Meneer Rutte ging naar Brussel

Datum:
  • woensdag 22 juli 2020
  • in
  • Categorie: ,
  • Analyse van een mislukte missie

    George van Bergen 21-7-2020

    Vanochtend vroeg hebben de regeringsleiders van de EU-landen een akkoord bereikt over het zogenaamde Corona-herstelfonds van de Europese Unie. Het Corona-herstelfonds bedraagt een oorverdovende € 750 miljard. Dat is meer dan tweemaal de hele Nederlandse begroting per jaar.
    Onderhandeld werd over de voorwaarden waaronder (zuidelijke) lidstaten van de EU geld zullen krijgen om de economische schade, die zogenaamd het gevolg is van de Coronacrisis, te bestrijden. En over de EU-begroting voor de komende zeven jaar. Totaal zit in de pot € 1.820.000.000.000!

    De Spin

    De MSM in Nederland echoĆ«n braaf de spin van de regering: “Rutte onderhandelde keihard en kreeg belangrijke concessie voor een goed compromis.” Rutte tweet dat de Nederlandse belangen geborgd (sic) zijn.

    Er zal u de komende tijd een grote overwinning van Nederland worden aangepraat, totdat u ervan overtuigd bent dat Nederland een goede deal heeft gesloten in Brussel en u met een gerust hart in maart weer op Mark Rutte kunt stemmen. De waarheid is echter een andere. Wat zijn namelijk de grote tekortkomingen aan dit zogenaamde compromis?

    Inzet

    De inzet van de onderhandelingen betrof drie punten:
    1. Of er een Corona-herstelfonds moet komen, hoeveel geld daarin moet en welk deel daarvan als giften en welk deel als leningen beschikbaar komt.
    2. Hoe gegarandeerd kan worden dat het geld van het Corona-herstelfonds ook goed wordt ingezet.
    3. Hoe groot de begroting van de EU wordt voor de periode 2021-2027 en hoeveel contributie iedere lidstaat moet betalen.
    Allereerst is het goed in herinnering te roepen dat de EU in mei al € 540 miljard beschikbaar heeft gesteld voor de lidstaten die door de Coronacrisis zijn getroffen. Volgens een berekening van de Nexit Denktank staat Nederland hierbij voor € 22,7 miljard op de lat. Het nieuwe geld komt hier dus nog bovenop!

    Mr No, No, No

    Het voorstel van de Europese Commissie, gebaseerd op een afspraak tussen Frankrijk en Duitsland, is een Corona-herstelfonds van € 750 miljard, waarvan € 500 miljard schenkingen zouden zijn en € 250 miljard leningen. Overigens, de schenkingen worden om het minder schandalig te laten klinken nu eufemistisch ‘subsidies’ genoemd (zie o.a. het NOS Journaal!), volgens Van Dale een financiĆ«le ondersteuning door de overheid van een particuliere activiteit! Een fraai voorbeeld van newspeak!
    Rutte ging naar Brussel met een duidelijke opdracht van de Tweede Kamer, gesteund door driekwart van de Nederlanders: Nee, geen Corona-herstelfonds waarmee geld wordt weggegeven. En als er al een fonds komt (wat dus al een kolossale concessie van Nederland zou zijn), dan alleen voor leningen waarvan eerst duidelijk is welke problemen er precies mee moeten worden opgelost en waarom daar extra EU-geld voor nodig is. Alle EU-lidstaten kunnen immers gewoon terecht op de kapitaalmarkt om geld te lenen, dankzij de (overigens voor Nederlandse pensioenfondsen zeer nadelige) 0% rente-politiek van de Europese Centrale Bank, dus tegen zeer gunstige voorwaarden.

    Rubberen Rutte

    De eerste ‘concessie’ die Nederland heeft verkregen (!) is volgens Rutte dat in plaats van 500 ‘maar’ 390 miljard aan schenkingen zal worden gegeven en juist 360 miljard voor leningen. Maar let op! We zijn gekomen met de positie: geen fonds en € 0 schenkingen. Binnen twee dagen is Rutte opgeschoven naar wĆØl een fonds, van € 750 miljard, waarvan € 390 miljard schenkingen!
    Dus dit compromis is geen concessie van de EU aan Nederland, maar juist andersom! Er was immers geen fonds en de EU vroeg Nederland om toestemming om er een op te richten. De EU gaat geld lenen, ten koste van Nederland dat hierin meedoet in plaats van ten minste een Opt out te hebben bedongen, om dat geld te schenken of, waarschijnlijk voor eeuwig, te lenen aan andere lidstaten die verzuimd hebben hun huiswerk te doen. U weet zelf maar al te goed hoe u de broekriem heeft moeten aanhalen tijdens de eerste kabinetten Rutte.
    Deze uitkomst is een grote nederlaag. Wie iets anders beweert, snapt niets van onderhandelen.

    Wassen neus

    De tweede concessie gaat over de juiste aanwending van het geld. Alle MSM toeteren Rutte na dat dit een belangrijk winstpunt is. Zie Spraakmakers van Radio1: “Aan Ć©Ć©n van de belangrijkste eisen van Nederland is voldaan: landen die subsidies (sic) krijgen, moeten aan bepaalde voorwaarden voldoen“. Dit zal in de praktijk een wassen neus blijken.
    Officieel moet de Europese Commissie toezien op de naleving van de verdragen en optreden tegen lidstaten die de afspraken niet nakomen. Voor met name begrotingstekorten en staatsschulden is echter gebleken dat veel lidstaten zich daar niets van kunnen aantrekken, zonder dat de Commissie ingrijpt. Italiƫ en Frankrijk zijn de grootste zondaars wat dat betreft.

    Geen hervormingen

    Het uitblijven van hervormingen in de economie is namelijk de oorzaak van de problemen in het Zuiden, niet de Coronacrisis. Die heeft de onderliggende ernstige economische problemen van die landen alleen maar extra blootgelegd. Allerlei afspraken in de EU uit het verleden zijn niet nagekomen, waardoor er geen vertrouwen is dat ze zich nu wel netjes aan de regels zouden houden. De Nederlandse bevolking heeft dit onderhand maar al te goed door.

    Geitenpaadjes

    Juist daarom bestaat er een driekwart meerderheid tegen het aanvaarden van dit zogenaamde herstelplan. Rutte is echter stiekem ervan overtuigd dat hij moet doen wat goed is voor de EU, ook als dat slecht is voor Nederland. Maar omdat hij dat niet hardop wil zeggen, heeft hij een van zijn beroemde geitenpaadjes verzonnen. Elke lidstaat krijgt het recht uitbetaling aan een lidstaat te doen stoppen als die onvoldoende hervormt. Echter, de procedure is zo opgezet, dat de kans dat Nederland met succes betalingen kan tegenhouden eigenlijk nul is. Zelfs met steun van haar Verstandige Vijf-bondgenoten.
    Noodrem

    Het is te verwachten dat die lidstaten, die tot nu toe nooit bereid zijn geweest te hervormen, mede omdat hun bevolkingen er niets in zien, hervormingsplannen bij hun aanvragen voor giften indienen met de nodige gebakken lucht. De Europese Commissie keuren hun plannen echter goed en gaat tientallen miljarden overmaken naar Rome, Parijs en Madrid. Nederlandse ambtenaren zien dat het onvoldoende resultaten garandeert. Nederland trekt aan de noodrem (een politiek en diplomatiek zeer zwaar middel waartoe je niet snel overgaat) en de regeringsleiders moeten dan in EU-verband samen deze situatie zien op te lossen.

    Vage compromissen

    Als er aan de noodrem is getrokken, zie ik drie grote nadelen.
    Zelfs als Nederland in zo’n overleg nog een paar aanscherpingen van zo’n plan kan krijgen, het zal nooit zijn wat Ć©cht nodig is om de schenking verantwoord te maken. In de EU wordt altijd naar een compromis gestreefd waarbij iedereen bepaalde wensen moet opgeven. In een diplomatieke en politieke context is dat vaak mogelijk zonder dat er brokken van komen. Het zijn maar woorden op papier. Maar vage of voor meerdere uitleg vatbare compromissen over de harde financieel-economische werkelijkheid hebben Ć©chte consequenties.
    Alsof de belangentegenstellingen, openlijke ruzies en verwijten, en het wantrouwen jegens elkaar tot nu toe nog niet voldoende waren, bereidt deze ‘oplossing’ als het ware nog meer confrontaties tussen de EU-lidstaten voor. Stelt u zich de reactie voor van de Italiaanse (of Franse!) premier of president die van Nederland te horen krijgt dat hij zijn werk niet goed doet!

    Geen vertrouwen

    Bij dit alles ga ik voorbij aan de vraag of wij andere landen moeten willen dwingen hun arbeidsmarkt en pensioenstelsel te hervormen. Dit soort maatregelen zijn het gevolg van het feit dat we samen in de EU de One Size Fits None-euro delen en politici niet de conclusie willen trekken dat zonder vrijwillig (!) hetzelfde sociaal-fiscale en macro-economische beleid te voeren, landen geen gezamenlijke munt kunnen hebben.
    Kortom, een afspraak om het schenden van een afspraak tegen te gaan, die nodig was vanwege het schenden van eerdere afspraken, kan geen vertrouwen bieden.
    Dat Rutte ons toch wijs wil maken dat het nog steeds een voldoende garantie vormt dat Nederlands geld goed besteed wordt is een gotspe. Dat Nederlanders daarin zouden trappen is ongelofelijk.

    ______________________________________


    Dr. Lucas Bergkamp
    @bergkamp
    Door de EU meer macht te geven wordt het democratische deficiet uitgebuit — zonder al teveel democratie kan de EU beslissingen nemen op basis van een lange termijn visie. De stem van het volk wordt gesmoord.
    Philip Plickert
    @PhilipPlickert
    390 Mrd Euro ZuschĆ¼sse, 360 Mrd Euro Kredite, massive gemeinsame Verschuldung, eigene Steuer fĆ¼r EU: Die EU ist auf dem Weg, ein eigener Staat zu werden. Bleibt das Demokratiedefizit. faz.net/-gqe-a1kr2?GEP

    Sigaar uit eigen doos

    Ten derde speelt tegelijkertijd de discussie over de EU-begroting. Nederland vindt dat die moet krimpen omdat de Europese Unie door Brexit kleiner is geworden. De Europese Commissie wil juist extra geld krijgen, want meer geld betekent meer macht. De Commissie heeft flink wat onderhandelingswisselgeld ingebouwd in haar openingsbod, door Nederland voor extra veel contributie in te boeken. Nederland is qua hoofd van de bevolking zeker niet het rijkste land van de Europese Unie, maar betaalt wel de meeste contributie aan de EU.
    Het was daarom volkomen terecht dat toenmalig premier Balkenende korting eiste en kreeg; jaarlijks € 1,5 miljard. De Commissie had die korting afgeschaft in haar oorspronkelijke voorstel. Nu houden we die toch, als ‘concessie’. Zelden werd het gezegde ‘een sigaar uit eigen doos’ zo goed geĆÆllustreerd.

    Douanerechten

    Iets dergelijks speelt ook met de douanerechten. Omdat de lidstaten samen een douane-unie vormen worden de invoerrechten op goederen die de EU binnenkomen eigendom van de EU en niet van de lidstaat waar dat plaatsvindt. Dit is bijzonder nadelig voor handelsland Nederland. Lidstaten mogen wel een deel van de invoerrechten houden, als fictieve ‘vergoeding’ van de kosten van het innen daarvan. Die vergoeding is verhoogd naar 25%, ter waarde van € 500 Ć  600 miljoen. Al met al wordt nogal cynisch met geld geschoven om de kosten van instemmen met dit pakket voor Nederland, ten minste € 2500 en als we de leningen nooit terugzien € 4000 per gezin, wat te verlagen, zonder aan het hoofdbezwaar tegemoet te komen.

    Precedent


    Want nog erger dan het extra geld dat we de komende jaren aan Brussel en het Zuiden gaan afdragen, is het precedent dat met dit herstelfonds wordt geschapen. Alle lidstaten, ook Nederland, hebben nu formeel aanvaard dat het aangaan van omvangrijke leningen een acceptabele vorm is om uitgaven van de EU te financieren. De ervaring heeft uitgewezen dat macht die aan de Europese Unie wordt overgedragen nooit meer terugkomt, ook niet als het om een tijdelijk instrument zoals dit Corona-herstelfonds gaat.

    Met Rutte’s handtekening onder dit pakket zal Nederland voortaan schatplichtig blijven aan de EU. Het budgetrecht van onze Staten-Generaal zal steeds verder uitgehold zal worden. Democratie is ook dat alleen je eigen parlement, dat jouw volk zelf heeft gekozen, mag besluiten een deel van jouw inkomen als belasting af te nemen. Met dit besluit zetten we een volgende belangrijke stap richting een EU-staat, met Nederland als onbetekenende provincie.
    Rutte heeft voor Nederland gefaald.
    OpinieZ

    0 reacties :

    Een reactie posten