Onder Rutte-4 gaat de asielinstroom onbelemmerd door

Datum:
  • vrijdag 1 juli 2022
  • in
  • Categorie:
  •  Veel stoere taal, maar geen daden

    Terwijl er een nijpend tekort is aan woonruimte, de verzorgingsstaat en sociale cohesie onder druk staan en Nederland afstevent op een recessie, blijft tegelijkertijd de asielinstroom zorgwekkend toenemen. Het kabinet-Rutte kijkt vooral toe, wijdt er af en toe ernstige woorden aan, maar pakt de oorzaak – het open grenzenbeleid – nog steeds niet aan. Ons medeleven met hulpbehoevenden mag dan weliswaar oneindig zijn, ons vermogen om iedereen te helpen is dat echter niet, stelt Robert Raupach.

    Nederland heeft sinds de zestiende eeuw een geschiedenis van het verwelkomen van mensen uit verschillende windstreken, onder wie velen op de vlucht voor oorlog of vervolging. Van de zuidelijke Nederlanders (nu BelgiĆ«) die omstreeks 1600 voor de Spanjaarden vluchtten, Joden uit diverse Zuid- en Oost-Europese landen gedurende meerdere eeuwen, tot aan BosniĆ«rs, Afghanen, Irakezen en OekraĆÆners nu, om de meest recente conflicten in herinnering te roepen. Waar ons land voor de echte vluchteling een baken van openheid en veiligheid was, lijkt het voor anderen een toevluchtsoord van schier oneindig lijkende vrijgevigheid.

     

    Alweer een crisis

    De laatste weken krijgt de asielcrisis – jawel dames en heren, ieder vraagstuk is een crisis tegenwoordig – weer volop aandacht in de media. Van stoelslapers in Ter Apel tot tientallen doden in de Spaanse enclave Melilla, waarbij een horde van tweeduizend wilden de grenshekken bestormde. Beide voorbeelden staan symbool voor het nog steeds falende EU-beleid om alle lidstaten op Ć©Ć©n lijn te krijgen, laat staan zich in ieder geval aan de basisafspraken te houden.

     

    Vastgelopen

    Intussen moet de Nederlandse belastingbetaler met lede ogen toekijken hoe het systeem hopeloos is vastgelopen en we de verkeerde mensen – noem ze voor het gemak gelukzoekers – helpen in plaats van de mensen die echt in nood zijn. Het is inderdaad beschamend meneer de premier, maar behalve woorden over de gevolgen van uw falende beleid zien we van u wederom geen daden om de oorzaken aan te pakken. Past Rutte zijn oude vertrouwde strategie weer toe om bij te groot wordende publieke druk te zijner tijd de zoveelste minister of staatssecretaris voor de bus te gooien, zoals vaker de afgelopen twaalf jaar?

     

    Limiet bereikt

    In 2021 kende Nederland 24.740 asielzoekers en 10.120 nareizigers. Tot en met week 25 van dit jaar bedroeg de asielinstroom reeds 20.100 mensen. Het lijkt er dus sterk op dat het totaal van vorig jaar dit jaar wordt overtroffen. Dat betekent dus wederom een gemeente of stadje van zo’n 40.000 inwoners erbij. U raadt het al, die stad is er natuurlijk helemaal niet.

    De zogenaamde populisten of alternatieve media tonen geregeld beelden van een massa jonge donkere mannen op een klein rubberen bootje, als het over dit thema gaat. Dat stereotype beeld wordt vaak gemakzuchtig als een rechts-extreem vooroordeel weggewuifd. Dus ik laat de beoordeling maar aan u, de lezer, van het feit dat van de genoemde 24.740 asielverzoeken 77% afkomstig was van mannen, van wie er ook nog eens meer dan de helft vijfendertig jaar of jonger was.

     

    Blanco cheque

    Hoe lang wordt de Nederlandse belastingbetaler nog gevraagd om een blanco cheque uit te schrijven om de kosten te dekken van de mensen die hier willen komen wonen? Volgens dit recente onderzoek van demograaf Jan van de Beek e.a. blijkt, dat de netto kosten van niet-westerse migranten zo’n 27 miljard euro per jaar bedragen. Indien immigratie op dit niveau blijft – en toen wisten we nog niet van de inmiddels 66.000 OekraĆÆners die er nog bovenop zijn gekomen – neemt dit bedrag toe tot 50 miljard euro op jaarbasis aan netto kosten. Zelfs als niet-westerse migranten werk vinden betekent dit niet dat zij automatisch een positieve financiĆ«le bijdrage aan de samenleving leveren; dit hangt sterk af van opleidingsniveau en aard van het werk. Het motto: “Zolang er werk is, zit het wel goed” wordt gelogenstraft. Overigens, het boven gelinkte onderzoek beschrijft dat een westerse migrant, zoals ondergetekende, budgetneutraal is.

     

    Overbelasting

    Er is geen verzorgingsstaat die bovengenoemde bedragen kan overleven. In toenemende mate wordt immigratie in deze aantallen onbeheersbaar. Velen zien het als een noodzaak om de vergrijzing tegen te gaan, alsof immigranten de eeuwige jeugd hebben. De arbeidsparticipatie van niet-westerse allochtonen was in 2021 bijna 10% lager dan bij Nederlanders en de werkeloosheid bijna drie keer zo hoog, volgens het CBS. Er zal een onhoudbare druk op sociale gemeenschappelijke geldpotten, de zorg, maar ook op scholing ontstaan, voor zover die in delen van het land niet al aanwezig is.

    Om nog maar niet te spreken van huisvesting, waar onder het mom van het redden van de natuur landjepik gespeeld wordt met de landbouwsector. Met als enige doel om woningen te bouwen, woningen die alleen al voor de autonome toename van de Nederlandse bevolking nodig zijn, laat staan voor zo’n 40.000 nieuwkomers. En dat ieder jaar opnieuw. Maar realisme is aan dovemansoren gericht, ondanks voortdurende inzichten en kritiek van onder andere voormalig hoofddemograaf van het CBS Jan Latten.

     

    Rek is eruit

    Ondanks alle boven opgesomde argumenten om een groot stopbord aan onze grenzen te plaatsen, zet het kabinet het ongeremd faciliteren van massale instroom voort. Zo worden er vier grote opvanglocaties voor asielzoekers ‘tijdelijk’ toegevoegd aan het aanbod. Protesten zoals in Velsen-Noord tegen de komst van 1.000 asielzoekers op een inwonertal van 5.000 burgers zullen steeds vaker aan de orde zijn als de overheid rĆ¼cksichtslos de veerkracht van een gemeenschap op de proef stelt.

    Burgers zullen het niet langer pikken dat asielzoekers voorrang krijgen op de enorm krappe woningmarkt. Zo heeft Amsterdam bijvoorbeeld meer dan de helft van de beschikbare sociale huurwoningen voor kwetsbare groepen gegeven aan statushouders, dit ten koste van zelfredzame (!) daklozen. Maar ook bij het COA is de rek eruit. Meer instroom betekent meer benodigd personeel. Het Centraal Orgaan Opvang Asielzoekers groeide de laatste jaren met meer dan 20% in omvang, maar loopt in deze oververhitte arbeidsmarkt tegen zijn grenzen aan.

     

    NaĆÆef

    Het vermogen om als maatschappij met dit vraagstuk om te gaan is natuurlijk niet enkel letterlijk van financiĆ«le aard. Als u kijkt naar de lijst met landen van herkomst valt een islamitische dominantie niet te ontkennen. De geschiedenis leert ons dat waar de islam zich verspreidde afscheid werd genomen van diversiteit en tolerantie. Het feit dat het aandeel autochtone (mag dat woord eigenlijk nog?) inwoners van Amsterdam, Rotterdam en Den Haag reeds onder de 50% zit en we in Nederland trieste trendsetter waren in zwembadterreur door ‘jongeren’ is een taboe enerzijds, maar teken aan de wand anderzijds. Als wij weigeren om te leren van de geschiedenis, dan zullen we op een gegeven moment tot het besef komen dat het te laat is om van koers te veranderen.

    Vaak is gewaarschuwd voor het Wir schaffen das-beleid dat progressief Nederland voorstaat en dat wordt uitgevoerd met behulp van de voormalig rechtse regeringspartijen – hoi VVD! – die onderdeel uitmaken van de laatste kabinetten Rutte. Ondanks de stoere taal van Bente Becker en Ruben Brekelmans verandert er helemaal niets, integendeel. De deuren blijven gewoon openstaan voor iedereen – ook voor gelukzoekers en mensen die onze waarden en cultuur eigenlijk verachten.

     

    Unfair

    Ongebreidelde immigratie is bovendien oneerlijk tegenover hen, die de legale routes volgen en oorlog of vervolging ontvluchten. Hoe kunnen we het ons dan moreel toestaan dat anderen uit veilige landen het systeem omzeilen via mensensmokkelaars? Dat is bijzonder wrang, omdat deze mensen niet direct op de vlucht zijn voor gevaar – wat nou net het doel is van ons asielsysteem. Deze toch vaak jonge mannen eisen de capaciteit op om echte gezinnen met vrouwen- en kindvluchtelingen te helpen. Deze welvaart-shoppers zijn duidelijk door verschillende veilige landen gereisd waar zij asiel hadden mĆ³eten aanvragen, met enkel Nederland als beoogd doel. Tot slot holt deze illegale immigratie de publieke steun en het draagvlak voor Ć©chte asielzoekers uit.

     

    Toevluchtsoord

    Ons land kan niet het beleid voeren om zomaar iedereen welkom te heten die hier graag wil wonen. We hebben simpelweg de ruimte, het geld en de veerkracht niet. De oproep tot open grenzen van sommige partijen, belangenclubjes en goedmens-BN’ers doet zich wellicht voor als humanitair beleid, maar is enkel een verkapt politiek argument. Het volk, dat in meerderheid al jaren op rij rechts stemt, heeft dit beleid al meerdere malen afgewezen in het stemhokje. Nederland moet zelf kunnen bepalen wie dit land in welke mate binnenkomt en onder welke voorwaarden men kan blijven. En bovenal moet Nederland dat doen in de geest van zijn geschiedenis als toevluchtsoord voor echte vluchtelingen.









    0 reacties :

    Een reactie posten