De successen van Donald Trump zijn onomkeerbaar

Datum:
  • maandag 2 november 2020
  • in
  • Categorie: ,
  • Droom links-liberale wereldorde is voorbij 


    Door Uri van As  1-11-2020


    In het artikel de hysterische haatoorlog tegen president Donald Trump komt het monsterverbond tussen onze links-liberale elites, de main stream media en Big Tech aan bod en hun strijd tegen Trump en zijn achterban. In Macabere manipulatietechnieken in de Trump-verslaggeving van de NOS wordt zichtbaar gemaakt hoe de grootste nieuwsorganisatie van ons land het nieuws over Trump en zijn kiezers volledig vervormt, vervalst en manipuleert. De werkelijkheid is dat Amerikanen uit alle lagen en groepen van de bevolking het beleid van president Trump steunen. 

    Hoe succesvol verloopt de haatoorlog tegen Donald Trump in de rest van de wereld? En hoe wordt daar het buitenlandbeleid van deze president beoordeeld? Uri van As met deel drie van zijn Trumpserie.

     

    Aziƫ

    In AziĆ«, waar ik begin dit jaar de virus-lockdown doorbracht, zijn de gevolgen van Trumps geopolitiek overal merkbaar. Het Trump-fenomeen is in dat werelddeel niet hĆ©t, maar wel een belangrijk onderwerp van gesprek. In de media en onder de praatgrage bevolking aan de terras-, cafĆ©- en eettafels. Wat onmiddellijk opvalt is dat men zich in AziĆ« weinig aantrekt van de politieke analyses geschreven door Never Trump-analisten in bladen als Foreign Affairs, de Washington Post en de NYTimes. Ook het geblĆØr van CNN-presentatoren en Hollywoodsterren, die hun anti-Trump-emoties de vrije loop laten, wordt slecht begrepen in deze regio.

     

    Verfrissend

    Van Thailand tot Taiwan en van Japan tot India wordt Donald Trump door de bevolking gewoon gezien als een prima president. Er is simpelweg geen sprake van Trump-haat, angst of afkeer. Uiteraard is er ook kritiek. Van links tot rechts. Van marktkraam tot diplomatenbar. Maar wat je ook leest en met wie je ook praat, voor het merendeel is Aziƫ tevreden. Vooral met Trumps stevige aanpak van China, de bullebak van deze regio. Trumps gedrag en uitspraken worden door voor- en tegenstanders gezien als verfrissend en vermakelijk. Zijn buitenlandbeleid als vruchtbaar en doortastend. Menig diplomaat of expat klinkt er, met een cocktail in de hand aan de rand van zee of zwembad, heel wat milder dan in de thuishaven Europa.

    Na Obama, die Amerika ‘strategisch’ terugtrok uit de regio en China vrij spel bood, wordt de luidruchtige en daadkrachtige terugkeer van Trumps Amerika in de regio gezien als een zegen. Dat is het beeld dat in veel Aziatische analyses en gesprekken opdoemt. Pardon? Obama trok zich terug, hoor ik u denken? En dankzij Trump is Amerika weer aanwezig op het Aziatische geopolitieke toneel? Dat kan toch niet waar zijn? Trump is toch de isolationist?

     

    Telefoontje met Taiwan

    Op 2 december 2016 werd Donald Trump, de kersverse winnaar van de verkiezingen, gebeld door de Taiwanese president Tsai Ing-wen.

     

    Het telefoongesprek was van tevoren in stilte voorbereid. Logisch, want het brak met het tot dan toe strikt nageleefde diplomatieke protocol: met Taiwan onderhoud je geen officiĆ«le overheidscontacten. De linkse president Jimmy Carter sloot op 29 januari 1979 (middenin de Koude Oorlog!) een ingrijpende overeenkomst met China, waarmee hij het jarenlange verzet van de VS tegen de Chinese Communistische Partij (CCP) beĆ«indigde en volledige diplomatieke betrekkingen met het communistische regime aanging. De Chinese republiek Taiwan, in de ogen van de CCP een ‘afvallige provincie’, werd door Carter gedegradeerd tot een sub-soevereine staat, waarmee je wel handel kunt drijven maar geen diplomatieke banden onderhoudt. Het was een van de vele, vele blunders uit het vierjarige presidentschap van deze dwaze Democraat.

     

    Beschamend

    Het was een sensationeel telefoongesprek. Een toekomstige VS-president, die rechtstreeks spreekt met de president van de Chinese republiek Taiwan. Over politiek, economie en veiligheid in de regio. In links-liberale kringen sprak men er schande van. Waarom zou je China schofferen? Het is zo riskant. Net nu het land deel uitmaakt van onze links-liberale wereldorde. Vanuit het Trump-team klonken andere geluiden. De wijze waarop de Westerse wereld dit baken van vrijheid in de Zuid-Chinese zee sinds 1971 behandeld heeft (Taiwan werd ook door ons land gedwongen zijn VN-zetel af te staan) is op z’n zachtst gezegd beschamend.

     

    Chinese chantage

    China ventileerde dreigementen. Trump ging door. Er volgden meer gesprekken met leiders uit de regio. In AziĆ« was men aangenaam verrast. Eindelijk betreedt iemand het Witte Huis die zich niets aantrekt van Chinese chantage. Terwijl Obama aan het eind van zijn termijn nog eens onderstreepte dat zijn regering het ‘ƉƩn-Chinabeleid’ zou respecteren, liet Trump weten dat de VS niet gedwongen zijn dat beleid te volgen. Zo maakte hij alvast duidelijk dat de VS onder zijn leiding de plannen van communistisch China om het ‘opstandige’ eiland met geweld te veroveren niet zouden accepteren.

     

    Vloot

    De toon was gezet. En Trump hield woord. Waar Obama en Biden de Amerikaanse marine opdracht gaven om conflicten in de Zuid-Chinese zee te vermijden, laat Trump de vloot juist opstomen, patrouilleren en oefenen met vrijwel alle landen uit de regio. En waar Obama afgesproken wapenleveranties aan Taiwan annuleerde staat Trump garant voor de grootste wapenleveranties ooit. Onlangs nog voorzag hij de democratische Chinezen op het eiland van geavanceerde raketsystemen.

     

    Zuid-Chinese zee

    Terwijl Obama toekeek greep China de macht in de Zuid-Chinese zee. De Chinese communisten veroveren eilandgroepen, bouwen kunstmatige eilanden voor militaire doeleinden en claimen alle belangrijke vaarroutes en vis- en boorgebieden in het gebied. Geweld wordt daarbij niet geschuwd. Het leidt tot ernstige conflicten met de Filipijnen, Japan, Taiwan, Vietnam, Brunei, MaleisiĆ« en andere zeestaten.

    Op advies van Obama vroeg de Filipijnse President Duterte het Permanente Hof van Arbitrage in Den Haag uitspraak te doen over de betwiste wateren, eilanden en riffen. China heeft hier geen recht op, luidde het bindende vonnis. Een uitspraak die de lieveling van onze globalisten met dreigende toon terzijde schoof. Tot zover het internationaal recht.

     

    Obama’s verraad

    Obama zweeg in alle talen. Hij stuurde zijn nationale veiligheidsadviseur naar de communisten in Beijing. Om de Chinezen gunstig te stemmen kwam de rechtszaak niet aan bod. Zelfs een discussie over de agressie in de Zuid-Chinese zee werd tijdens dit bezoek vermeden. Dit conflict-vermijdende gedrag van Obama wordt door de landen in de regio nog altijd ervaren als verraad. Je kunt verdragen sluiten met de VS, maar als het erop aankomt zwijgen ze en komen ze hun verplichtingen niet na.

    Duterte was woedend. Na een minachtende reactie van Obama over zijn leiderschap gaf hij met een scheldkanonnade te kennen dat de VS hun militaire basis op de Filipijnen dienden te sluiten. Het werd een wettelijk besluit, dat door het zakelijke optreden van president Trump en de diplomatieke massage door buitenland-chef Mike Pompeo weer volledig is teruggedraaid.

     

    Horden EU-ambtenaren

    Er valt zoveel meer te vertellen over deze regio, waarover u in onze media niets verneemt. Over horden EU-ambtenaren die er rondtrekken met zakken vol geld en moralistisch geheven vingertjes. Idealisten die vruchteloos proberen hun EU-concept te implementeren in het nationalistische Zuid-Oost AziĆ« (inclusief EU-bureaucratie, open grenzen en een volkslied). Over EU-legerfantasten die bij wijze van Europese Grandeur dolgraag met een paar EU-bootjes dwars door het vliegdekschepengeweld van de VS willen varen. Over Trump en zijn sluwe aanpak van Noord-Korea. Over de enorme economische groei in het gebied. Over de militaire samenwerking tussen de VS, India, Japan en AustraliĆ«. Over de groeiende Aziatische wil om met steun van de VS de opmars van communistisch China te stoppen.

     

    India als bondgenoot van de VS in een nieuwe koude oorlog. De maffia-politiek van China, dat landen als Cambodja, Laos en Myanmar met onbetaalbare leningen wurgt en chanteert. Chinezen die een Panamakanaal in Thailand wilden graven en er zelf invielen. De CCP die banden onderhoudt met het terreurregime in Iran. En de sancties en interventies die de logistieke lijnen tussen Noord-Korea en Iran verwoesten. Over dit enorme gebied dat het grootste en belangwekkendste geopolitieke toneel wordt van onze tijd. Daarover een volgende keer meer, want deze column reist door naar het Midden-Oosten.

     

    Onderhandelingsolifanten

    Ook daar treffen we beduidend meer blije gezichten aan dan tijdens de Obama/Biden jaren. Toen Obama’s diplomatieke dompteur John Kerry met een kudde onderhandelingsolifanten dwars door alle Arabische en IsraĆ«lische porseleinkasten trok. Toen IsraĆ«l tijdens de Gaza-oorlog leerde dat het politiek en militair niet kan vertrouwen op een door Democraten geleid Amerika. En ondanks hevig verzet van Benjamin Netanyahu, de soennitische staten in de regio en leden van het Congres en de Senaat, drukte Obama met hulp van de EU, China en Rusland de beruchte Irandeal door.

     

    Irandeal

    Een deal die Iran op termijn uitzicht biedt op eigen kernwapens. Ondertussen kan het ayatollah-regime naar hartenlust raketten ontwerpen en fabriceren. Kreeg het toegang tot tientallen bevroren miljarden. Obama liet zelfs 1,8 miljard dollar cash gestapeld op pallets per vliegtuig afleveren in Teheran. Geld dat door generaal Qassem Soleimani werd ingezet om er zijn terreuroorlogen, legers en netwerken in het Midden-Oosten en de rest van de wereld mee te financieren.

     

    Agressieve ayatollah’s

    Dat Obama de kant koos van de agressieve ayatollahs wordt door de soennitische landen in de Arabische wereld gezien als een onvergeeflijk verraad. Net als in Israƫl, dat in de laatste officiƫle regeringsdagen van het Obama-team in de VN-Veiligheidsraad ook nog eens door een VS-mes in de rug gestoken werd.

    De in Nederland door hysterische arabisten toegejuichte Arabische lente, een door Obama en de EU gesteunde gewelddadige greep naar de macht door de moslimbroederschap (een radicale islamitische organisatie die inmiddels doorgedrongen is tot vrijwel alle bestuurslagen in Europa en de VS), leidde tot een ongekend bloedvergieten in de hele regio. In Egypte kwam de dictatoriale moslimbroeder Morsi aan de macht met steun van de EU en de VS. Van Libiƫ tot Syriƫ braken oorlogen uit, waarbij de rebellen materieel en financieel gesteund werden door Obama en de EU. Het ontketende geweld was verschrikkelijk. ISIS betrad het strijdtoneel. Wij werden ongewild getuige van de hel op aarde. Een links-liberale lente die ontelbare levens, tradities en culturen heeft verwoest.

     

    Versleten VN-verhaal

    En zelfs nu Donald Trump een einde heeft gemaakt aan ISIS, hun leider al-Baghdadi heeft gedood, vanaf zijn eerste toespraak voor alle Arabische leiders heeft aangedrongen op de bestrijding van islamitische radicalen in eigen huis, de Moslimbroederschap in steeds meer landen verboden is, de geldstromen naar (VN-)organisaties die terreur steunen zijn stopgezet en de Irandeal is verscheurd, blijven onze Midden-Oostendeskundigen doorzeuren over zijn beleid.

    We moeten Iran in toom houden met verdragen en inspecties, klinkt het versleten verhaal. Het is gevaarlijk om de druk op het regime op te voeren. Voor je het weet richten ze hun terreur op ons, bibbert de links-liberale betweter. Het zijn angsten en dreigingen waar Trump onmiddellijk mee afrekent. Alle Iraanse aanvoerlijnen naar hun terreurlegers, groepen en cellen zijn of worden doorgesneden of flink beschadigd.

     

    Hezbollah

    Wapenfabrieken en opslagplaatsen in Iran, Irak en SyriĆ« worden op grote schaal vernietigd. Het grootste terreurleger ter wereld, Hezbollah, verkeert door de stokkende aanvoer en de sancties van Iraanse en Libanese geldstromen in een benarde situatie en een toenemend politiek isolement. Hezbollah is na niet aflatende druk van het Trump-team door Duitsland eindelijk op de terroristenlijst gezet. Alleen Macron en de EU-commissie volharden nog in het politiek beschermen van deze multinationale terreurgroep. De Iraanse wapen- en rakettransporten die via Soedan naar de SinaĆÆ en Hamas lopen zijn, door het door Trump geĆÆnitieerde vredesakkoord tussen Soedan en IsraĆ«l, gestopt.

     

    Uitschakeling Soleimani

    Soleimani, de terreurgeneraal die de logistieke leiding had over dit enorme netwerk, is gedood in opdracht van Trump.

     

    En ondanks het oorverdovende gemekker van onze Midden-Oostendeskundigen was deze doelgerichte uitschakeling een groter succes dan de dood van Osama bin Laden en een zeer ingrijpend verlies voor Iran. Met de uitschakeling van deze terreurgeneraal zagen de Arabische staten dat Trump niet alleen woord houdt, maar ook het lef heeft om doortastend op te treden. Dit is een president die liever handelt dan eindeloos onderhandelt. Het optreden van Donald Trump in het Midden-Oosten kweekte een enorme goodwill voor zijn Deal of the Century.

     

    Israƫl

    In rap tempo werden alle heilige huisjes van de links-liberale diplomatieke elites met de grond gelijk gemaakt. De VS-ambassade werd naar Jeruzalem verplaatst. De Golan-hoogte erkend. De term ‘bezette gebieden’ geschrapt. Stappen die volgens alle ‘Midden-Oostenkenners’ terreur en oorlog zouden veroorzaken. Uiteraard had geen van hen het bij het rechte eind. Integendeel. Arabische staten sluiten vredesakkoorden met IsraĆ«l. Palestijnse terreur wordt alleen nog gesteund door Iran en gefinancierd door de EU.

     

    Abraham-akkoorden

    Collega OpinieZ-auteur Ernst Lissauer heeft veel geschreven over het pad naar het nieuwe Midden-Oosten, dat zich nu voor onze ogen ontrolt. Wie ik ook spreek in IsraĆ«l, iedereen is opgetogen. De Abraham-akkoorden zijn vredesverdragen die enorme mogelijkheden bieden. Geen deals tussen staten maar overeenkomsten die samenwerking bieden voor alle inwoners, op maatschappelijk en zakelijk gebied. IsraĆ«l zou, mocht dat kunnen, met een overweldigende meerderheid stemmen voor de herverkiezing van president Trump. Wat hij en Netanyahu met hun diplomaten bereikt hebben is zonder meer Ć©Ć©n van de grootse geopolitieke doorbraken uit de moderne geschiedenis. Dat u daar in Nederland weinig tot niets over hoort is een journalistiek en politiek schandaal van de allerhoogste orde.

    Donald Trump, Genie - Bruce Bawer - American Greatness - 20-10-2020

    Donald Trump, Genie – Bruce Bawer – American Greatness – 20-10-2020

     

    Zuid-Amerika

    Ook in Zuid-Amerika boekt Trump diplomatiek succes. Hij heeft tot opluchting van veel Zuid-Amerikaanse landen het door Obama en de EU op het wereldtoneel gehesen Cuba – het met straatarme en folterkelders gevulde vakantieoord van EU-commissarissen en linkse Europeanen – er weer van afgeslagen en opnieuw in de ban gedaan met reisverboden en stevige sancties. Geld- en goederenverkeer naar Venezuela wordt afgeknepen. Iraanse Hezbollah drugs- en terreurlijnen opgerold. Guatemala en Honduras hebben ambassades geopend in IsraĆ«l. Andere staten volgen. Er is in deze landen nauwelijks sprake van Trump-haat. Er worden geen oorlogen gevoerd en geen revoluties ontketend. Dit continent heeft genoeg van links-revolutionair bloedvergieten.

     

    Gehaat in Europa

    In Europa wordt Trump tot in alle vezels gehaat. Hij is het die de gedroomde links-liberale wereldorde aanvalt en stukmaakt. Een wereld waarin de EU als het morele geweten van de wereld de internationale wetten verzint en tevens optreedt als aanklager en rechter. De VS dienen de taak van politieagent te vervullen. De NAVO moet worden omgevormd tot een links-liberaal leger dat overal ter wereld EU-democratie afdwingt. Dit alles uiteraard betaald door de Verenigde Staten.

    De natiestaat moet vernietigd worden. Het is beter voor de wereldvrede dat zij opgaan in supranationale organisaties. Dat de EU en de VN bestuurd worden door ongekozen bureaucraten is zo pijnlijk duidelijk, dat dit democratische deficit slechts door krankzinnig geworden idealisten over het hoofd wordt gezien.

     

    Links-liberale wereldorde

    Voor communistisch China is deze links-liberale wereldorde het perfecte vehikel om geruisloos en efficiĆ«nt een greep te doen naar de absolute wereldmacht. Onze links-liberale elites denken China te kunnen temmen in hun rules based wereldorde terwijl zij zichzelf en ons verlammen met Chinees 1984-gif. China wordt niet Westers, onze links-liberale elite wordt Chinees.

     

    Zelfs nu het Chinese corona-virus onze economieƫn platlegt en het in de eerste maanden door China aangestuurde beleid van de WHO honderdduizenden doden heeft veroorzaakt, laat men China nog altijd zijn gang gaan in supranationale organisaties.

     

    VN ontmanteld

    Donald Trump heeft deze corrupte instituten verlaten, ontmanteld of de financiering gestopt. Van de mensonterende Mensenrechtenraad, de WHO, WTO, UNRWA tot en met de Parijs- en Iranakkoorden. Het is Europa dat nu de rekeningen betaalt. In het Midden-Oosten en AziĆ« is Trump bezig om op NAVO-leest geschoeide militaire allianties te smeden. Europese overheden zouden uit eigenbelang de trans-Atlantische banden moeten herstellen en in NAVO-verband moeten bijdragen aan de verdediging van het eigen continent.

    Dinsdag beslist de Amerikaanse kiezer over onze toekomst. Wordt het Donald Trump die een wereldorde voorstaat waar soevereine natiestaten, ieder met hun eigen cultuur, tradities en verleden, samenwerken aan vrede en voorspoed in de wereld, of wordt het Joe Biden, de vertegenwoordiger van de globalistische elites in New York, Los Angeles en Brussel?

     

    Onomkeerbaar

    Wie het ook wordt, de in 1989 begonnen droom van een links-liberale wereldorde is sowieso voorbij. De geopolitieke successen van Donald Trump zijn onomkeerbaar. In het Midden-Oosten is niemand bereid terug te keren naar de diplomatieke dogma’s van weleer. In AziĆ« zal Biden weinig bereidheid vinden om onder het mom van klimaatakkoorden of andere Greendeal-onzin een hernieuwde samenwerking te forceren met China.

    Een reanimatie door Biden en links Europa kan de 31-jarige links-liberale patiĆ«nt niet meer redden. Om het lijden niet onnodig lang te rekken zou Amerika er goed aan doen Biden niet op pad te sturen naar zijn Waterloo, maar Donald Trump zijn heilzame werkzaamheden in de wereld te laten voltooien.


    Opinie Z



    0 reacties :

    Een reactie posten