Inmiddels zijn twee hooggeplaatste BBC-functionarissen opgestapt.
17-11-2025
Wanneer verloor de BBC haar onschuld?

Door Hans Labohm.
President Trump heeft de BBC aangeklaagd voor het verspreiden van desinformatie over diens rol bij de bestorming van het Capitool en een miljardenschadevergoeding geëist.
De aanleiding was een felle controverse rond een documentaire van het BBC-programma Panorama, waarin een toespraak van president Donald Trump op 6 januari 2021 werd bewerkt. De montage was misleidend en belangrijke delen — zoals zijn oproep tot vreedzaam protest — waren weggelaten.
Inmiddels zijn twee hooggeplaatste BBC-functionarissen, BBC Directeur-Generaal Tim Davie en BBC News CEO Deborah Turness, opgestapt. Maar dit is waarschijnlijk pas het begin van een grote schoonmaak. De komende dagen zal de afloop van deze rel duidelijk worden.
Maar een dieperliggende vraag is op welk moment de BBC haar onschuld verloor en zij veranderde van de gouden standaard van de journalistiek in een propagandist van links gedachtegoed?
Op zijn substack schrijft de Britse journalist en voormalig BBC-medewerker Iain Macwhirter daarover onder meer het volgende:
De BBC is altijd al erg links geweest. Maar vroeger was ze niet bevooroordeeld
Ik kan het weten, want ik was een van die identikit-linksen die 25 jaar bij de BBC werkte. Iedereen dacht hetzelfde: Thatcher was gek, de poll tax was slecht, immigratie was goed, de rijken moesten belast worden en kernwapens waren immoreel. Deze links-liberale houding werd gedeeld door de overgrote meerderheid van de mensen met wie ik bij de British Broadcasting Corporation werkte.
…
Toen Tony Blair in 1997 werd verkozen, leek iedereen met wie ik werkte opgelucht, blij en optimistisch. Juich! De Tories waren dood en begraven. Maar we beseften allemaal dat we ons nu in allerlei bochten moesten wringen om Labour ter verantwoording te roepen over lobbyen, spin, uitgaven, defensie, Europa en een hele reeks andere kwesties. Het idee dat het onze taak was om het beleid en de vooroordelen van Labour te versterken of te bekrachtigen, zou schandalig hebben geleken.
Dus wanneer is dit allemaal veranderd? Nou, ik denk dat ik het ongeveer ergens rond 2014 kan dateren en dat het onderwerp klimaatverandering was. Voor het eerst zei de BBC tegen haar medewerkers dat deze cultus van onpartijdigheid niet langer van toepassing zou moeten zijn. Dus geen platform meer voor critici van klimaatverandering zoals voormalig Tory-minister van Financiën Nigel Lawson, de populaire tv-botanicus David Bellamy, of zelfs Piers Corbyn, de broer van links Labour-parlementslid Jeremy Corbyn. De wetenschappelijke bevindingen waren doorslaggevend, aldus de BBC, die verklaarde dat er geen sprake zou moeten zijn van “tweezijdigheid” die kijkers zou kunnen doen denken dat er een legitiem argument tegen klimaatverandering bestond.
De vergelijking was met het nazisme. Je zou in een debat geen fascistisch standpunt innemen, noch een racist. Tegen klimaatverandering zijn werd “klimaatontkenning” – gelijk aan Holocaustontkenning, wat natuurlijk illegaal was in Duitsland. Dat was het moment waarop de onpartijdigheidscultus werd losgelaten.
Nu ben ik het ermee eens dat de wetenschappelijke consensus duidelijk is [sic] en dat door de mens veroorzaakte klimaatverandering plaatsvindt en dat wij daar deels verantwoordelijk voor zijn. Maar het probleem met het weigeren om een onderwerp te bespreken, is dat het niet langer wordt getest. Het wordt een dogma. De hele cruciale vraag wat we aan klimaatverandering moeten doen, ging er standaard aan voorbij. Wat de pausen van klimaatverandering ook zeiden, werd automatisch als waar aangenomen.
Olie en gas waren gewoon slecht en moesten worden gemeden, ook al wordt 75% van onze energie er nog steeds uit gehaald. Auto’s waren slecht, vlogen verkeerd, centrale verwarming was een plaag en industriële landbouw was een belediging voor de natuur. Deze aanpak was doorspekt met vrijwel elk BBC-programma. Alsof het oorlogstijd was, gingen BBC-programma’s alleen maar over hoe je het juiste moest doen. Hoe je de natuur kon herstellen, hernieuwbare energie kon installeren, kon stoppen met het gebruik van chemicaliën, minder autokilometers kon maken, fietsen kon gebruiken, enzovoort.
Net als het steunen van je land in een oorlog, werd groen worden gezien als een moreel absoluut principe dat zonder vragen moest worden gepromoot. De ongemakkelijke waarheid is echter, om Al Gore te parafraseren, dat onze maatschappij ondenkbaar is zonder energie en dat het grootste deel van de energie nog steeds afkomstig is van fossiele brandstoffen, en dat zal nog vele jaren zo blijven.
De omertà in de discussie leidde tot de absurditeit van het Verenigd Koninkrijk dat de olie- en gasindustrie in de Noordzee sloot, waardoor tienduizenden banen op de tocht kwamen te staan, alleen maar om de olie en het gas dat we nog steeds nodig hebben uit het buitenland te kunnen importeren. De dogmatische afwijzing van “onnatuurlijke” pesticiden en herbiciden negeerde de realiteit dat productieve landbouw zonder deze middelen onmogelijk is. De promotie van “schone energie” negeerde het feit dat het eigenlijk helemaal niet zo schoon is en dat de bouw van windmolenparken en de bijbehorende hernieuwbare energiebronnen hun eigen problemen met zich meebrengt, niet in de laatste plaats de onbetaalbare elektriciteitsrekeningen, die een derde van het land in energiearmoede hebben gestort.
Groen is niet altijd goed.
Het idee van “geen debat” verspreidde zich snel van klimaatverandering naar andere kwesties. Transgenders hielden vol dat er geen debat over hun bestaan mocht zijn, net zomin als er een debat over de opwarming van de aarde moest zijn. De BBC nam dit rond 2015 kritiekloos over. …
***
Lees verder hier.
***
Is het vergezocht om te veronderstellen dat de BBC met deze journalistieke virus vele media in de Westerse wereld heeft besmet – in ons land media als de NOS, NPO, Volkskrant, NRC en Trouw?
Hoe lang is het geleden dat we prominente klimaatrealisten zoals Marcel Crok, Simon Rozendaal, Arnout Jasper, Jules de Waart enz. in de vaderlandse MSM hebben mogen zien?
Hier een voorbeeld van 15 (!) jaar geleden.
***
Het derde deel van dit interview was onvindbaar op het net.
***

1 reacties :
De media is schuldig want niet onafhankelijk en dat is ze ernstig aan te rekenen.
Een reactie posten