De dictatoriale radicalisering van de klimaatbeweging

Datum:
  • zondag 8 augustus 2021
  • in
  • Categorie: , , ,
  • Democratische besluitvorming opzijgezet

    8 augustus 2021 - Wouter Roorda

    Autoritaire overheid

    De Zweedse ecoloog Andreas Malm van de universiteit van Lund publiceerde vorig jaar een pamflet waarin hij een pleidooi hield voor een vorm van “oorlogscommunisme” om het klimaat te redden. Een autoritaire overheid met macht over de economische productiemiddelen moet, meer nog dan tijdens de coronacrisis, draconische maatregelen nemen.

    Malm denkt aan een verbod op continentale vluchten en cruiseschepen, een wereldwijd verplicht veganisme en de nationalisering van de fossiele brandstoffenindustrie, en tegelijkertijd grootschalige overheidsinvesteringen in publiek transport, zonnepanelen en CO2-opslag. De tijd van eindeloze deliberatie en het met zachte hand beĆÆnvloeden van consumentengedrag is volgens hem voorbij.

     

    In Nederland komt de marxistische cultuurfilosoof Thijs Lijster van de Rijksuniversiteit Groningen met soortgelijke ideeĆ«n. Hij stelt dat we niet kunnen vasthouden aan al onze vrijheden en sommige daarvan moeten opgeven voor de volgende generatie.

    Klinkt het voorgaande ver gezocht? Twee jaar geleden kon u zich waarschijnlijk weinig voorstellen bij lockdown en avondklok. Inmiddels weet u beter.

     

    Massieve klimaatplannen

    Westerse landen leggen zich vast op 95% CO2-reductie in 2050 bij een maximaal toegestane temperatuurstijging van 1,5 graden. Gaat er iets mis als het wat later wordt of de temperatuurstijging een paar tienden meer is? Volgens de klimaatadepten wel en dus bestaat er de verplichting om tot 2050 massief te investeren. Een idee van wat daarvoor nodig is vindt u hier.

    De Nederlandse overheid heeft al voor meer dan 1000 miljard aan klimaatmaatregelen aangekondigd. Frans Timmermans kwam onlangs met zijn “Fit for 55” dat (tot 2030) eveneens 1000 miljard gaat kosten. Johannes Vervloed en Ferdinand Meeus fileerden deze plannen in deze kolommen.

    Intussen roepen politici in Duitsland en BelgiĆ«, gesteund vanuit de Europese Commissie door Von der Leyen en Timmermans, vanwege de recente overstromingen op om hun klimaatplannen snel in te voeren, zodat toekomstige rampen worden voorkomen. Alsof dat helpt tegen acute wateroverlast, zoals Alma van Hees hier terecht constateerde.

     

    Heilige klimaatneutraliteit

    Ik trek hier de voorspellingen van de klimaatwetenschappers niet in twijfel als het gaat om de opwarming van de aarde en de rol van de mens daarin. Als econoom en als burger mag ik iets zeggen over de kosten en baten van de veronderstelde maatregelen, het duurzame karakter daarvan en het heilig verklaren van de doelstelling van klimaatneutraliteit en maximaal 1,5 graad temperatuurstijging in 2050.

     

    Radicalisering

    Hoe kan het dan dat je een scepticus en een ontkenner wordt genoemd als je dit in het publieke debat naar voren brengt? De verklaring hiervoor is dat de klimaatbeweging in sterke mate aan het radicaliseren is. Dit is duidelijk zichtbaar in de entourage rond Gretha Thunberg en soortgelijke adepten in partijen als GroenLinks, die stellen dat de wereld binnen X jaar vergaat als we nu geen verregaande maatregelen nemen. Waarbij X kleiner is dan 12. Hiervoor is geen wetenschappelijke basis, maar toch worden dit soort waarschuwingen in veel media serieus genomen en wordt Thunberg overal met egards ontvangen en een podium geboden.

     

    Doempredikers

    Er zijn tal van andere doempredikers: 14.000 wetenschappers zeggen dat “onnoemelijk lijden” dreigt als we klimaatverandering blijven negeren. De ECB maakt zich meer zorgen over hoe zij het klimaatbeleid kan ondersteunen dan over de gevolgen van haar monetaire beleid. De Volkskrant bracht onlangs een stuk over mensen die “zo gebukt gaan onder klimaatcrisis dat ze gespecialiseerde hulp zoeken”, bij een klimaatpsycholoog.

     

    Catastrofetaal

    Wie de woorden tot zich neemt die worden gebruikt om de noodzaak van klimaatmaatregelen duidelijk te maken, schrikt wel. Zo spreekt men consequent van klimaatcrisis of klimaatcatastrofe. Iemand als Frans Timmermans doet dat ook en denkt dat onze kinderen te maken krijgen met oorlogen om voedsel en water. Daarmee wordt het klimaat geschapen voor steeds verdergaande maatregelen.

    Inspiratie heeft men gevonden bij de aanpak van Corona, waar het indammen van het virus rigoureuze maatregelen rechtvaardigt, die tot voor kort ondenkbaar waren. Ook is het de overheid die in sterke mate het doorgaan en de inhoud van maatschappelijke activiteiten bepaalt. Iemand als Malm wil hetzelfde voor het klimaatbeleid, daarbij dezelfde directe relatie met de volksgezondheid suggererend.

     

    Overtroeven

    Het Europees Parlement riep eind 2019 de klimaatnoodtoestand uit om de EU-lidstaten aan te zetten tot onmiddellijke actie om de effecten van klimaatverandering te beperken. VN secretaris-generaal Guterres riep in 2020 alle landen op om hetzelfde te doen. Verschillende landen volgden deze oproep, waaronder Frankrijk, Spanje, Portugal, Oostenrijk en het VK. In Nederland volgden steden als Amsterdam en Utrecht.

     

    In een noodtoestand geldt dat alles is geoorloofd om de veronderstelde noodsituatie aan te pakken. Hier herkennen we het linkse adagium dat het doel de middelen heiligt. We zien het bij groepen als Extinction Rebellion, Greenpeace en Milieudefensie, die zich niet aan de wet gebonden achten bij de uitvoering van hun acties.

     

    Van bovenaf opgelegd

    De klimaatplannen zijn gedoemd om te falen, want de omslag die daarmee gestalte moet krijgen is zo fundamenteel dat die niet valt te realiseren binnen het genoemde tijdsbestek. Zeker niet als deze van bovenaf moet worden opgelegd en (te) weinig draagkracht heeft onder de bevolking. Dat onderkent ook Diederik Samson, die in een recent interview aangeeft dat het gaat om “het rijp maken van de geesten voor plannen die diep zullen ingrijpen in het leven van alle EU-burgers. We moeten een complete samenleving op een ander spoor zetten.” Het is dan ook aannemelijk dat de stok het gaandeweg gaat overnemen van de wortel als de gestelde doelen niet worden gehaald en de paniek bij beleidsmakers hierover toeneemt.

     

    Duimschroeven

    Overheden zullen dan geneigd zijn er nog een schepje bovenop te doen en de burger als schuldige aanwijzen en die de duimschroeven aandraaien. Ook al gaat dat ten koste van diens vrijheden en welvaart. Het doel heiligt immers de middelen. In de Duitse deelstaat Baden-WĆ¼rttemberg worden bewoners die een nieuw dak aanleggen nu al verplicht dit door de door de Groenen geleide regering vol te leggen met zonnepanelen. Juniorpartner CDU heeft zich lang verzet maar ging uiteindelijk door de pomp, zoals we de afgelopen jaren in tal van landen bij tal van burgerlijke partijen hebben gezien, als het ging om steeds meer geld voor steeds verdergaande klimaatmaatregelen.

    Het verkiezingsprogramma van de Groenen wilde ook het bouwen van eengezinswoningen verbieden en grondgebied onteigenen voor het neerzetten van windmolens en zonnepanelen. Zelfs in het kleinste dorp moesten mensen maar in flatgebouwen gaan wonen. Bij de deelstaatverkiezingen dit jaar werden de Groenen de grootste partij.

    In Nederland geeft de klimaatwetgeving de overheid de mogelijkheid tot binnentreding om via dwang huizen van het gas te halen. Nieuwe benzine- en dieselauto’s worden sowieso verboden vanaf 2035.

     

    Gang naar de rechter

    Als overheden uit zichzelf al niet met draconische maatregelen komen, dan zullen zij de druk voelen van actiegroepen die nu al via de rechter en met behulp van dwangsommen strenger klimaatbeleid willen afdwingen en daarin succesvol waren in Nederland, BelgiĆ« en Duitsland. Het klimaat is, in de woorden van mensen als Jan Rotmans en Ed Nijpels, te belangrijk om aan democratische besluitvorming over te laten. De gang naar de rechter door groepen, die zichzelf bij hun acties niet aan de wet gebonden achten, past in het patroon van het volledig overtuigd zijn van je eigen gelijk en de democratische besluitvorming passeren.

     

    Extreemlinks als norm

    De snelheid waarmee het woke gedachtegoed zich binnen een paar jaar tijd onder bestuurders en beleidsmakers heeft verspreid, toont aan dat de westerse maatschappij kwetsbaar is voor extreem links. Extreemlinks oefent een grote aantrekkingskracht uit op mainstream links, want zij zijn degenen met de zuivere idealen. Ook al zijn die (voorlopig) niet bereikbaar. Dat was eerder al zo in 1968. De toen voorgestane spreiding van macht en welvaart, geĆÆnspireerd door het marxistische gedachtegoed, ging echter toen volgens sommigen veel te langzaam. Groepen als de Rote Armee Fraktion en de Rode Brigades wilden die met geweld afdwingen.

     

    De burger in de knel

    In de huidige constellatie is het onwaarschijnlijk dat een strenger klimaatbeleid via geweld door terreurorganisaties zal worden afgedwongen. Dat is namelijk nergens voor nodig, want de activisten weten de overheid, de rechterlijke macht en de media aan hun zijde. Zij zullen de burger die uit de pas loopt wel dwingen om zich aan te passen. Is het niet linksom met dwang en repressie, dan is het wel rechtsom met uitsluiting en op kosten jagen. En wee de politicus die ƩƩn stap buiten het gebaande pad zet. Die wordt besprongen door een dolgedraaide meute en terug in het gareel gebracht of geƫxcommuniceerd.












    2 reacties :

    Anoniem zei

    Door de eeuwen heen is het klimaat veranderd, maar daar wordt gewoon aan voorbij gegaan.
    Er worden klimaatmodellen opgetuigd waar later niets van blijkt te kloppen. Een model is immers door mensen samengesteld en er wordt 100% zeker mee gesjoemeld.
    Deze week weer in het nieuws dat de warme Golfstroom langzamer gaat stromen en wat een onheil er over ons uitgestort gaat worden. het klopt, de Golfstroom gaat langzamer stromen en het klopt dat de neerslag toeneemt, maar dat is al 100 jaar aan de gang(bron KNMI)
    het bang maken gaat maar door en de opstellers van het artikel over het afnemen van de snelheid van de Warme Golfstroom is zeker vergeten dat ondanks de afname we 3 warme en mooie zomers hebben gehad.
    Morgen komen ze weer met wat anders om ons de stuipen op het lijf te jagen.

    Anoniem zei

    We moeten aan al die ophitserij over klimaatverandering maar wennen en het nemen met een paar kilo zout.
    De laatste jaren horen en lezen we voortdurend: te warm? komt door de opwarming van de aarde, idem met te nat, idem met te droog, idem met te koud, idem met veel of weinig wind. De ophitserij stopt niet meer want alle gesubsidieerde "wetenschappers"(niet de reeds gepensioneerden) dragen hun steentje bij om het volk verkeerd voor te lichten en bang te maken(het lijkt Corona wel).Het zal niet stoppen want eerst moet 3/4 van de bevolking aan de bedelstafgeholpen worden d.m.v. belastingen ten gunste van de rijken. Het klimaat verandert al miljoenen jaren en die 0,04% Co2 (veroorzaakt door o.a. vulkanen, moerassen, oceanen, enz.)die zich in onze atmosfeer bevindt is broodnodig voor de plantengroei, alle andere beweringen zijn leugens. Als de doemdenkers werkelijk wat aan de uitstoot van Co2 willen doen reduceer dan de wereldbevolking want per mens wordt er ca.800 kg aan Co2 per jaar uitgestoten. Overigens is o.a. Bill Gates met zijn "experimentele vaccins" daar al druk mee bezig.

    Een reactie posten