostende dodenval die vogels doodde, schildpadden verdreef en miljarden verspilde – allemaal voor een energiebron die niet eens kon concurreren met zonnepanelen op daken.
Vaarwel, Ivanpah. Je zult niet gemist worden.
Met dank aan Clyde Spencer, doonman, Resouceguy en Yirgach
***
Bron hier.
***
1 reacties :
Stuitend dat de groene "deskundigen" de simpelste gevolgen van hun megalomane plannen keer op keer over het hoofd zien, moedwillig of bij gebrek aan kennis. Het een leerproces noemen is wel heel erg goedkoop en net zoals de windmolens op land en zee, waarbij ontelbare vogels, vissen en zeezoogdieren omkomen, moet er een halt toegeroepen worden aan deze krankzinnige plannen waarbij dus vele dieren omkomen en dan ook nog eens de economie verwoest wordt.
Een reactie posten