Het moet anders en echt, het kán anders!
Rients Hofstra 10-11-2025
De politiek en het foutenfestival
Wat gaat er in naam van onze zogenaamde, maar niet bestaande democratie, veel fout. En het gekke is dat niemand opstaat en aangeeft dat dit voor een land desastreus, dus onacceptabel is. Het trieste is dat we de mensen aan het landsroer niets kwalijk mogen nemen: ze kunnen helaas echt niet beter!
Dat is een wrange constatering, maar helaas waar. Niet de politici zijn fout, maar het politieke systeem! Dat geeft incapabele mensen met een super ego alle kans zich onmisbaar belangrijk te wanen. Narcisten met bestuurlijke beperkingen en vakinhoudelijke onkunde zijn niet te veranderen. Dus gaat er heel veel fout. Twee plus twee is in het huidige staatsbestel niet altijd vier. Zet twee vrouwelijke en twee mannelijke carrièrepolitici in één fractie en je hebt niet automatisch vier integere en betrouwbare mensen. Daarom moet het systeem radicaal op de helling, zoals in het Alternatief Staatsbestel (AS) is omschreven. Voorwaarde is wel dat de burger ánders moeten willen denken. Blijf niet hangen in de antidemocratische structuren van het huidige in-en-in foute coalitiesysteem door te denken dat het niet anders kan. Het moet anders en echt, het kán anders!
Nu kunnen partijen ondemocratisch worden uitgesloten zoals de PVV, terwijl het FvD voortdurend wordt genegeerd. Of bepaalde coalities worden onmogelijk, omdat de één een ander wil, maar die ander niet die ene. VVD sluit naast de eerder genoemde twee ook GL/PvdA uit terwijl JA21 D66 niet ziet zitten. Uitsluitingen zijn binnen AS totaal geen issue. Daar staat niemand aan de zijlijn zoals de miljoenen kiezers van PVV en FvD.
Als dan na ontzettend lang bakkeleien vanwege eigen- en partijbelangen een mogelijke combinatie wordt gevonden, begint het ego nogmaals op te spelen. Wie mag welke bestuursfunctie (minister of staatssecretaris) uitoefenen? Binnen AS totaal geen item. Na invoering blijven alle volksvertegenwoordigers netjes in de Kamer! Gelijktijdig of net daarvoor moet er nu elke keer een coalitieakkoord worden gesloten. Hoe meer partijen nodig zijn des temeer concessies alle partijen moeten doen, de kleinste wat meer dan de groten. Hoewel? Als een kleintje getalsmatig broodnodig is, kan die partij iets onzinnigs of onbenulligs binnenhalen. Let wel, een minderheidsstandpuntje tijdens coalitievorming kan schaamteloos worden opgewaardeerd tot meerderheidsstandpunt en loyaal door de deelnemende partijen worden omgezet tot kabinetsbeleid, zonder dat de eigen kiezers iets wordt gevraagd. Met AS zijn dit soort volksverlakkerijen onmogelijk!
Dit kan allemaal zolang alle Kamerleden van de coalitiepartijen kritiekloos alle voorgeschreven beleidspunten steunen en met toepassing van een wurgende fractiediscipline door het kabinet laat uitvoeren. Als AS is ingevoerd is het afgelopen met deze dictatoriale vorm van kiezers bedrog. Lukt het de oppositie nu om enkele leden van de coalitie mee te krijgen, kan een heel kabinet vallen. Dat kan ook als een van de coalitiepartijen de stekker er om electoraal gewin uittrekt. Gaat met AS niet gebeuren. Kabinetten gaan niet meer vallen waardoor ons ook maandenlange demissionaire periodes bespaard blijven.
Op dit moment steunt het vleugellamme kabinet van VVD en BBB op slechts 24 zetels. Krankzinnig, een democratie (hebben we die, zoals hier boven blijkt, wel?) onwaardig. En zelfs nu neemt de Kamer niet het heft in eigen handen om alle brekebenen van vak K hun wil op te leggen met steeds wisselende meerderheden, zoals dit binnen AS een wezenlijk aspect is.
Als AS is ingevoerd (AS is geen partij en heeft geen partijpolitieke standpunten) hoeven Kamerleden niet meer hun fractie te verlaten om voor zichzelf te beginnen. Eén van de meest essentiële pijlers van AS is dat alle Kamerkandidaten een eigen ‘privé’programma hebben, wat gebaseerd kàn zijn op een algemeen partijprogramma, maar dan met enkele persoonlijke, afwijkende standpunten. Daarmee gaan AS-kandidaten de verkiezingen in. Op welke plek een kandidaat op de kieslijst staat is niet meer van belang, het ‘privé’programma leidt de kiezer naar de juiste vertegenwoordiger. Caroline of Mona op 1? Thierry of Lidewij als lijstaanvoerder? Allemaal niet meer van belang. Iemand op plek 24 zou zomaar de meeste stemmen kunnen halen. Een ideaal schoonzoonimago of wat gladde kiezersbedriegende praatjes zijn dan niet meer doorslaggevend.
Is een kandidaat gekozen, dan houdt die zich aan de kiezersbeloftes. Geen gesjoemel, geen kiezersbedrog, maar voortdurend per voorliggend onderwerp mee- dan wel tegenstemmen. Komt er een probleem aan de orde waarin het ‘privé’programma niet voorziet, gaan de volksvertegenwoordigers (de enige juiste benaming i.p.v. de huidige hypocriete carrièrepolitici) middels een kort lijntje terug naar de eigen achterbannen. Goed functionerende mini-referenda, die geen partij de burgers kan afpakken. “Mij wordt niets gevraagd” en “Ze doen maar wat” geldt dan niet meer. Verplicht is het deelnemen aan zo’n referendum absoluut niet, maar de kans mee te beslissen en medeverantwoordelijk voor beleid te zijn, komt dan wel dichterbij.
Vervolgens nog het fout functioneren van de Senaat. Dat die leden die niet zijn gekozen en het werk van de Tweede Kamer dunnetjes kunnen overdoen is beide binnen AS onmogelijk. Krankzinnig is zelfs dat tijdens het formeren rekening met de samenstelling van de senaat moet worden gehouden. De BBB is vanwege de 16 zetels daar van groter belang dan JA21, terwijl ze in de Tweede Kamer resp. 4 en 9 zetels hebben. De senaat is een onding van amper enige waarde. Een blok aan het been, omdat er amper juridisch geschoolde leden inzitten. Bij AS wordt de senaat een club uiterst bekwame juristen en wetsdeskundigen, elk met een specifieke eigen expertise.
Als de uitvoerende macht (kabinet) met een voorstel komt dat door de wetgevende macht (de Kamer) is goedgekeurd, gaat het wetsvoorstel naar de senaat. Daar wordt bestudeerd of de wet correct en haalbaar is en niet in strijd is met reeds bestaande (grond)wetten. Tevens wordt gekeken of het concept niet echt ten koste gaat van minderheden. Bijvangst zal zijn dat veel mazen alvast worden gedicht.
Senatoren, maar ook bewindslieden, worden door de Kamerleden partijpolitiek onafhankelijk benoemd voor een bepaalde tijd, bv. 8 jaar. Doet een minister niet wat de Kamer wil, krijgt die 3 keuzes: wetsvoorstel intrekken, aanpassen of zelf opstappen. Dan vertrekt één bewindspersoon en hoeft een kabinet niet te vallen. Zijn er 16 ministeries, dan worden er elk jaar 2 vervangen, waardoor een kabinet na 8 jaar is vervangen. Kunnen we toe met 8 ministeries: elk jaar eentje vervangen.
Omdat de kiezers AS niet kennen, denken ze ten onrechte dat we in een democratie leven.
In het Boekje “Het Nederlandse volk verdient een echte democratie” wordt alles over AS beschreven en uitgelegd, ook alle andere hier nog niet genoemde voordelen ten opzichte van ons huidige systeem dat ‘geruststellend’, maar uiterst verwarrend een parlementaire democratie wordt genoemd. Dat houdt in dat we eens in de 4 jaar mogen stemmen (ons enige democratische recht!) en daardoor veel super-ego’s, narcisten, machtswellustelingen en zelfs wat psychopaten een blanco mandaat geven. Partijen zijn nu alles bepalend, terwijl bij AS de burgers op plaats 1 komen en de partijen dienstbaar aan echte volksvertegenwoordigers gaan zijn.
Rients HofstraPluchen Revolutie
Op de hoogte blijven via e-mail? Meld je aan voor mijn nieuwsbrief
Recente artikelen
- De politiek en het foutenfestival, 10-11-2025
- D66 en kiezersbedrog?, 03-11-2025
- Kijk verdomd goed achterom en kies NIET GROOT!, 27-10-2025
0 reacties :
Een reactie posten