Overheidsbeleid steeds meer verstrikt in linkse obsessies

Datum:
  • vrijdag 25 februari 2022
  • in
  • Categorie: , ,
  •  

    Reële problemen van mensen worden genegeerd


    Titelfoto bij Overheidsbeleid steeds meer verstrikt in linkse obsessies wouter roorda opiniez

    Foto: Windenergie Urk 

    Of het nu over ‘systemisch racisme’ of ‘ons slavernijverleden’ gaat, over de ‘loonkloof’ tussen mannen en vrouwen en de ‘gezondheidskloof’ tussen arm en rijk, de energietransitie of de steeds maar ’toenemende ongelijkheid’, één ding staat vast: onze overheid raakt steeds verder verstrikt in waanideeën en obsessies en negeert de realiteit. Met dwang wordt het overheidsbeleid toch doorgezet ondanks het afbrokkelende draagvlak bij de burgers, stelt Wouter Roorda.

    Volgens premier Rutte leven we in een land met “systemisch racisme”. En dus krijgen het door louter linkse activisten bevolkte College voor de Rechten van de Mens en de pas aangestelde Nationaal Coördinator tegen Racisme en Discriminatie elk één miljoen euro per jaar extra van het kabinet. In de musea wordt elke expositie overgoten met een woke-sausje, zodat zelfs het optreden van Willem van Oranje is voorzien van een slavernijperspectief.

     

    Woke-gedachtegoed

    Minister van Engelshoven heeft in de afgelopen kabinetsperiode flink de portemonnee getrokken om de cultuursector en de universitaire wereld te doordrenken met het woke-gedachtegoed en het nieuwe kabinet gaat daarmee door. Diverse steden en De Nederlandsche Bank deden onderzoek naar hun slavernijverleden en in linkse kring heeft mede daardoor de gedachte postgevat dat onze huidige welvaart voor een belangrijk deel is te danken aan de slavernij. Uiteraard wordt volop voorgesorteerd op de komst van een slavernijmuseum, waarvoor de gemeente Amsterdam al de nodige stappen heeft gezet. Wie vraagt om een herinneringsmonument voor de Bersiap wordt hooghartig afgewezen door staatssecretaris Uslu. Hoogleraar Remco Raben is niet te beroerd om het gebruik van de term Bersiap als racistisch te framen.

     

    Klimaatgekte

    Over de pogingen van het kabinet om het wereldklimaat te redden is al veel geschreven. De honderden miljarden aan belastinggeld hebben nauwelijks invloed op de temperatuur op aarde. De relatie tussen kosten en baten van de energietransitie is volledig zoek en wordt (daarom) ook niet belangrijk gevonden door minister Jetten. Velen ter linkerzijde denken dat de wereld kan overleven op zon en wind en dat daarmee ons welvaartsniveau op peil kan blijven.

    Intussen proberen gesubsidieerde actievoerders, nadat ze eerst de overheid nogal gemakkelijk op de knieën kregen, via de rechter af te dwingen dat grote bedrijven hun productieprocessen aan hun wensen aanpassen of anders vertrekken. In het regeerakkoord is 35 miljard geoormerkt voor een klimaatfonds, dat nog meer subsidies wil uitstrooien over allerlei maatregelen die nauwelijks bijdragen aan de beoogde doelstellingen. Intussen betaalt de burger zich blauw aan de pomp en aan het energiebedrijf.

     

    Energiesubsidies

    Een favoriete bezigheid op links is het wijzen op subsidies voor fossiele energie. Dat is nogal merkwaardig gezien de hoge brandstofprijzen. Volgens Milieudefensie gaat het per jaar echter om 8,3 miljard euro. Die subsidie wordt berekend door het zwaarst belaste product als maatstaf te nemen. Elk product dat minder zwaar wordt belast, ontvangt dus automatisch subsidie. Zo is diesel mede als gevolg van belastingheffing goedkoper dan benzine. Het prijsverschil, gesaldeerd met de lagere wegenbelasting voor benzineauto’s, is de “subsidie”.

    Over kerosine wordt inderdaad geen belasting geheven. Daarover bestaan internationale afspraken. Die zijn blijkbaar in beton gegoten, want al decennia lukt het niet die te veranderen. Daarmee krijgen de activisten een koekje van eigen deeg, want zelf vinden zij het VN-vluchtelingenverdrag onaantastbaar. Ook de heffingsvrijstelling van aardgas en kolen voor elektriciteitsopwekking is een “subsidie”. Hier staat tegenover dat alleen al aan accijns en energiebelasting op fossiele brandstoffen het rijk een kleine 15 miljard euro per jaar binnenhaalt. Beide posten tegen elkaar wegstrepen mag niet. Enkel de “subsidies” moeten verdwijnen.

     

    Immigratie

    Het stikstoffonds van 25 miljard euro is louter opgetuigd om boeren die op reguliere wijze hun bedrijf uitoefenen van hun land te verdrijven. De vrijkomende ruimte moet worden benut voor natuur en woningbouw. Het laatste is hard nodig, aangezien de bevolking groeit. Terwijl het autochtone deel al jaren krimpt, neemt door immigratie en hogere geboortecijfers het aantal niet-westerse allochtonen snel toe. Een conservatieve schatting van het CBS schat het aandeel met een migratieachtergrond op 42 procent in 2070, tegenover bijna 25 procent nu. Over het causale verband tussen immigratie en onze milieu- en huisvestingsproblemen zwijgen de meeste politici en media als het graf.

    Die nieuwe woningen moeten ook nog eens voor een substantieel deel sociale huurwoningen zijn, de meest dure variant die er is voor de schatkist. Ruim dertig procent van de woningvoorraad bestaat al uit sociale huurwoningen en het aandeel mensen met een inkomen dat hiervoor in aanmerking komt ligt veel lager. Over scheef wonen en illegale onderverhuur hoor je niemand meer. Net als over het verminderen van immigranten die de staatskas handenvol geld kosten. Intussen wil de EU weer arbeidskrachten uit Afrika halen.

     

    Ongelijkheid

    Eén van de grootste maatschappelijke problemen in linkse ogen is wel de ongelijkheid op allerlei terreinen, die ook nog eens alleen maar zou toenemen. Het verhaal dat de inkomensverdeling steeds minder gelijk zou worden, is inmiddels wel ontzenuwd. De aandacht is verschoven naar de verdeling van vermogen. Sander Schimmelpenninck toetert elke week op de publieke omroep dat Nederland het land is met één van de meest scheve verdelingen van vermogen.

     

    Wie de World Inequality Database raadpleegt ziet dat vermogen in Nederland helemaal niet zo ongelijk is verdeeld. Sterker nog, alle landen om ons heen kennen een schevere vermogensverdeling. Ook is het niet zo dat de rijken steeds rijker worden. De Nederlandse vermogensverdeling is al decennia vrij stabiel. Toch wordt deze mythe de laatste weken volop in de politiek en de media gebruikt om de geesten rijp te maken voor een extra belasting op vermogens. Ook zzp’ers worden voortdurend neergezet als profiteurs en zouden net als vermogensbezitters veel te weinig belasting betalen. Een nieuwe verlaging van de zelfstandigenaftrek kon niet uitblijven. Beide beelden worden niet bevestigd door de cijfers.

     

    Loonkloof

    Ook zou er een grote loonkloof gapen tussen mannen en vrouwen. Deze bedraagt 14 procent als je het loon van alle mannen bij elkaar optelt en deelt door hun aantal en hetzelfde doet voor alle vrouwen. Als vervolgens deze wel heel grove maatstaf wordt gecorrigeerd voor allerlei objectieve achtergrondkenmerken, zoals verschillen in werkervaring, sector, opleiding etc. blijft er minder dan de helft van het verschil over.

    Die resterende paar procent grenst statistisch gezien aan ruis, aangezien allerlei secundaire arbeidsvoorwaarden buiten beschouwing blijven. Dat zijn precies de arbeidsvoorwaarden, zoals bijvoorbeeld (betaalde) verlofregelingen, waar vrouwen gemiddeld meer belang aan hechten dan mannen. Waar mannen en vrouwen hetzelfde werk verrichten, blijkt er geen verschil in beloning. Bij jongeren tot circa dertig jaar verdienen vrouwen zelfs meer dan mannen en dat is dan weer geen probleem.

     

    Quotum

    De ‘kloof’ gaapt er ook tussen mannen en vrouwen als het gaat om het bezetten van topfuncties. Het tempo waarin het gat wordt gedicht, gaat de activisten op links echter veel te langzaam. Reden voor een quotum. Een quotum dat uiteraard alleen van toepassing is op goedbetaalde topfuncties. Daar wordt het geprivilegieerde netwerk van de old boys nu ingeruild voor dat van een klein clubje progressieve vrouwen.

    Tal van verschillen worden aangemerkt als ‘kloof’ en voorzien van het label problematisch, zoals bijvoorbeeld de gezondheidskloof. Daarom staat in het regeerakkoord de invoering van een “suikertaks” om de consumptie van calorierijke frisdrank te ontmoedigen, waarbij men vergeet dat Nederland een van de weinige landen is met een forse belasting op drinkwater.

     

    Onderwijsvernieuwing

    Om de kansenongelijkheid in het onderwijs te verminderen moet de overheid bijlesinstituten, examentrainingen en privéscholen aanpakken. Het decennialang uitstorten van allerlei vormen van ‘onderwijsvernieuwing’, het uithollen van het gezag van docenten en het uitrollen van het woke-gedachtegoed hebben de kwaliteit van het reguliere onderwijs ernstig aangetast. Dat ouders die het zich kunnen veroorloven hun toevlucht nemen tot genoemde marktpartijen wordt hen nu kwalijk genomen, maar dat verbieden is slechts symptoombestrijding.

     

    Meer overheidsingrijpen

    Voor al deze vanuit links aangedragen problemen is steeds de oplossing nog meer overheidsingrijpen en nog hogere belastingen. Intussen houdt men vol dat er een neoliberaal bezuinigingsbeleid wordt gevoerd. De belastingen en het beslag dat de overheid legt op het nationale inkomen zijn tot recordhoogte gestegen. De overheid slokt elke stijging van het nationaal inkomen op, wat de reden is dat de koopkracht van de gemiddelde burger al jaren nauwelijks is toegenomen. En dat blijft zo t/m 2025. Sterker nog, de nul uit het regeerakkoord zal zonder nadere maatregelen negatief worden nu de inflatie door toedoen van diezelfde overheid hoog blijft.

    Eerder schreef ik al over het afbrokkelende draagvlak voor tal van overheidsbeleid en de neiging van diezelfde overheid om dan maar over te gaan tot steeds meer dwang om de eigen opvattingen door te zetten. Dwang is het logische sluitstuk van obsessief en op waanideeën gebaseerd beleid.





    Wouter Roorda
    Wouter Roorda

    2 reacties :

    Vilseledd zei

    "Dat ouders die het zich kunnen veroorloven hun toevlucht nemen tot genoemde marktpartijen wordt hen nu kwalijk genomen, maar dat verbieden is slechts symptoombestrijding."

    In de jaren negentig, toen ik begon met bijles geven, spookte ook wel eens de gedachte door mijn hoofd: "Wat ben je slecht bezig en bevorder je de ongelijkheid, omdat je hoofdzakelijk bij de hogere middenklasse en de villabewoners komt." Me daarna verdiept hebbend in het libertarisme, leerde ik dat dat complete nonsens is. Door te stoppen met bijles geven aan de hogere inkomenssegmenten, zijn de lagere inkomens niet geholpen, want daar verandert niets. Daarbij viel er iets te regelen met korting. Het ene minderbedeelde gezin maakte er dankbaar gebruik van; bij het andere viel het iets meer tegen. Doordat het geld kost, nemen mensen het ook serieuzer.

    Dekker zei

    Vilseledd, bent u ook niet van mening dat het onderwijs de verkeerde kant op gaat en is gegaan vanwege de extreem linkse ideeën? Er werd door niet linkse kenners kort voor de invoering van de Mammoetwet al gewaarschuwd voor de verslechtering(radicalisering) van het onderwijs door de linkse invloed van de PvdA. Als ik tegenwoordig de bedenkelijke verhalen hoor van wat de kinderen "leren" over Klimaat , Gender Neutraal en BLM dan denk ik dat het niet meer goed komt met wat onze kinderen leren, zelfs de Geschiedenis wordt herschreven. Het blijkt ook wel want een kwart van de leerlingen kan geen fatsoenlijk Nederlands meer spreken en schrijven, om over rekenen maar helemaal niet te spreken. Om dan maar het opleiding niveau te versimpelen is natuurlijk helemaal te zot om over te spreken.

    Een reactie posten