Sigrid Kaag struikelt over eigen arrogantie

Datum:
  • vrijdag 17 september 2021
  • in
  • Categorie: , ,
  • De rekening voor een opeenstapeling van blunders


    Is Sigrid Kaag overmoedig geworden na een goed verkiezingsresultaat in maart, toen zij wekenlang gehyped werd door de MSM? Na het “functie elders”-debacle van premier Rutte zag de voormalige diplomate haar kans schoon. Zij serveerde Rutte af met een motie van afkeuring, waarbij ze luidkeels verkondigde dat zijzelf wél haar conclusies zou trekken bij een dergelijke motie. Vervolgens probeerde zij de formatie naar haar hand te zetten door twee linkse partijen binnen te halen.

    Helaas voor D66, wie een kuil graaft voor een ander, valt er zelf in. Donderdagavond bleef Kaag geen andere keus dan aftreden, nadat de Tweede Kamer haar geblunder en getreuzel met betrekking tot Afghanistan afstrafte met een vernietigende motie van afkeuring, die ook de steun kreeg van coalitiepartner ChristenUnie.

     

    Blunders

    Het aftreden van Kaag als minister – zij wil wel D66-leider blijven – vormt de apotheose van een maandenlange opstapeling van politieke en bestuurlijke blunders van Kaag. De voormalige VN-topfunctionaris is in politiek Den Haag een vreemde eend in de bijt gebleken. Zoals OpinieZ-collega Uri van As onlangs uitgebreid uit de doeken heeft gedaan, heeft Kaag kosten nog moeite gespaard om haar pauselijke ambities in Den Haag te verwezenlijken.

     

    Spindoctors

    Daarbij heeft zij zich omringd met piepjonge spindoctors zonder bestuurlijke ervaring, zoals de wonderlijke figuur Duane van Diest (inmiddels overgestapt naar Coca-Cola als lobbyist, om de rotte mores in Den Haag nog maar eens te onderstrepen), of ene Felix Klos, die de meest rampzalige delen van haar hatelijke Schoo-lezing schijnt te hebben bedacht.

     

    Veiligheidsgordel

    Na de “functie elders”-crisis was het niet Rutte, maar Kaag die steeds verder afbladderde, wat ook te zien was in de peilingen. Het begon met allerlei onthullingen over de documentaire over Kaag die door de VPRO werd uitgezonden. Ondanks het gejok daarover van Sigrid Kaag zelf bleken haar spindoctors, waaronder ook het onvermijdelijke Kamerlid Sjoerd Sjoerdsma, achter de schermen druk onderhandeld te hebben over een zo gunstig mogelijke weergave van de gekoesterde leider. Tot en met een veiligheidsgordel die in beeld gephotoshopped moest worden, al heeft de regisseur daar wijselijk van afgezien.

     

    Vera Bergkamp in de voorzitterstoel geritseld

    Terwijl Kaag het formatieproces gijzelde door haar afserveren van huidig coalitiepartner ChristenUnie en het drammerig proberen binnen te halen van twee linkse partijen, GroenLinks en PvdA (beide verliezers bij de verkiezingen in maart), moest ineens de naar ieders tevredenheid functionerende kamervoorzitster Khadija Arib (PvdA) plaatsmaken voor D66-backbencher Vera Bergkamp. Een trofee die Kaag geritseld had bij Rutte, in ruil voor het voortzetten van het formatieproces met de door het ‘functie elders’ briefje aangeschoten VVD-leider.

     

    Mes

    Maar toen Kaag tijdens haar Schoolezing Rutte keihard aanviel over zijn ritselpraktijken, viel zij in haar eigen mes. Zoals Ronald Plasterk fijntjes in zijn Telegraaf-column Zo bont als Kaag het maakt is uitzonderlijk vaststelde: het was Kaag zelf die niet alleen Bergkamp in de voorzittersstoel ritselde, maar ook zichzelf tot Minister van Buitenlandse Zaken kroonde en daarnaast nog wat benoemingen in de wacht sleepte.

     

    Structureel arrogant

    Zo bleef Kaag de politieke plank misslaan. Zoals een vroegere baas van mij wel eens opperde: arrogantie mag als het functioneel is, maar als je structureel arrogant bent, loopt het verkeerd af. De structurele arrogantie van Sigrid Kaag, die naar eigen zeggen buiten haar man en haar familie en enkele vrienden niemand vertrouwt, zit haar functioneren in de Haagse politiek danig in de weg. Dan volgt vroeg of laat te rekening. De motie van afkeuring die nu Kaag’s aftreden als minister betekent werd niet alleen verstuurd door de door haar opzij gezette Gert Jan Segers, maar ook door PvdA en GroenLinks, die met een dode mus blij waren gemaakt en vergeefs hun fracties wilden fuseren.

     

    Afghanistan-debacle

    Het ergste debacle voor Kaag moest nog komen, dat haar nu de kop kost als minister van Buitenlandse Zaken: haar volledig falen om de snelle opmars van de Taliban te voorzien en daarop te acteren door bijtijds de mensen in Afghanistan voor wie dat nodig is, te evacueren. Moties daartoe van de Tweede Kamer werden door Kaag in de wind geslagen. Inmiddels is gebleken dat de Fransen en de Britten al maanden bezig waren hun mensen te evacueren.

    Ook die signalen werden door Kaag en ook door minister van Defensie Ank Bijleveld, volstrekt genegeerd, met alle kwalijke gevolgen van dien. Als er kritiek op kwam werd dat door Kaag achteloos gepareerd: je moest wel een Nobelprijs hebben om de snelle opmars van de Taliban te voorzien. Dezelfde Taliban die de afgelopen weken door Kaag werd voorzien van allerlei cadeautjes, om er maar het beste van te maken.

    Waarmee Sigrid Kaag maar weer eens aantoonde, dat zij meer weg heeft van een in het buitenland vrijgevige VN-diplomate, dan van een nationale politicus.

     

    Formatie-perikelen

    Hoe moet het nu verder met de formatie? Dat zal gezellig vergaderen worden op de hei, komend weekend met VVD-nestor Johan Remkes. In feite zijn de drie leiders van VVD, D66 en CDA aangeschoten wild. Rutte is door zijn mismanagement van de toeslagenaffaire en zijn voortdurende gejok, geen geloofwaardige premier meer. Kaag heeft ondanks de mooie woorden over nieuw leiderschap, getoond geen haar beter te zijn en is na het Afghanistan-debacle ook haar internationale aanzien kwijt. Wopke Hoekstra heeft nauwelijks een partij over, nu Pieter Omtzigt (over wie ik het een volgende keer wil hebben) er met de meeste zetels vandoor lijkt te gaan.

    Als Remkes eerlijk is, concludeert hij na een goed glas wijn op de hei, dat er maar één ding op zit: nieuwe verkiezingen.










    2 reacties :

    Dochter zei

    Nou de rest van de WEF-kliek weg: Rutte, De Jonge, Hoekstra, Klaver etc. Ook weg MET alle kabinetsleden die constant meegaan met die WEF-kliek, dus constant meewerken aan het programma van de WEF. Weg ermee. Zij dienen niet het volk, zij dienen de WEF.

    Anoniem zei

    Nou de rest van de WEF-kliek weg: Rutte, De Jonge, Hoekstra, Klaver etc. Ze voeren gen eigen partijstandpunten uit, ze voeren het WEF-programma uit. Dat geldt voor alle kabinetsleden die hierin meegaan. Weg ermee. We zijn het zat. Alles wordt geregistreerd wat er gebeurt en het zal bestraft zorden. Dat is uiteindelijk ook met het Hitler-regime gebeurt. We zijn ze allemaal zat.

    Een reactie posten