Wat wij momenteel in de samenleving zien, is niet anders te omschrijven dan als genocidegretigheid.
Maarten Boudry over het genocideframe tegen Israël (+ video)

Wat een zegen om wetenschapper Maarten Boudry het bloedlasterlijke genocideframe tegen Israël te horen betwisten in De Joodse Wereld. Wat wij momenteel in de samenleving zien, is niet anders te omschrijven dan als genocidegretigheid. Direct daaronder ligt mijns inziens een fenomeen dat sinds 1945 onze omgang met de Holocaust kenmerkt: gaschamberlighting.
Na 1945 kreeg de handvol terugkerende Joden geen warm welkom, maar een zeer kille ontvangst. Hun huizen waren bezet, hun bezit was gestolen en de ambtelijke machine die zo enthousiast had meegewerkt aan hun deportatie was nog altijd onvermurwbaar. Van de 140.000 Joden in Nederland waren er ruim 100.000 vermoord. Desondanks draaide het nationale narratief om het zogenaamd dappere Nederlandse verzet en wederopbouw. Het onvoorstelbare Joodse leed raakte compleet ondergesneeuwd. Pas in 1962 bijvoorbeeld werd de Hollandsche Schouwburg, van waaruit Joden massaal naar de vernietigingskampen werden afgevoerd, aangewezen als herdenkingsmonument.
Dit ongemak kunnen wij onmogelijk zien als onschuldig, net zo min als de grootschalige collaboratie van onze nabije voorouders. Het verhaal van het heldhaftige Nederland dat wij voorgeschoteld kregen, verdroeg slecht dat instanties meewerkten aan deportaties, landgenoten Joden verraadden en bijna iedereen wegkeek. De eigen rol onder ogen zien was veel pijnlijker dan hardop ‘nooit weer’ zeggen en dat ook daadwerkelijk menen.
Later kreeg de Holocaust erkenning, maar vrijwel direct werd deze erkenning in de blender van mensenrechten en algemene morele lessen gegooid. Heel vilein natuurlijk, want wanneer het universele het specifieke bewust verdringt, zoals hier, wordt het wegrelativeren van zelfs de meest ondenkbare duisternis een optie.
In Nederland werd de status van het ultieme slachtofferschap zo snel mogelijk uitbesteed aan nieuwe, actief binnengehaalde minderheden. De overgebleven Joden werd subtiel duidelijk gemaakt dat zij hun geschiedenis beschikbaar moesten stellen voor andermans doelen. Pure morele chantage: “Kijk, wij hebben geleerd van jullie uitroeiing! Kijk, wij halen zelfs ‘nieuwe Joden’ binnen!” Absurder en beledigender wordt het niet.
Gaschamberlighting noem ik specifiek deze omkering: Holocaustoverlevenden, hun nazaten en andere diaspora-Joden onder druk zetten om de geschiedenis van de genocide op hun families te verdunnen tot een universele, inwisselbare slachtofferidentiteit. Zo kon juist de Holocaustherinnering een moreel dwangmiddel tegen Joden zélf worden. Eventuele Joodse instemming werd vervolgens misbruikt om dat dwangmiddel extra gezag te geven.
Dit perfide fenomeen sluit aan bij Boudry’s analyse. Waarom is het niet genoeg om Israël te bekritiseren, op welke manier dan ook? Waarom die genocidegretigheid, die obsessieve genocide-de-la-Tourette? De ongemakkelijke hypothese: de beschuldiging van de Joodse staat kan voor Nederlanders een vorm van historische schuldverlichting zijn. Als de Joden van toen immers de daders van nu zouden worden, kunnen de nazaten van daders, collaborateurs en wegkijkers zichzelf moreel vereffend wanen.
De twee mechanismen houden elkaar perfect in stand. Genocidegretigheid maakt van de nazaten van slachtoffers symbolisch verdachten en gaschamberlighting verlangt dat Joden deze omkering bekrachtigen. Eerst werd hun specifieke leed weggedrukt, vervolgens geüniversaliseerd en nu, uit naam van die universele moraal, tegen Joden zélf ingezet.
Het beschamende is dat men telkens meent te mogen bepalen wat Joden wel of niet uit de eigen geschiedenis zouden moeten leren. Eerst moesten zij zwijgen over wat hun was aangedaan en nu moeten zij instemmen met wat hun geschiedenis volgens anderen betekent.
Laten we vechten voor betere tijden waarin mensen in staat zijn eerlijk te reflecteren op de geschiedenis en het slachtofferschap te laten bij degenen aan wie het daadwerkelijk toebehoort.
Bekijk HIER de video!
Geplaatst door:
E.J. Bron (via “X”; Een ex-woke docent)
(www.ejbron.wordpress.com)
0 reacties :
Een reactie posten