Dat de nadruk is verschoven, ontging de aanwezigen niet.

23-1-2026

Davos’ klimaatberusting: wat ooit een toonbeeld van klimaat-ambitie was, spreekt het World Economic Forum nu vooral over hoe we met de schade kunnen omgaan.

Van een onzer correspondenten.

Enkele jaren geleden was Davos nog vol vertrouwen dat de strijd tegen klimaatverandering te winnen was. Deze week ligt de nadruk veel meer op het omgaan met de zwaarste gevolgen ervan. Panels en haardvuurgesprekken, die eerder gericht waren op het uitbannen van fossiele brandstoffen en het afremmen van de gevaarlijke opwarming van de aarde, richten zich nu op veerkracht tegen droogte, branden, overstromingen en zeespiegelstijging. Tijdens de tientallen sessies van het Wereld Economisch Forum (WEF) deze week, speelt klimaataanpak (mitigatie) een veel kleinere rol dan in voorgaande jaren.

Die verschuiving benadrukt hoe politiek gevoelig het thema klimaatverandering is voor de organisatoren. Alles wat direct dreigt het gebruik van fossiele brandstoffen te beperken, kan een gevoelige snaar raken bij de Amerikaanse president Donald Trump.

Dat de nadruk is verschoven, ontging de aanwezigen niet.
‘Het is een middenweg om confrontatie met Trump te vermijden,’ zei Nicolás Galarza, voormalig viceminister van Milieu in Colombia.

De sterke focus op het omgaan met de gevolgen van klimaatverandering weerspiegelt volgens hem de zorgwekkende staat van de planeet. Aangezien gevaarlijke opwarming nu onvermijdelijk is, ligt de nadruk op het opbouwen van systemen die schade kunnen opvangen en op het versterken van de natuurlijke veerkracht, een belangrijk thema op Davos dit jaar.

‘Het is de twee kanten van dezelfde medaille,’ aldus Galarza. De heroriëntatie weerspiegelt ‘een gezonde bewustwording afkomstig van de biodiversiteitsbeweging,’ en biedt tegelijkertijd ‘een neutraler, minder politiek beladen perspectief.’

Vaste klimaatwaarschuwingen van figuren als Al Gore blijven wel onderdeel van het programma. Maar het overkoepelende thema dat de WEF-organisatoren dit jaar kozen — ‘Hoe kunnen we welvaart opbouwen binnen planetaire grenzen?’ — vermijdt het directe gebruik van de term ‘klimaatverandering’.

In 2024 was dat minder omzichtig, toen de Amerikaanse klimaatgezant John Kerry en voormalig EU-energiercommissaris Kadri Simson samen met Ignacio Galán, CEO van het Spaanse energiebedrijf Iberdrola, discussieerden over ‘Het verdrievoudigen van hernieuwbare energie: snel én verantwoord.’

Aanstaande donderdag daarentegen zal Trumps minister van Energie, Chris Wright, samen met Vicki Hollub, president van Occidental Petroleum, praten over ‘Een eerlijk gesprek over hoe we ons leven van energie voorzien.’ Volgens Politico had het WEF gedurende 2025 regelmatig overleg met het Witte Huis om de deelname van de VS en Trump zelf te verzekeren.

‘We selecteren onze thema’s op basis van hun mondiale relevantie. Geen enkele regering oefent invloed uit op onze redactionele onafhankelijkheid of onze agenda,’ verklaarde het WEF in een e-mail. ‘Het Forum ziet de energietransitie nog steeds als een economische kans. De overstap naar een natuurinclusieve economie kan jaarlijks 10 biljoen dollar aan nieuwe zakelijke mogelijkheden creëren en bijna 395 miljoen banen tegen 2030, wat laat zien hoe duurzaamheid inclusieve groei kan stimuleren.’

Elk jaar publiceert het WEF een enquête onder experts over wat een wereldwijd crisisrisico zal vormen in het komende jaar. In 2024 stond ‘extreem weer’ — het primaire symptoom van opwarming — op nummer één. In 2025 zakte dat naar de tweede plaats, na gewapend conflict tussen staten. Dit jaar staat het op een verre derde plaats, achter zorgen over geo-economische spanningen. Slechts 8 procent van de experts denkt dat klimaatverandering in 2026 het meest waarschijnlijke thema is om een wereldwijde crisis te veroorzaken.

Ondanks de afgenomen politieke urgentie is de wetenschappelijke realiteit dat klimaatverandering alleen maar gevaarlijker is geworden. Onderzoek naar de kantelpunten die plotselinge en dramatische mondiale klimaatschommelingen kunnen veroorzaken — zoals het instorten van het Amazonewoud of de oceaanstroming die Europa warm houdt — toont dat deze risico’s steeds dreigender en dichterbij komen.

Die verschuiving is begrijpelijk, zei Johan Rockström, directeur van het Potsdam Instituut voor Klimaatimpactonderzoek,

‘want we bevinden ons momenteel in een tijd waarin zoveel andere urgente en turbulente kwesties sterker spelen.’
De uitdaging, zei hij, ‘is om verschillende ballen tegelijk in de lucht te kunnen houden. En veel politici slagen daar niet in. Zal het Wereld Economisch Forum dat wel kunnen? Ik denk van wel. Maar het is nog wat te vroeg om dat te zeggen.’

***

Bron hier.

***