Islam, radicaal-links en criminaliteit: wat de rellen in Frankrijk vertellen over de toekomst van Europa

 Volgens Afshin Ellian ondermijnen immigratie, islamisme en radicaal-links de Europese democratieën.



Afshin Ellian 25 oktober 2026


Islam, radicaal-links en criminaliteit: wat de rellen in Frankrijk vertellen over de toekomst van Europa

Volgens Afshin Ellian ondermijnen immigratie, islamisme en radicaal-links de Europese democratieën. En één hardnekkig politiek taboe maakt de problemen steeds groter.

Bij de rellen in Frankrijk bewogen drie onderstromen: islamisme, radicaal-links en criminelen. Ze kwamen tot een onzalige samenvloeiing in alle grote steden van Frankrijk. Islam, links-radicalen en armoede destabiliseren de politieke verhoudingen.

De verantwoordelijke politici en topambtenaren hadden het kunnen zien. Al gebeurt het sluipenderwijs en vaak gecamoufleerd. De islam komt vooral door immigratie naar Europa. Radicaal-links is een westerse ideologische stroming waarvan de kracht nog altijd wordt onderschat. De linkse flanken zeggen uit naam van mensheid te spreken, wat iedereen natuurlijk prachtig vindt. Criminaliteit onder de jeugd, al dan niet met een migratieachtergrond, wordt vooral veroorzaakt door armoede, armzalig onderwijs en gebroken gezinnen.

Politieke islam en extreem-links: een onderschat gevaar

Lees ook | Frankrijk wordt kort en klein geslagen en elke econoom weet waarom

Al deze problemen zijn niet aan te pakken zolang ze worden genegeerd. Wat ze met elkaar verbindt, is immigratie. Links handelt in naam van de nieuwe verschoppelingen: de immigranten. Onder de criminele jeugd bevinden zich nogal wat jongeren uit andere continenten, die bepaalde ambities niet als een onbereikbare horizon ervaren.

En de islamisten zijn per definitie via immigratie naar Europa gekomen, om mensen te ronselen voor hun strijd tegen de westerse cultuur en rechtsorde. Mohammed Bouyeri, de moordenaar van Theo van Gogh, en zijn vrienden erkenden in de rechtbank de Nederlandse rechtsstaat niet. Een werkelijkheid die hardnekkig wordt genegeerd.

Islamisme en radicaal-links worden ideologisch nauwelijks bestreden. De Europese publieke omroepen en de gevestigde media proberen juist begrip te kweken voor deze verwerpelijke stromingen, door vooral de schuld bij het Westen te leggen.

Lees ook | Wie radicaal-rechts vreest, moet ook eens naar radicaal-links kijken

Die problematische politieke islam begon al met de profeet Mohammed. Hij en zijn stam leefden vrij en onafhankelijk in het Arabisch Schiereiland onder de schaduw van het Perzische en het Romeinse Rijk.

Vanaf zijn ontstaan is de politieke islam verknoopt met gewelddadige verwerping van andere rechtsculturen. Van het oude Perzische Rijk en de Romeinen in de Levant was al gauw niets meer over. Hun gebieden werden met geweld veroverd en geïslamiseerd.

De ideologie van links-radicalen wortelt in marxisme, leninisme en maoïsme. Ook de geboorte van deze stroming stoelt op een gewelddadige verwerping van de Europese rechtscultuur.

De chique varianten van links kiezen voor een parlementair bestaan, maar de harde linkse kern leeft in permanente opstand tegen de westerse waarden, zonder enig schaamtegevoel. Handelen ‘in naam van de mensheid’ is de beste camouflage ooit, een perfecte afdekking van het gebrek aan moraal en de kwaadaardige intenties. 

Immigratiedebat in Nederland: economische gevolgen blijven onderbelicht

De rest van de samenleving, die deze ideologieën verwerpt, wordt weggezet als racistisch, egoïstisch of nog erger. Er is bovendien nauwelijks ruimte om de problemen te becijferen. Immigratie mag niet in economische termen worden uitgedrukt, omdat het om concrete mensen gaat, en concrete mensen nooit als een kostenpost mogen worden bejegend.

Het is geen probleem als je een patiënt als kostenpost beschouwt, maar een immigrant mag alleen worden benaderd in humanitaire, semireligieuze kaders. Met dit zelfbedrog van de samenleving is er geen antwoord op de Franse problemen. In Nederland is het niet anders. 

Impact van immigratie op woningmarkt, gezondheidszorg en verzorgingsstaat

Uit alle macht weigerde de politieke elite te aanvaarden dat toelating van tienduizenden immigranten een diepe impact heeft op woningmarkt, gezondheidszorg, cultuur en de verzorgingsstaat. Omroep WNL durfde een item daarover te maken: ‘Impact statushouders op sociale huur veel groter dan verteld: Geert Wilders werd weggelachen, achter de schermen weten meer politici dit’.

Geen politicus of opiniemaker mag Wilders’ redenering volgen. Dat zou een onvergetelijke zonde zijn.

Lees ook | Tussen Le Pen en Mélenchon: de laatste kans voor het Franse midden

De werkelijkheid is minder rooskleurig dan algemeen wordt aangenomen: ‘Veel politieke partijen vertellen niet eerlijk over het aantal sociale huurwoningen dat naar statushouders gaat.’ Dat zei electoraal geograaf Josse de Voogd zondag 18 oktober in Stand van Nederland op NPO Radio 1, nadat uit een rapport van het Economisch Instituut voor de Bouw (EIB) was gebleken dat de afgelopen jaren meer woningen voor migranten zijn gebouwd dan vaak wordt gedacht. ‘Ik voel mij in al die zaaltjes waar ik spreek, echt vernederd door mensen in dure koopwoningen, die de luxe hebben om in die onjuiste cijfers te geloven.’

De massa-immigratie is natuurlijk niet zonder gevolgen voor de woningmarkt, en ook niet voor de gezondheidszorg en de verzorgingsstaat in het algemeen.

Migratiecijfers en woningtekort: 435.000 huizen voor migranten

De cijfers liegen er niet om: ‘In de periode van 2015 tot en met 2024 kwamen 2,2 miljoen migranten naar Nederland. Van hen woonden er in 2024 nog 1,4 miljoen in Nederland, verspreid over zo’n 435.000 woningen. Als het kabinet de komende tien jaar meer grip krijgt op migratie, verwacht het EIB dat er in die periode 235.000 extra woningen voor migranten nodig zijn.’ Het criminaliseren of ten minste immoreel verklaren van een rationele en economische benadering van het immigratievraagstuk, is dom en gevaarlijk. 

Immigratie en democratie: waarschuwing voor maatschappelijke onrust

Onder het mom van de strijd tegen radicaal-rechts, is het aankaarten van de sociale en economische nadelen van immigratie taboe verklaard. Het zijn ook nog communicerende vaten. Het ene probleem voedt het andere. Zolang de middenpartijen de immigratie niet willen inperken en de Europese basiswaarden weigeren te verdedigen, zal de maatschappelijke onrust toenemen. Immigratie destabiliseert de democratie. Het bestrijden van ongecontroleerde immigratie én het opkomen voor de westerse waarden zijn essentieel om democratieën weerbaar te houden. 

Afshin Ellian




Elsevier Weekblad



0 reacties :

Een reactie posten