Charlie Chaplin in de dictator.
Een bijdrage van Jeroen Hetzler.
De klimaatdictatuur is nu een feit opgelegd door het partijkartel, de duurzaamheidsindustrie (VNO-NCW) en milieuorganisaties als Urgenda, Milieudefensie en Greenpeace. In feite maken thans planeconomisch georiënteerde politici het klimaatbeleid uit met de NPO als spreekbuis. De voormalige baas van de NPO Hagoort stelde herhaaldelijk: geen objectieve verslaggeving na te streven over het klimaat. Hij vindt dat de NPO de Nederlandse politiek moet aansporen om feller op te treden tegen klimaatverandering. Hagoort zei dan ook te weigeren programma’s te maken die aan de orde te stellen of er eigenlijk wel een klimaatprobleem is. Zie hier en hier.
Heel wat ‘kwaliteitskranten’ volgen dit zelfde ‘beleid’. De burger wordt dus eenzijdig en opzettelijk misleid door de spreekbuizen van het klimaatkartel. Zie ook hier.
‘We leven in een klimaatdictatuur’
22 jun. 2018 in WAT U ZEGT
We moeten allemaal van het gas af. Zo snel mogelijk. En de reden waarom is mij volstrekt onduidelijk, stelt M. Schenkels, want er is in de wereld gas genoeg.
Omdat miljoenen woningen niet verwarmd kunnen worden zonder gas worden we gedwongen om binnen afzienbare tijd van het gas af te gaan.
Lukt het zo niet? Dan maar per wet en via belastingen. Dit alles is onderdeel van een soort klimaatdictatuur. Verboden en dwang. Wat wij als bevolking niet willen daartoe worden we gedwongen, en wat we wel willen wordt verboden.
De VVD heeft zijn vroegere betekenis al lang verloren. Nu is het Vereniging voor Verboden en Dwang. Precies het tegenovergestelde van vroeger.
M. Schenkels
De ironie wil echter dat er geen klimaatprobleem (ook geen energieprobleem) bestaat. Zie hier. Alle klimaatmodellen van het IPCC hebben gefaald, ook die van het KNMI die ons ook bang probeerde te maken met uit de lucht gegrepen verhalen over weersextremen. Zie hier. Ook de mondiale temperatuur is gezakt naar die van 1988. Niets aan de hand dus.
Wat wij desondanks kunnen constateren, is dat het klimaatkartel ons de mythe van de AGW-hypothese (‘Anthropogenic Global Warming’: door de mens veroorzaakte catastrofale opwarming) onverdroten poogt op te dringen. Kortom, de motivatie is niet fatale opwarming, maar planeconomische ideologie, macht en een verdienmodel. Het resultaat is dat de kiezer nu zelfs de keuze van energiebron wordt ontnomen en gedwongen wordt tot het maken van enorme kosten. Stilaan neemt het klimaatkartel ons in een wurggreep door ook onwaarheden te verspreiden over uitstervende ijsberen, een ijsvrije Noordpool, zeespiegelstijging, subsidievrije windmolens et cetera. Hoe te verantwoorden is het nog de kiezer zulke misplaatste angst aan te praten?
Veel realistischer daarentegen moet de angst bij de kiezer zijn voor wat er aan astronomische kosten op ons af zitten te komen. Wij worden vanaf 2013 tot op de dag van vandaag misleid over deze kosten. Dit jaar alleen al zal aan SDE+-subsidie € 12 miljard worden verstrekt. Op de rekening van de huishoudens zal dit neerkomen op € 130 per maand.
Een interessant sommetje is dit: er is sinds 2012 ca. € 33 miljard uitgegeven aan SDE+-subsidies voor duurzaam. Zie hier en hier. Het effect is een stijging van 4,72% duurzaam in 2012 naar 6,6% in 2017 ofwel 1,88% toename. Voor 49% (klimaatdoel 2030) – 6,6% = 42,4% zullen de kosten dus bedragen: € 760 miljard over 12 jaar = € 680 per maand per huishouden. Hierbinnen valt van-gas-los voor een deel onder (Zie de kosten van het afgedwongen van-gas-los van tussen de € 600 en € 700 miljard.).

Ed Nijpels.
Ed Nijpels, als uitvoerder van dit beleid, spreekt aldoor over een dalende energierekening en een feest voor de portemonnee. Het PBL spreekt over slechts ca. € 3 mrd/jaar. Hoe betrouwbaar is het klimaatkartel dan nog? Zie hier.
Wij kunnen stellen dat de huidige plannen onze vrijheid, welvaart en koopkracht ernstig zullen aantasten en onze maatschappij als geheel in haar voortbestaan bedreigen. Zie hier.
Wij, de kiezers, worden misleid en in het ongewisse gelaten over wat in werkelijkheid op ons zit af te komen. Het is een kwestie van tijd voordat de kiezer zich dit bedrog zal realiseren. Dus probeert het kartel bijvoorbeeld zo veel mogelijk contracten af te sluiten om de subsidies voor lange tijd te kunnen blijven binnenhalen en planeconomische greep te houden.
Onze hele maatschappij is doortrokken van politieke correctheid in dezen. Universiteiten, de journalistiek, het bedrijfsleven, Kamerleden, lagere overheidsdienaren etc., zij allen zijn de radertjes van het ‘klimaatsysteem’ geworden, waardoor niemand meer verantwoordelijk is of zich als zodanig acht.
Ceterum censeo Lex Caeli esse delendam. Zie.
Bron hier.