politieke handigheid, economische belangen en de juiste vrienden....
Club van Dwarskijkers 30-8-2025
Windhandel is zo nep als Hollywood
De landbouwvakdagen in Assen gaan niet door. De beursorganisator krijgt geen stikstofvergunning om landbouwmachines bij het TT-circuit uit te stallen: “We hebben door gespecialiseerde bureaus uitgebreide berekeningen en onderzoeken uit laten voeren naar stikstofdepositie, flora, fauna, licht en geluid. Helaas bleek de gemeente niet bereid om mee te denken over mogelijkheden om de beurs te laten gaan”.
Wacht even: een paar trekkers met wat bezoekers op een terrein langs de A28 mag niet, maar vorig weekend mochten wel 2,5 miljoen (!) mensen Amsterdam platlopen om oude zeilboten te bekijken? Hoe kan het dat Sail wél een stikstofvergunning kreeg, vroeg ik aan experts die het stikstof-oerwoud doorzien. Hun antwoord is simpel én gekmakend: politieke handigheid, economische belangen en de juiste vrienden.
Greenpeace voer mee met Sail
Voor zover zij na konden gaan is er helemaal geen stikstofvergunning aangevraagd voor Sail, met de bijbehorende Aerius berekening die de vergunning onmogelijk had gemaakt. De gemeente Amsterdam bracht het evenement waarschijnlijk onder in een bestaande evenementenvergunning. Schijt aan het stikstofbeleid, kortom.
Kunnen de burgemeester van Assen en alle andere brave bestuurders die overal dorpsfeesten verbieden Halsema’s voorbeeld niet volgen? Nee, want die zijn bang voor de advocaten van Vollenbroek en andere actievoerders. Halsema heeft die angst niet, zij omringt zich met de juiste vrienden: Greenpeace voer zelf mee met Sail.
Een van de hoofdsponsors -‘energiepartner’- was Vattenfall, dat Sail aangreep voor een gewiekste witwasoperatie voor hun terreurturbines. Ze stelden een ‘tiny house’ tentoon, gebouwd in een kop van een oude turbine. Alsof je de woningnood op kunt lossen met een terreurturbine én ze iets zouden doen aan recycling van die vervuilende krengen. In werkelijkheid slijten de kankerverwekkende wieken veel sneller dan gedacht. Ze belanden in massagraven omdat ze niet recyclebaar zijn.
Zeewierchips
Nog gekker: op een groot scherm vertoonde Vattenfall zijn nieuwe reclamecampagne waarin de Amerikaanse acteur Samuel L. Jackson zeewierchips eet, gekweekt onder terreurturbines. Een windpark kan bijdragen aan voedselproductie en herstel van zeeleven, suggereert Vattenfall. De waarheid is dat onderzoek aantoont dat van offshore windparken schadelijke metalen zoals aluminium, zink en indium in de zee vrijkomen. Die hopen zich op in oesters, mosselen en zeewier, met gezondheidsrisico's voor mensen die ze consumeren.
Zou jij Vattenfall zeewierchips eten, gekweekt onder kankerverwekkende terreurturbines? Wees gerust: dat kan niet eens, want ze zijn helemaal niet te koop. Dat zeewier is alleen voor de reclame gekweekt, het bestaat niet echt. Het ligt nergens in de winkel.
Een miljoenenverslindende campagne met een wereldster om chips te promoten die niet bestaan. Windhandel is zo nep als Hollywood. De manipulatiemaatschappij draait op volle toeren.
0 reacties :
Een reactie posten