Deuglinks wil niets minder dan totale onderwerping

Datum:
  • vrijdag 23 september 2022
  • in
  • Categorie: ,
  • Permanente kruistocht tegen zogenaamde rechtsextremisten

    De policor deug-elite bepaalt in steeds sterkere mate wie wel en niet toegelaten worden tot het maatschappelijk debat en tot de macht. Daartoe worden voortdurend heksenjachten ondernomen op zogenaamde rechtsextremisten en worden bestaande problemen overdreven om hard ingrijpen te rechtvaardigen. Problemen die maar op één manier, de politiek correcte, mogen worden opgelost. Het is de hoogste tijd om deze politieke monocultuur te doorbreken, die leidt tot maatschappelijke uitsluiting en polarisatie en het voor zich uitschuiven van de werkelijke problemen, schrijft Wouter Roorda.

    De gang van zaken rond de recente uitzending van omroep Ongehoord Nederland! over racisme maakte weer eens duidelijk hoe de verhoudingen liggen in ons land. De reacties volgen een herkenbaar patroon. Of de uitzending van ON! racistisch was of niet doet niet ter zake. Het antwoord op die vraag stond voor velen van tevoren al vast. Gebruik van het woord ‘neger’ is voor politiek correct links al lang taboe, zoals eerder bijvoorbeeld toenmalig Kamerlid Hiddema mocht ervaren.

    Het geldt ook voor zoveel andere woorden die in de ogen van deze mensen een negatieve connotatie hebben gekregen, omdat ze een onderliggend probleem benoemen waarvan men liever wegkijkt. Zo is het gebruik van de term ‘allochtoon’ verbannen, ook uit de statistieken van het CBS. Verder is de bewering van ON! dat ook blanken met discriminatie en racisme te maken kunnen krijgen volgens policor links per definitie onmogelijk, omdat zij uitsluitend daders zijn.

    De filmpjes die tijdens de uitzending werden vertoond vormden uiteraard geen wettig bewijs voor de stelling van ON!. Die vroomheid in de leer betrachtten de critici van ON! niet bij beelden van bijvoorbeeld politiegeweld tegen minderheden in de VS. Dan staat onmiddellijk vast dat het om racisme gaat en krijgt een crimineel als George Floyd meteen een heldenstatus.

     

    Collectieve veroordeling

    De andere publieke omroepen waren er snel bij om de uitzending van ON! collectief te veroordelen. Zelf hebben zij nogal wat boter op hun hoofd. Als in een uitzending van Zembla Forum voor Democratie wordt beschuldigd van financiële banden met het Kremlin mag dat, zonder een flintertje bewijs. Clintel moest via de rechter rectificatie afdwingen bij AVRO/TROS over onterechte beschuldigingen in het programma Pointer van financiering door oliemaatschappijen. Het NOS-journaal bracht een aanhoudende stroom onware berichten over Trump. De schoonzoon van Nancy Pelosi kan als Amerikacorrespondent bij Op1 aanschuiven om de verkiezingsuitslagen aldaar te duiden. De opsomming is eindeloos. De gezamenlijke brief toont vooral het gebrek aan pluriformiteit binnen het omroepbestel, waar slechts ruimte is om op één manier naar de wereld te kijken.

     

    Partijnetwerk

    Eerder kreeg ON! een boete omdat het een item bracht over omvolking, ook al een door links verboden term, en een politicus van Vlaams Belang onvoldoende werd tegengesproken. De NPO-ombudsman ontving liefst 76 serieuze klachten. Op basis van haar rapportage sprak het NPO-bestuur een oordeel uit. Niet alleen fungeert dat bestuur zo tegelijkertijd als aanklager en als rechter. Het bestaat ook uit mensen die politiek zijn benoemd en vooral vanwege hun partijnetwerk niet alleen jaarlijks ruim achthonderd miljoen mogen verdelen, maar ook bepalen wat er op de buis komt. Die vele petten kunnen alleen maar leiden tot machtsmisbruik en de verhalen die de laatste tijd naar buiten komen over bijvoorbeeld voormalig voorzitter Shula Rijxman illustreren dat. Alleen de rechtse oppositie vindt dit een probleem.

     

    Massahysterie

    Woorden doen ertoe, behalve als je iemand voor racist of rechtsextremist kunt uitmaken. Dan ligt de drempel laag. Opvallend is het gemak waarmee BN’ers uit de media- en cultuurwereld, activistische wetenschappers en linkse politici en opiniemakers steeds weer een groot deel van de bevolking uitschelden voor racist en vergelijken met nazi’s en hoe gretig de meeste media hiervoor een podium bieden.

    Deze vorm van collectieve massahysterie hebben we de afgelopen jaren op tal van terreinen gezien. De eigen definitie van wat onder fatsoen en beschaving dient te worden verstaan laat geen ruimte voor een andere mening. Deze mensen eisen totale onderwerping aan hun eigen opvattingen. De vanzelfsprekendheid van het eigen gelijk resulteert erin dat men denkt de bandbreedte te kunnen bepalen van wat wel en niet gezegd mag worden in het publieke debat. Om vervolgens verbaasd te reageren als mensen het hebben over cancel culture, want er wordt toch alleen maar hate speech bestreden?

     

    Opgeblazen

    Niet alleen het publieke debat moet met allerlei ge- en verboden worden gestuurd, dat geldt ook voor het maatschappelijke leven. Wat daarbij vooral opvalt is hoe er niet alleen een extreme karikatuur wordt gemaakt van tegenstanders, maar ook de onderliggende problemen en omstandigheden tot enorme proporties worden opgeblazen die hard ingrijpen zouden rechtvaardigen.

    Het tekortschieten van de opvangcapaciteit in Ter Apel als gevolg van de sterk toegenomen asielinstroom leidde tot een stroom van in schrille bewoordingen getoonzette sociale mediaberichten van de spraakmakende goegemeente over het gebrek aan fatsoen en beschaving van een rijk land. Artsen zonder Grenzen werd ingevlogen voor een extra dramatisch effect. De dood van een baby werd aangegrepen om het eigen punt kracht bij te zetten, om vervolgens te zwijgen toen bleek dat de opvang hieraan geen schuld had.

     

    Overdrijvingen

    De groep van usual suspects had zich eerder al gekeerd tegen de als extremisten geframede ‘terreurboeren’, die ervoor zouden zorgen dat de natuur in Nederland op ‘omvallen’ staat. De oproep van 36 wetenschappers en de advertentiecampagne We kunnen “#nietzondernatuur” kwam dan ook letterlijk als geroepen en kreeg volop de ruimte als aanmoediging om toch vooral ‘door te pakken’ met de omstreden aanpak.

    De voortdurende overdrijvingen zijn ook zichtbaar in de bewoordingen waarmee de ‘klimaatcrisis’ onder de aandacht wordt gebracht, de hedendaagse gevolgen van de slavernij, allerlei vormen van vermeend dierenleed, discriminatie en ongelijkheid. Bij het promoten van coronamaatregelen begint het inmiddels potsierlijk te worden.

     

    Randstad-elite

    De problemen die er zijn met immigratie, stikstof, klimaat, energie mogen maar op één manier worden opgelost. Wie begint over opvang in de regio, minder of andere Natura 2000-gebieden, kernenergie en lagere energiebelastingen, plaatst zich buiten de discussie. De greep die deze luidruchtige, vooral in de Randstad woonachtige progressieve elite op het publieke debat en het maatschappelijk leven wil hebben is totaal.

    Illustratief hiervoor is het aan banden willen leggen van reclames voor vlees door sommige gemeentes. Dat past in leefstijlinterventies over het eten van vlees, het maken van vliegreizen, het een (paar) graadje(s) lager zetten van de verwarming, korter douchen etc. Samen maken die ons (dixit minister Kaag) een beetje armer, maar dat doen ‘we’ voor het grotere goed. Van elk zelf opgeblazen probleem wordt een verdelingsvraagstuk gemaakt, want bureaucraten weten zeker dat innovatie en technologische vooruitgang geen oplossing bieden.

     

    Nuttige idioten

    Cruciaal bij deze onderwerping is de hulp van nuttige idioten op rechts. Bevreesd te worden gecanceld nemen zij (na enige aansporing) meteen publiekelijk afstand, zoals ook nu bij de gewraakte uitzending van ON! Vergeefs denken zij ooit als volwaardig te worden gezien in het maatschappelijk debat.

    De voortdurende kruistochten van linkse policors tegen alles wat buiten hun frame van betamelijkheid valt en daarmee het predicaat extreemrechts of racistisch verdient, alsmede de manier waarop andere groepen zich hierin schikken, sterkt hen juist in hun pogingen anderen als extremisten voor te stellen, het zwijgen op te leggen en hun zin door te drammen. Niet alleen zijn de opvattingen van de rest van de maatschappij ondergeschikt aan die van een progressieve minderheid, ze staan ook onder curatele daarvan.

     

    Heksenjachten

    Dat leidt tot voortdurende heksenjachten op zogenaamde rechtsextremisten, waarbij Deuglinks bepaalt wie wel en niet toegelaten worden tot het maatschappelijk debat en tot de macht. Het buiten de orde verklaren van Wilders en Baudet wordt niet toevertrouwd aan de kiezer, maar is een queeste waarvan tal van mensen een opdracht hebben gemaakt. Vaak met opvattingen die ten minste net zo radicaal verschillen van de hoofdstroom als waarvan zij hun tegenstanders beschuldigen.

     

    Cordon sanitaire

    Partijen als CDA en VVD schikken zich in dat lot en kiezen voor onderwerping, uit angst voor buitensluiting en verlies van baantjes. Ze hebben het linkse verhaal op het gebied van bijvoorbeeld klimaat overgenomen. Uit lijfsbehoud steunen ze het cordon sanitaire dat de facto is opgetrokken tegen partijen rechts van de VVD, waardoor een kartel is ontstaan van onderling grotendeels inwisselbare partijen die op elkaar zijn aangewezen om de macht te behouden en om gezamenlijk een narratief te pushen met gebruikmaking van overheidsmiddelen en de media.

    Een narratief dat in toenemende mate geen antwoord biedt op de problemen waarmee ons land wordt geconfronteerd, maar daar wat het ook kost alleen een politiek correcte respons op wil geven door op ideologische gronden gebaseerde niet-werkende maatregelen.

    Het is de hoogste tijd om deze politieke monocultuur te doorbreken, die leidt tot maatschappelijke uitsluiting en polarisatie en het voor zich uitschuiven van de werkelijke problemen.










    0 reacties :

    Een reactie posten