Marion Koopmans moet terug naar de verhoortafel column

Terwijl in Nederland de parlementaire enquêtecommissie naar corona op reces is, wroeten Amerikaanse politici door in het dossier. En we staan er lekker op, want het spoor leidt via China naar ons grappige kikkerlandje. Naar professor Marion Koopmans en haar medewerkers van het Erasmus MC.

Ik hoop dat de Nederlandse leden van de parlementaire enquêtecommissie meekijken met de verhoren in Amerika. Want één ding is zeker: zij heeft tijdens haar verhoor onder ede niet alles verteld wat ze had moeten vertellen. In Amerika zijn de geheime dagboeken van Anthony Fauci openbaar geworden. Fauci was de Amerikaanse Jaap van Dissel, maar dan met verstrekkende internationale invloed.

Uit zijn dagboeken en de bijbehorende mails blijkt dat een klein internationaal clubje virologen begin 2020 achter gesloten deuren bloedserieus rekening hield met een ongeluk in het laboratorium van Wuhan als veroorzaker van de coronacrisis. Koopmans zat in dat clubje. Onder ede gaf zij de Nederlandse enquêtecommissie uitgebreid de bekende riedel over de dieren op de Chinese markt en het overspringen van virussen van dier naar mens. Wat ze niet vertelde: dat het lablek in haar eigen internationale groep vakgenoten in het geheim zeer uitgebreid werd bediscussieerd en dat zij zelf een actieve rol had in het censureren van dit scenario omdat het complottheorieën zou aanwakkeren en het Chinese onderzoek in gevaar zou brengen.

Wetenschappers gingen politiek bedrijven

In plaats daarvan vertelde zij de enquêtecommissie dat het lablek vooral een Amerikaanse beschuldiging was voor (geo)politiek gewin. Feit is dat de coronacrisis nog nauwelijks politiek wás toen Koopmans en Fauci deze besprekingen hadden. De ‘wetenschappers’ gingen zelf politiek bedrijven, ingegeven door hun eigen belangen en motieven.

Vergis je niet hoe groot die belangen zijn. Er gaan vele miljoenen om in de soms levensgevaarlijke onderzoeken in wereldwijde laboratoria. Het Erasmus van Koopmans vreet volop mee uit die ruif. Koopmans en haar medewerkers worden in de Nederlandse media en politiek als halve heiligen behandeld. Hier kan je als wetenschapsjournalist van een ‘kwaliteitskrant’ journalist van het jaar worden als je netjes de overheidspropaganda opschrijft en bovenop het deksel van de doofpot gaat zitten om Koopmans te beschermen. In Amerika doen media en politici gelukkig wel hun werk.

De Nederlandse enquêtecommissie moet Koopmans opnieuw onder ede vragen: waarom verklaarde ze al in februari 2020 tijdens een presentatie bij de KNAW dat het lablek was ‘debunked’? Waarom vertelde zij niets over de geheime overleggen? Waarom waarschuwde zij voor complottheorieën als het scenario wetenschappelijke onzin was? Stelde zij haar belangen voor gevaarlijk virusonderzoek boven de volksgezondheid? Koopmans moet terug naar de verhoortafel. Dit keer met de geheime mails open voor haar neus.

club van Dwarskijkers