Het idee daarachter is dat de problemen dan nog groter wor­den en daar schiet de verhuurder uiteindelijk ook niks mee op.

 

De Tweede Kamer heeft eind vorig jaar een hiervoor benodig­de wijziging van de Faillisse­mentswet aangenomen.

 

De Eerste Kamer buigt zich momenteel over die wijziging. De wetgeving sluit aan bij de ju­risprudentie, die inmiddels rond dergelijke zaken is opgebouwd.

 

Dat verhuurders soms wel met uitzetting dreigen, komt vol­gens Hans Schuurbiers van de landelijke Woonbond in Amster­dam, omdat niet elke verhuur­der bekend is met deze regelge­ving. „Een woninguitzetting kan pas nadat de rechter zich daar over uit heeft gesproken en die houdt met alle omstandighe­den rekening. Omdat deze pro­blemen al vaker voor de rechter zijn geweest zie je in de jurispru­dentie dat er vrijwel nooit ont­ruimd wordt als iemand al in de schuldsanering zit."

 

 

 

 

 

De situatie in het kort: de zoon heeft al contact met de plaatse­lijke schuldsanering, die de par­ticuliere verhuurder heeft voor­gesteld om dertig procent van de schuld ineens te betalen te­gen kwijtschelding van de rest. Dat wil de verhuurder niet. Hij wil 100 euro per maand aflos­sing. Maar dat is met een huur van 700 euro nauwelijks op te brengen voor iemand met een uitkering. Is de dreiging met uitzetting een reële dreiging, vraagt de vader zich af.

 

Nee, zegt Hans Schuurbiers van de landelijke Woonbond in Am­sterdam. „Een woninguitzet­ting kan pas nadat de rechter zich daar over uit heeft gespro­ken en die houdt met alle om­standigheden rekening. Omdat dit soort problemen al vaker voor de rechter is geweest zie je in de jurispudentie dat er vrij­wel nooit ontruimd wordt als iemand al in de schuldsanering zit. Het idee daarachter is dat bij een uitzetting de problemen dan alleen maar groter worden en daar schiet de verhuurder uiteindelijk ook niks mee op." En momenteel is in de Eerste Kamer een wijziging van de Faillissementswet in behande­ling, waarin huuropzegging en uitzetting gedurende het schuldsaneringstraject verbo­den wordt. Dat dan toch met uitzetting gedreigd wordt, komt volgens Schuurbiers om­dat niet elke verhuurder goed op de hoogte is van de regels. Zeker bij particuliere verhuur­ders is dat soms het geval.

 

Toch kan het zijn dat een rech­ter tot het oordeel komt dat uit­zetting gerechtigd is. Uit gege­vens van het ministerie van volkshuisvestiging, milieu en ruimtelijke ordening blijkt dat huurschuld of het veroorzaken van overlast een reden is om de huurovereenkomst te verbre­ken. Een wanprestatie heet dat. Die overlast moet dan wel ern­stig zijn en er moet geen verbe­tering in het gedrag optreden.

 

Uitzetting om die reden komt steeds vaker voor. Andere rede­nen om de huur op te zeggen zijn onder meer als een tijdelij­ke huurperiode is afgelopen of als het pand voor dringend ei­gen gebruik nodig is.

 

Het opzeggen van de huur moet altijd schriftelijk gebeuren, minstens drie maanden voor de datum van opzegging. Als er medehuurders in de pand zijn, moet iedereen afzonderlijk een brief krijgen. Als je als huurder akkoord gaat met de opzeg­ging, dan moet dat ook schrifte­lijk. Ga je niet akkoord, dan kan de verhuurder beëindiging al­leen afdwingen via de rechter. Die kijkt naar de redenen. Wijst hij de eis van de verhuurder af, dan loopt de huur gewoon door. Anders bepaalt de rechter de da­tum van ontruiming. Voor ka­mers bij hospita gelden aanvul­lende regels. Daar kun je de eer­ste negen maanden zonder opgave van reden de huur opge­zegd krijgen.

 

Terug naar Van Dulmen. Als de rechter instemt met ontbinding van de huurovereenkomst, dan kun je tegen dat vonnis een exe­cutiegeschil aanspannen bij de president van de rechtbank, maar daaraan zijn wel kosten verbonden. Overigens blijkt in de praktijk dat verhuurders een vonnis tot ontruiming niet ge­bruiken om te ontruimen, maar om huurders te dwingen te be­talen.

 

Wie uit zijn of haar woning is gezet maakt in eerste instantie weinig kans om opnieuw een woning te krijgen. Het wordt zoeken naar onderdak bij vrien­den of familie of een zwervend bestaan. Om dat te voorkomen hebben veel gemeenten en wo­ningbouwverenigingen een tweede kans-beleid. Wie aan een aantal voorwaarden voldoet maakt na een uitzetting toch weer kans op een woning. Dat gebeurt als er met de vorige ver­huurder een duidelijke aflos­singsregeling is afgesproken die minstens een jaar goed wordt nageleefd. Ook de aanmelding bij schuldsanering helpt daarbij. Er moet ook een garantie zijn dat er niet opnieuw huur­schulden ontstaan. In het geval de woning ontruimd is na over­last, dan moeten ook ten aan­zien daarvan duidelijke afspra­ken op papier staan. Het heilig beloven is niet genoeg. Want huisuitzetting na overlast ge­beurt niet zomaar, dan heb je het echt bont gemaakt. De tweede kans moeten begeleid worden door afspraken met in­stellingen als reclassering, maatschappelijk werk of GGZ.

 

 

 

 

 

 

Het is belangrijk, dat zodra er tekenen zijn dat u financieel er niet meer uitkomt, direct met de sociale dienst van uw gemeente in contact treedt.

 

Hoe langer u wacht, hoe groter de problemen worden.

 

Bij huisuitzetting: neem voor een rechtzitting altijd kontact op met de gemeentelijke sociale dienst. Deze kan wellicht voorkomen, dat er tot huisuitzetting wordt overgegaan.

 

 

Redactie JAS